Reflectie
Centraal in het oeuvre van On Kawara staat zijn reflectie op het bestaan – hier en nu – en op het verschijnsel ‘tijd’. Om zijn visie te concretiseren gebruikt de Japanse kunstenaar de taal en het getal. Dit werk bestaat uit 126 ansichtkaarten, die hij tussen 1 mei en 3 september 1970 dagelijks vanuit diverse steden in de Verenigde Staten en Canada stuurt aan vrienden en relaties in de kunstwereld.
Wezenlijke elementen
Op elke kaart vermeldt hij precies hoe laat hij die dag is opgestaan: ‘I got up at …’ Zo markeert hij het tijdstip waarop zijn dag begint en de plaats waar hij zich dan bevindt. Dit is On Kawara’s manier om zich te verdiepen in de fenomenen ‘tijd’ en ‘plaats’ als wezenlijke elementen in zijn bestaan. En op deze wijze maakt hij ook anderen hiervan deelgenoot.
Strikt anoniem
On Kawara doet in zijn werk vaak mededelingen over zichzelf, maar daarbuiten wil hij strikt anoniem blijven. Hij treedt tijdens zijn leven niet in de openbaarheid, gaat niet naar openingen van tentoonstellingen, geeft geen interviews en laat zich niet fotograferen.
Wat betreft zijn geboortedatum bestaan er twee lezingen, de ene bron geeft24 december 1932, een andere geeft 2 januari 1933.[2] On Kawara vestigde zich in 1965 in New York en reisde veel. Hij gaf geen interviews, liet zich niet fotograferen en verscheen niet op openingen van tentoonstellingen. Zijn werk houdt zich bezig met tijd en plaats.
De serie Today bestaat uit eenvoudige schilderijen van klein formaat, waar op een monochrome achtergrond met witte letters enkel de datum van de dag waarop het schilderij gemaakt werd geschilderd is. Hij begon deze serie op 4 januari 1966.
Er zijn enkele regels waar hij zich aan hield.
1. Als een schilderij om twaalf uur 's nachts niet klaar was, werd het vernietigd.
2. Bij ieder schilderij hoort een krantenknipsel van het hoofdonderwerp dat op die dag actueel was.
3. Kawara gebruikte voor de schilderijen de taal en het datumformaat van de plaats waar hij zich op dat moment bevond.
Zo ontstonden meer dan tweeduizend datumschilderijen uit meer dan honderd verschillende steden.
In een honderdjarige kalender hield Kawara precies bij op welke dagen hij een schilderij maakte, wat het formaat was, een uitstrijkje van de verf die hij gebruikte, en de krantenkop van de bewuste dag.
Kawara verstuurde tussen 1970 en 1979 regelmatig telegrammen naar zijn vrienden en collega's met de tekst I AM STILL ALIVE. ON KAWARA. Aan deze serie gingen in 1969 drie telegrammen vooraf die hij voor de tentoonstelling 18 Paris IV.70 stuurde aan de tentoonstellingsmaker Michel Claura. De teksten van deze telegrammen waren: „6 dec 1969 - I AM NOT GOING TO COMMIT SUICIDE DONT WORRY“, „8 dec 1969 - I AM NOT GOING TO COMMIT SUICIDE WORRY“ en „11 dec 1969 - I AM GOING TO SLEEP FORGET IT“.
In de jaren 1970 verstuurde hij ook postkaarten aan vrienden en bekenden waarop hij het precieze tijdstip aangaf waarop hij die dag was opgestaan. Voor tentoonstellingen van zijn werk werden deze postkaarten bijeengebracht en geëxposeerd.
On Kawara maakte verschillende kunstenaarsboeken:
One Million Years, 1999, Editions Micheline Szwajcer & Michèle Didier (2 delen)[3]
I MET, 2004, Editions Micheline Szwajcer & Michèle Didier (12 delen)
I WENT, 2007, mfc-michèle didier (12 delen)
I GOT UP, 2008, mfc-michèle didier (12 delen)