Η ΑΓΙΑ ΕΡΜΙΟΝΗ Η ΙΑΤΡΟΣ

Η ΑΓΙΑ ΕΡΜΙΟΝΗ Η ΙΑΤΡΟΣ (4 Σεπτεμβρίου)

Η άγια Ερμιόνη ήταν μία από τις τέσσερις κόρες του αγίου δια­κόνου Φιλίππου (εορτάζει 11 Οκτωβρίου), πού είχε κατηχή­σει τον Αιθίοπα ευνούχο της Κανδάκης κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του. Το βιβλίο των «Πράξεων» μας αναφέρει και για τις τέσσερις αυτές θυ­γατέρες του αγίου Φιλίππου ότι ήταν «παρθένοι προφητεύουσαι» (Πράξ. κα' 9), δηλαδή ζούσαν ζωή παρθενι­κής καθαρότητος και προφήτευαν.

Συνέβη κάποτε δύο από τις τέσσε­ρις αυτές κόρες, ή Ερμιόνη και ή Εύτυχίς, να επισκεφθούν την Έφεσο για να πάρουν την ευλογία και τις συμ­βουλές του άγιου Ιωάννου του Θεολό­γου, όμως δεν τον πρόλαβαν. Ό άγιος Ιωάννης, ό μαθητής της αγάπης, είχε μεταστεί «εις τάς ουράνιους μονάς». Γι' αυτό συναντήθηκαν με τον μαθητή του αποστόλου Παύλου Πετρώνιο. Κοντά στον θεοσεβή αυτόν άνδρα δι­δάχθηκαν και μυήθηκαν βαθύτερα στα μυστήρια της χριστιανικής Πίστε­ως. Και ζούσαν θεάρεστα αγωνιζόμε­νες να μιμηθούν τις αρετές των Άγιων.

Ή Ερμιόνη γνώριζε πολύ καλά την ιατρική επιστήμη. Και την ασκούσε με πολλή επιμέλεια. Φρόντιζε μαζί με τα υλικά φάρμακα να χορηγεί στους ασθενείς και τα πνευματικά φάρμακα των αγίων συμβουλών των εντολών του Χρίστου, του ιατρού των ψυχών και των σωμάτων. Και σε πολλές πε­ριπτώσεις με την επίκληση του ονόμα­τος του παντοδυνάμου Κυρίου Ιησού Χριστού επιτελούσε θαύματα και θε­ραπείες πολλών άσθενούντων.

Ή φήμη της Ερμιόνης ως αγίας, προφήτιδος και θαυματουργού άρχι­σε να απλώνεται σ' όλη την ευρύτερη περιοχή της Ασίας. Κάποτε ό βασιλιάς Τραϊανός διερχόταν από την Έφεσο πορευόμενος σε εκστρατεία κατά των Πάρθων (114 μ.Χ.) και συνέβη να α­κούσει τα κατορθώματα της χριστια­νής γυναίκας Ερμιόνης. Γέμισε τότε από κατάπληξη και διέταξε να τη φέ­ρουν κοντά του. Ό βασιλιάς προσ­πάθησε με κολακείες και υποσχέσεις να την αποσπάσει από τη χριστιανι­κή της πίστη και από την αγάπη της προς τον λατρευτό της Νυμφίο Ιησού Χριστό. Επειδή όμως ή Άγια παρέ­μενε ακλόνητη στις θέσεις της, διέτα­ξε να τη ραπίσουν. Το πρόσωπο της Αγίας ταλαντευόταν από τα βίαια ραπίσματα, εκείνη όμως διατηρούσε τη γαλήνη της και την ηρεμία της, επειδή ό Κύριος Ιησούς Χριστός την ενίσχυε με ειδική χάρη. Τον έβλεπε τον Κύριο ή Αγία με τα μάτια της πίστεως της να κάθεται στο κριτήριο με το σχήμα του Πετρωνίου και να την παρηγορεί. Σε κάποια στιγμή ή Ερμιόνη εμπνεόμενη από το Πανάγιο Πνεύμα προανήγγει­λε στον Τραϊανό ότι θα νικήσει τούς Πάρθους και πώς ό επόμενος διάδο­χος του (μετά το θάνατο του) θα είναι ό Αδριανός, ό γαμπρός του από θυ­γατέρα του. Στο άκουσμα αυτής της ειδήσεως ό Τραϊανός χάρηκε, γι' αυτό και την άφησε ελεύθερη.

