Mag

Magowie to postacie obdarzone niebywałą mocą, których wiedza i umiejętności wykraczają daleko poza granice zwykłego człowieka. Ich talent do manipulowania żywiołami, czy to ogniem, wodą, ziemią czy powietrzem, daje im nieograniczoną potęgę – ale i ogromną odpowiedzialność. Magowie w świecie Avaronu to osoby, które poświęciły swoje życie na studiowanie tajemnic magii i nauk. W zamian za swoją wiedzę, stają się mistrzami mocy, którą mogą wykorzystać w walce, w leczeniu lub do kontrolowania otaczającego ich świata.

W czasach, gdy Erynthar był potęgą, to właśnie elfy były najsilniejszymi magami, władającymi niezwykłą mocą żywiołów i magią wykraczającą daleko ponad to, co namacalne. Ich zdolności do korzystania z magii były naturalne, a ich biegłość w tej dziedzinie sprawiała, że potrafili kształtować otaczający ich świat z łatwością. Jednak po otwarciu Przedwiecznej Zadry, elfy straciły część swojej mocy, a magia stała się dla nich trudniejsza i bardziej wymagająca. Dla ich potomków magia stała się czymś, co trzeba było wytrwale studiować i opanowywać, by odzyskać dawną potęgę. To właśnie ludzie, zamiast elfów, zaczęli dominować w sztuce magii, ale nigdy nie osiągnęli tej samej swobody, jaką niegdyś posiadali ich dawni mistrzowie.

Magowie w Avaronie, choć może nie tak naturalnie związani z magią jak ich elfi poprzednicy, stali się teraz strażnikami tajemnic żywiołów, mistrzami zaklęć i manipulatorami energii. Wiedza o magii, choć zdobywana przez wieki, nie jest już łatwo dostępna. By zostać magiem, trzeba poświęcić całe życie na zgłębianie tajemnic tego, co nieznane, ponieważ magia, choć potężna, jest trudna do opanowania. Ci, którzy dążą do mistrzostwa, wiedzą, że magia to broń – zarówno narzędzie obrony, jak i zniszczenia.

Magowie, choć odgrywają ważną rolę w polityce i społeczeństwie, nie są postaciami, które można łatwo zrozumieć. Są zarówno bohaterami, jak i zagrożeniami. Dla jednych są opiekunami, którzy używają swojej wiedzy do ulepszania świata, dla innych – źródłem strachu, ponieważ ich moc jest nieokiełznana i często nieprzewidywalna. Dla magów w Avaronie magia to zarówno dar, jak i przekleństwo. Odpowiedzialność, która wiąże się z tą potęgą, jest ogromna – każdy mag jest świadomy, że użycie zbyt wielkiej mocy może przynieść tragiczne konsekwencje.

Niektórzy magowie szukają równowagi, inni dążą do dominacji. Ci, którzy nie potrafią znaleźć umiaru, mogą stracić kontrolę nad swoimi mocami, stając się zagrożeniem dla całego świata. Magia może uzdrowić, ale też zniszczyć, przynieść spokój lub wywołać chaos. Dla niektórych magów granice tej mocy są jasne, dla innych – nie istnieją. Tak czy inaczej, magia w Avaronie nigdy nie jest czymś, co można kontrolować z pełną pewnością.

Choć magowie nie są już tacy jak dawni mistrzowie Eryntharu, ich rola w świecie nadal jest kluczowa. To oni pilnują, by wiedza o magii nie została zapomniana, a także starają się zrozumieć, dlaczego ich elficcy przodkowie tak łatwo władali tą mocą, podczas gdy oni muszą zmagać się z jej ograniczeniami.

O Magii Słowa i Kształtowaniu Zaklęć

Po zamknięciu Przedwiecznej Zadry świat ucichł. Magia, która przez wieki wyła i rozdzierała rzeczywistość, przestała płynąć swobodnie. Ci, którzy przeżyli tamten czas-, szybko zrozumieli, że stare metody – gwałtowne gesty, emocje i krzyki – nie działają już jak dawniej. Energia nie reagowała na wolę. Reagowała na znaczenie.

Wtedy odkryto prawdę, którą dziś zna każdy adept: magia jest językiem, a zaklęcie – wypowiedzianym zdaniem. Gdy mag sięga po czar, nie tworzy go w jednej chwili. Najpierw nazywa żywioł, a samo wypowiedzenie tej nazwy wystarcza, by energia przebudziła się w jego wnętrzu. Gdy pada słowo, nie pojawia się jeszcze płomień, lecz coś znacznie groźniejszego – zarodek zaklęcia, niestabilny i głodny sensu. Od tej chwili mag nie może się cofnąć bez kosztu. Magia już płynie.

