Uyku İlacı

Uyku İlacı

Hoca’nın karısı Hoca’ya gelir;

Der ki: “İnan olsun sabrım tükendi;

Şu çocuğa bir baksana, efendi.

Ne uyumak bilir, ne susmak bilir.

Nefes mi edeceksin, muska mı yazacaksın…

Bıktım usandım artık… Vallahi canı çıksın!”

“Aman, tövbe de, karı!

Bela okumaya başlama yine.

Al bakayım şu kitabı eline;

Git çocuğun önünde açıver yaprakları…”

“Ay! A dostlar! Hiç insaf var mı şunda?

Ben kendi derdimdeyim, o işin alayında.”

“Allah Allah! Dinlesene beni bir.

Herhalde benim de bir bildiğim var…

Doğrusu tuhaf millet şu kadınlar!”

“Peki, dinledim; getir.”

Hayret! Çocuğun uykusuzluğuna

Kitap bire bir gelir;

Karısı şaşar şaşar kalır buna,

“Hoca, der, uyudu! Acaba neden?”

“Pek karıştırma onun orasını.

Bu kitabın uyutma hassasını

Camiden bilirim ben.

Bazan ondan halka ders veririm de

Uyumadık insan kalmaz camide.”