Өлеңдер‎ > ‎

Білімдіден шыққан сөз

Білімдіден шыққан сөз

Талаптыға болсын кез.  

Нұрын, сырын көруге

Көкiрегінде болсын көз. 

Жүрегі — айна, көңiлі — оят, 

Сөз тыңдамас ол баяу. 

Өз өнері тұр таяу,

Ұқпасын ба сөзді тез? 

Әблет басқан елерме

Сөзге жуық келер ме? 

Түзу сөзге сенер ме

Түзелмесін білген ез? 

“Айтшы-айтшылап” жалынар, 

Ұққыш жансып шабынар. 

Ұқпай жатып жалығар

Ұйқылы-ояу бойкүйез.

Жас баладай жеңсікқой, 

Байлаулы емес ақыл ой, 

Ойлағаны — айт пен той,

Ыржаң-қылжаң ит мінез„

Сұлу қыз бен я батыр 

Болмаған соң, тәңрі алғыр, 

Шығып кетер, я қалғыр,

Оған ақыл — арам без.

Жақсыға айтсаң, жаны еріп, 

Ұғар көңіл шын беріп, 

Дертiң ішіне ем көріп,

Неге алтынды десін жез.

“Ой, тәңір-айшыл” кер есек, 

Қулық, сұмдық не өсек 

Болмаған соң, бір есеп —

Мейілі қамқа, мейілі бөз.

Comments