Plaatsingsdatum: 9-aug-2016 8:18:48
Onze Vlaamse groep van holebipastores en de Nederlandse groep (Werkverband van Katholieke Homopastores) vierden op 7 oktober hun 35-jarig bestaan. Ook al zijn ze los van elkaar begonnen, toch zijn ze in hetzelfde jaar begonnen (1980). Eens per jaar ontmoeten zij elkaar en deze keer voor een feestelijke dag, met ook feestelijke sprekers. Hieronder een verslag uit de Nederlandse krant De Stem.
Werkverband homo-pastores bestaat 35 jaar
"We kregen geen felicitaties van Nederlandse bisschoppen, Vlaamse bisschoppen feliciteerden wel." Bestuurslid Frans Bossink van het Nederlands Werkverband van Katholieke Homo-Pastores (WKHP) noemt het toch maar even, zo vlak voor het begin van het feestelijk jubileumsymposium van en voor homo-pastores.
Zowel het WKHP als de vergelijkbare Vlaamse groep Holebipastores bestaat dit jaar 35 jaar. Ze vierden het gezamenlijk met deze bijeenkomst, gisteren in hotel Goderie in Roosendaal. En dat in de maand dat in Rome de bisschoppensynode over het gezin en relaties praat. En vorige week het Vaticaan de homoseksuele Poolse priester Krzysztof Charamsa uit zijn ambt zette, nadat hij in een interview vertelde een vriend te hebben en de opvattingen van de kerk over homoseksualiteit achterhaald noemde. Het Vaticaan verklaarde het ontslag niet vanwege zijn seksuele voorkeur, maar vanwege de uitlatingen in het interview.
Bossink: "We houden al 35 jaar het vuur van onze kerkgeschiedenis brandend, en soms, zoals nu, laait de strijd weer op." Ondertussen creëert paus Franciscus met mildere uitspraken over homoseksualiteit openingen voor een andere houding van de kerk tegenover homoseksualiteit. Zo antwoordde de paus op een vraag over homoseksualiteit: 'Wie ben ik om daarover te oordelen?' "Dat is een keerpunt", aldus Rik Torfs, rector van de Katholieke Universiteit te Leuven, kerkjurist en spreker op het symposium. Hij sprak over 'de stiltes en kronkels' over homoseksualiteit in het kerkelijk wetboek. "De kerk onderkent het bestaan van homoseksuele neigingen, maar je mag het niet praktiseren. Waarom is er voor de kerk geen weg tussen die neiging en de vleselijke consequenties?" En, stelde hij: "Het celibaat is voor iedereen verplicht, de kerk stelt daarmee homo's en hetero's juist wel gelijk."
Maar, zegt hij, met de uitspraken van de paus in gedachten: "Je kunt niet doorgaan met pastorale pleisters plakken. De kerk zal haar seksuele moraal moeten herformuleren. De katholieke leer is open genoeg, alleen, je zult het ook nog moeten regelen in het instituut kerk. Je hebt daarom als kerkleider meer moed nodig dan een theoloog." Er is volgens hem nog een lange weg te gaan. "Staar je nu niet blind op de vorm, het huwelijk, het gaat om de inhoud. Het is ook onrealistisch om nu in de katholieke kerk voor het homohuwelijk te pleiten."
Ruard Ganzevoort, hoogleraar praktische theologie aan de Vrije Universiteit te Amsterdam en lid van de Eerste Kamer voor GroenLinks, sprak ook. Hij legde de vinger op de in zijn ogen onvruchtbare polarisatie die is ontstaan, aangewakkerd door de schandalen rond het seksueel misbruik in de kerk. "Het gaat niet meer over de seksuele diversiteit van de mens, maar over religie versus moderniteit, de kerk tegenover de moderne samenleving." Om die harde tegenstelling te doorbreken pleit hij onder meer voor een nieuwe respectvolle dialoog waarin begrippen als gezin en relaties opnieuw gedefinieerd zouden moeten worden. Als protestant volgt Ganzevoort de katholieke discussies met interesse. "Als protestanten het niet eens zijn met hun kerk, richten ze een eigen kerk op. Katholieken doen dat niet, die blijven trouw."