Dopiero kolejne słowo nadaje tej energii formę. Ogień, który mógłby eksplodować w dłoniach maga, zostaje uformowany w pocisk, strumień lub inny wyuczony kształt. Kształt ten sprawia, że zaklęcie zaczyna istnieć w świecie fizycznym, gotowe, by ruszyć naprzód. Jednak wciąż pozostaje chwiejne, jak myśl bez oparcia.

Aby czar nie rozpadł się po pierwszym uderzeniu serca, mag wypowiada słowo stabilizacji. To ono decyduje, jak daleko zaklęcie sięgnie, jak długo przetrwa i jak mocno uderzy. Im silniejsza stabilizacja, tym większe obciążenie dla ciała i umysłu maga. Energia domaga się skupienia, a najmniejsze zawahanie może rozerwać czar od środka. Dopiero na końcu zaklęcie otrzymuje swoje znaczenie. Ostatnie słowo nadaje mu właściwość, która odróżnia prosty czar od dzieła sztuki magicznej. To wtedy pocisk może się rozszczepić, zadać spotęgowane obrażenia lub zwiększyć obszar swojego działania. Gdy mag wypowie słowa, magia rozumie dokładnie, czego się od niej żąda. Płomień rodzi się, przybiera kształt, stabilizuje swoją formę, a na końcu dzieli się na kilka ognistych bytów, pędzących ku celowi. Cena za takie zdanie jest wysoka, bo magia nigdy nie jest darmowa.

Najpotężniejsi spośród magów potrafią jednak wypowiedzieć zdania dłuższe. Dodają do zaklęcia drugi rdzeń, splatając ze sobą dwa żywioły, a nieliczni, trzeci. Takie czary potrafią zmieniać bieg bitew i niszczyć całe dzielnice miast, lecz ich sens jest kruchy. Jeden fałszywy akcent, jedno źle dobrane słowo i magia nie rozpada się… ona się wypacza. Dlatego adepci uczą się milczenia równie długo jak mowy. Bo w świecie po Przedwiecznej Zadrze nie wygrywa ten, kto krzyczy najgłośniej, lecz ten, kto najdokładniej potrafi powiedzieć, czego chce od rzeczywistości.

Umiejętność Pasywna

Wykształcenie magiczne- Lata nauki, zakazane księgi i ćwiczenia z koncentracji sprawiły, że mag potrafi wyczuć magię tam, gdzie inni widzą tylko pustkę. Delikatne drgania energii, nienaturalne chłody lub subtelne zaburzenia rzeczywistości zdradzają obecność zaklęć i nadprzyrodzonych sił.

Działanie:

Mag może próbować wykrywać obecność magii, klątw, aktywnych zaklęć oraz magicznych istot lub przedmiotów. Udany test pozwala zorientować się, z jakim rodzajem magii ma do czynienia, a w niektórych przypadkach określić jej charakter lub zagrożenie. 

Zdolności

Mag nie włada zdolnościami w takim znaczeniu, w jakim czynią to inne klasy. Nie posiada ustalonych technik ani gotowych form walki. Jego jedynym orężem jest wiedza, a dokładniej znajomość słów, z których składa sens zaklęć. Każde nowe słowo, którego mag się uczy, poszerza jego rozumienie magii i pozwala mu budować coraz bardziej złożone zdania skierowane do rzeczywistości. Początkowo są to proste konstrukcje, lecz z czasem adept odkrywa, że słowa można łączyć, wzmacniać, a nawet splatać w wielordzeniowe formy, zdolne niszczyć całe oddziały.

Nie jest to jednak droga pozbawiona ceny.

Im potężniejsze zaklęcie, tym większe zapotrzebowanie na energię, którą mag czerpie z własnego ciała i umysłu. Każde dodatkowe słowo obciąża go coraz mocniej, a każda próba wypowiedzenia zbyt długiego lub zbyt złożonego zdania grozi wyczerpaniem, utratą kontroli nad zaklęciem, a w skrajnych przypadkach, śmiercią samego maga. Magia nie wybacza błędów i nie zna litości. Świat wysłucha tylko tego, kto wie dokładnie, co chce powiedzieć, i ma dość siły, by ponieść konsekwencje swoich słów. Dlatego magowie nie liczą zwycięstw w ilości zabitych wrogów, lecz w liczbie zaklęć, które udało im się wypowiedzieć i przeżyć.