Ή Ερμιόνη επέστρεψε πίσω στα έρ­γα της με δοξολογία προς τον ύψιστο Θεό πού την αξίωσε να Τον ομολογή­σει!... Συνέχισε ταπεινά με τα φιλό­στοργα αισθήματα της να ανακουφί­ζει τον πόνο των ασθενών. Ιδιαίτερη μέριμνα και φροντίδα επέδειξε προς τους πτωχούς ξένους. Ίδρυσε γι' αυ­τούς πανδοχείο, στο όποιο έβρισκαν περιποίηση και φιλοξενία μοναδική. Ή Ερμιόνη με την ανιδιοτελή προσφορά της αγάπης της και τη ζεστή της πα­ρουσία θέρμαινε όλους ψυχικά και σωματικά.

Το έτος 117 ανήλθε στο θρόνο ό αυ­τοκράτορας Αδριανός, σκληρός και αυτός, όπως και οι προκάτοχοι του. Πληροφορήθηκε για τη δράση της Ερμιόνης και την απέραντη εκτίμηση πού είχε ό κόσμος προς αυτήν. Την κάλεσε λοιπόν μπροστά του και της απηύθυνε ερωτήσεις, πόσων χρονών είναι και από που κατάγεται κλπ. Ή Αγία ατρόμητα αποκρίθηκε: «Ό Κύ­ριος μου ό Ιησούς Χριστός γνωρίζει πόσων ετών είμαι και από που κατά­γομαι». Ό Αδριανός όργίσθηκε από τις απαντήσεις της και διέταξε να τη μα­στιγώσουν αλύπητα. Μετά διεπέρασαν καρφιά κάτω από τα πόδια της. Ή Ερμιόνη ευχαριστούσε συνεχώς τον Κύριο με ψαλμούς και ύμνους, γιατί αξιωνόταν να πάσχει γι αυτόν τον αγαπημένο της Νυμφίο.

Στη συνέχεια έριξαν την Αγία μέσα σε λέβητα (καζάνι) πού έβραζε μέσα του λιωμένη πίσσα, άσφαλτο, μολύ­βι και θειάφι. Ό Κύριος όμως δρόσιζε την πιστή δούλη του και τη διαφύλα­ξε άτρωτη. Ό τύραννος πλησίασε τότε κοντά στο πυρακτωμένο καμίνι για να ερευνήσει το θαύμα. Αλλά τιμωρήθη­κε. Το δέρμα του αποσπάστηκε και τα νύχια του έπεσαν από τα χέρια του. Ή Ερμιόνη μέσα από το χάλκινο λέβητα ατρόμητα διεκήρυσσε: «Είναι μεγάλος και ένδοξος ό Θεός μας, ό Θεός όλων των χριστιανών!». Ό Αδριανός αγα­νακτισμένος από τη δύναμη της χρι­στιανικής πίστεως διέταξε και την έρι­ξαν σε πυρακτωμένο τηγάνι. Συνέβη όμως οι φλόγες πού το πυράκτωναν να διασκορπισθούν και να κάψουν τούς περίεργους παρευρισκομένους. Ή φωτιά κατόπιν έσβησε τελείως. Νι­κήτρια εξερχόταν ή Ερμιόνη και από αυτό το μαρτύριο. Μετά την οδήγησαν στο ναό των εθνικών για να θυσιάσει. Και εκεί με τη δύναμη της προσευχής της συνέτριψε τα είδωλα.

Φοβερά νικημένος και ντροπιασμέ­νος ό Αδριανός διέταξε τότε τον απο­κεφαλισμό της Ερμιόνης. Ή παρά­δοση αναφέρει ότι οι δύο δήμιοι της Θεόδουλος και Θεότιμος επειδή έ­σπευσαν να την αποκεφαλίσουν πριν προσευχηθεί, τιμωρήθηκαν από τον Θεό με παράλυση των χεριών τους. Ή Αγία όμως προσευχήθηκε γι' αυτούς και έγιναν τελείως υγιείς. Συγκλονισμέ­νοι και οι δύο από το θαύμα αρνήθη­καν να τη θανατώσουν και έγιναν χρι­στιανοί. Ό Κύριος εκείνη την ώρα τούς ασφάλισε με ειρηνικό θάνατο στη Βα­σιλεία του. Σε λίγο ειρηνικά έκοιμήθη εκεί και ή Ερμιόνη, δοξασμένη και νι­κήτρια, πριν προλάβουν άλλοι δήμιοι να τη θανατώσουν. Ή ταφή της έγινε στην Έφεσο.

Ερμιόνη! Μια γενναία και μαρτυρική μορφή της πρώτης Εκκλησίας. Άς εμ­πνευσθούμε από το αγνό και ηρωικό της φρόνημα. Άς παραμένουμε αδού­λωτοι στην ψυχή, για να μπορούμε να μένουμε απροσκύνητοι στους μεγά­λους της γης. «Κύριον τον Θεόν σου προσκυνήσεις και αύτώ μόνω λατρεύ­σεις» (Ματθ. δ' 10).