Utrechts sonnet

Het schuifsonnet is een sonnet met een aantal kenmerken van een rondeel in zich. Het werd voor het eerst gepresenteerd door Peter Knipmeijer op het Vrije Vers. Optioneel kunnen in de refreinregels één of meer citaten van een bekend ander gedicht verwerkt worden. De naam is later veranderd in Utrechts sonnet.
regels:   4+4+4+2
schema: abA1B1 A1bA2b A2bA1B1 cc
metrum: pentameter
volta:      na regel 12
Drop

Ik word niet warm of koud van rode bieten
En broccoli vind ik meestal te min
Een zak met drop, dáár kan ik van genieten
Het geeft je leven soms weer nieuwe zin

Een zak met drop, daar kan ik van genieten
Tezamen met een cola met veel gin
Aan de hoeveelheid stel ik geen limieten…
(Wat wordt ze boos, mijn levensgezellin!)

Aan de hoeveelheid stel ik geen limieten
‘k Heb centen zat en anders nog de pin
Een zak met drop, daar kan ik van genieten
Het geeft je leven soms weer nieuwe zin

Dan komt het uur: de weegschaal staat gereed
En ondanks alles slaak je toch een kreet
In de natuur kom je me zelden tegen
Ik vind die beestenboel niet interessant
Natuur is voor tevredenen of legen
En dan, wat is natuur nog in dit land?

Natuur is voor tevredenen of legen
Ik zit veel liever in een restaurant
Ik heb het meer op zitten dan bewegen
Het liefst in een verwarmd, gezellig pand

Ik heb het meer op zitten dan bewegen
Met mes en vork of stokbrood in mijn hand
Natuur is voor tevredenen of legen
En dan, wat is natuur nog in dit land?

Natuur is goed voor voedsel, verder niet
Vandaar dat je me haast niet buiten ziet.

Peter Knipmeijer

MIJN CEDER 

Met dank aan Han G. Hoekstra 

Ik heb een ceder in mijn tuin geplant
En hem flink coniferenmest gegeven
Geen zuchtje wind bespeur ik op het land
Toch zie ik naalden heel unheimisch beven

Geen zuchtje wind bespeur ik op het land
In bomen planten ben ik zeer bedreven
Wat is hij blauw, is hij misschien van stand?
De soort staat als verdraagzaam aangeschreven

Wat is hij blauw, is hij misschien van stand?
Voelt hij zich voor mijn tuin te zeer verheven?
Geen zuchtje wind bespeur ik op het land
Toch zie ik naalden heel unheimisch beven

Ik zeg het hier maar helemaal vrijuit:
Naar mijn idee belazert hij de kluit –


© Inge Boulonois
Comments