Saisang malavak na kagubatan, isans puno ng kamatsile ang tumubo amay malabay na nga sang. Sa tabing punong ito ay umusbong any. tart ibang uring puno ntaone magaganda at mababangong bulaklak na taialia para sa mga taong nagalakbay. Ang kamatsile lamang ang ranging pung walang bulaklak, kahit na maganda naman ang pagtubo ne malabay at matitias niyang mga sanga. Subalit wala pa ring tumitingin at pumapansin sa punong kamatsile. sangarav, malakas na naisagaw ng kamatsile ang hinanaking kanyang kaloan. "Bakit? Anong lungkot ng aking buhay! Kung nagtataglay lamang akong bulaklak na kaparis ng mga katabi kong mga puno, sana' y maakit ko rin ang mga tao na ditto na lang dumaan." Ang lakas ng kanyang pagihimutok ay nakaabot sa pandinig ng kadena-de-amor na nagsimula nang gumapang sa paanan ng puno. Siya'y agad na nagwikang ganito, "Madali lamang bigyang solusyon ang iyong problema. Kung gusto maong magkaroon ng nakaeenganyong bulaklak hayaan mo akong pumalu pot sa iyong mga sanga." Pumayag naman ang punong kamatsile sa suhestiyon ng kadena-de- amor. Lumipas ang ilang araw, ang dating nag-isang puno ng kamatsile ay madalas na ngayong pinapaligiran ng maraming mga bubuyog. Nagdaan pa ang ilang lingo, hindi na makatis ang kamatsile sa nakapalupot sa kanya. Hindi na niya mapigilang sabihin ang naramdaman. "00 ngat, hinhangaan ang taglay kong kariktan ng maraming tao, hindi ko man lanag masilip ang liwanag ng araw at ang kulay dilaw ng buwan dahil sa mga bagnig na pumulupot sa akin". Nawalang saysay ang kanyang pakiusap. dahil hindi man lamang siya pinansin ng dade-de-amor. Nakit ng may Lalang ang kalagayan ng punong kamatsile. Pinagkalooban niya ito ng mga tinik sa kanyang katawan, pati na rin sa kanyang mga sanga. Dahil sa pangyayaring ito, napilitang umalis ang kadena-de-amor.