Düşmeseymiş
Hoca bir gün dörtnala sürerken eşeğini
Nasılsa, birdenbire, yerde bulur kendini.
Daha ne olduğunu iyice anlamadan
Çevirir etrafını sekiz on tane çocuk.
Her biri bir şey söyler abuk sabuk;
Bin bir türlü ses çıkar her kafadan.
Hoca’yla bir güzel alay ederler;
- “Hoca, ne oldun?” derler.
Hoca’ysa asla bozuntuya vermez;
Püf noktası kimseye göstermez.
- “Pek gülüyorsunuz! der, ama neden?
Düşmeseydim de inecektim zaten.”