Embedded Files
Eşeğın Sözü
Bir gün bir ahbabı Hoca’ya gelir.
İki saat için eşeği ister.
Kasabaya gitmek niyetindedir;
“Kasaba dönüşü getiririm” der.
Hoca bir lâhza durur;
Sonra vermemek için şöyle bir şey uydurur:
“Bu işini görmeyi doğrusu çok isterdim.
Ama yok hayvan evde; demin birine verdim.”
Tam ahbabın ayrılacağı sıra
İçerden bir ses gelir;
Gittikçe de yükselir.
Eşek ahırdan, anıra anıra,
Evde olduğunu bildirmektedir.
Bir ses ki ne pencere kalır, ne cam.
Fena bozulur adam:
“Aşk olsun Hoca! der, evdeymiş eşek.
Beni kandırdın demek.”
Hoca kızmaktan başka yol bulamaz.
Bir bağırır dostuna, avaz avaz:
“Bakın hele! Nezaket var mı şunda?
Sen karşındakini ne sanıyorsun?
Benim sözüme inanmıyorsun da
Eşeğinkine mi inanıyorsun?”
La palabra del burro
Un día, un amigo va a visitar a Hoya.
Le pide prestado el burro un par de horas porque quiere ir al pueblo;
«Te lo devuelvo en cuanto regrese», le dice.
Hoya duda un momento; Y para no prestárselo, se inventa cualquier cosa:
«Me gustaría ayudarte, de verdad, pero el burro no está en casa; se lo he prestado a otro».
Justo cuando el amigo se va, desde dentro se oye un ruido que va subiendo de volumen. Es el burro, rebuznando en el establo, dejando claro que está en casa.
Era un ruido que retumbaba las ventanas.
El hombre se molesta bastante:
«¿Me tomas el pelo? Tienes el burro en casa, eso quiere decir que me has engañado».
Hoya no puede hacer otra cosa que enfadarse y le grita a su amigo:
«¡Vaya, vaya! ¿Por quién me tomas? ¿No crees en mi palabra, y sí en la del burro?».
Trads. Nazlı Özçelik y Verónica Inés Slingluff Teplova; sup. Mustafa Üstbaş
Page updated
Report abuse