ORSK

HISTORIA

Wieś położona około 11 km na północny wschód od Rudnej. Dawne nazwy miejscowości to m.in.: Orsk – 1290, Orzek – 1340, Urska - 1569, Urskaw – 1580, Ursche – 1687, Urschge – 1727, Urschkau – do 1945 roku. Miejscowość pojawiła się w dokumentach po raz pierwszy w 1290 roku jako Orsk. W dokumencie tym Henryk III, książę Śląska i Głogowa potwierdza swoim rycerzom Nicole i Pasco von Muczelnicz, dziedziczne posiadanie dóbr w Orsku. W 1560 r. włodarzem dóbr rycerskich w Orsku był Sigismund von Woyers. Później właściciele zmieniali się dość często, a wśród nich byli m.in.: rodzina von Kanitz, hrabia von Maltzan, hrabia von Dyherrn, generał von Froideville, rodzina Neumann, starosta von Hugo, von Gellhorn, von Nostitz, von Block, rodzina von Rittberg, Hans Carl von Winterfeld.

ZABYTKI

Pałac w Orsku – stan przed 1945 r.

Jedynym zachowanym zabytkiem w Orsku są ruiny pałacu. Pod koniec XVI wieku posiadłość przejęła rodzina von Kanitz. W 1603 roku z inicjatywy Hieronimusa Augustinusa von Kanitz wzniesiono renesansowy dwór, który remontowany był w 1660 r. przez Melchiora von Kanitz. Wówczas też powstał zapewne ozdobny ogród, którym zachwycał się w 1689 r. Lucae. W następnych wiekach majątek przeżywał okres prosperity i rozkwitu stając się jednym ze znaczniejszych na Śląsku. Około połowy XIX w. majątek kupił Benedykt von Block, a po nim odziedziczyła go jego córka hrabina Wilhelmine von Rittberg. Wówczas to około 1824 roku dokonano przebudowy parku i utrzymanej w stylu neorenesansowej rezydencji. Była to dwukondygnacyjna budowla z cegły na rzucie podkowy z centralnym ryzalitem od strony frontalnej. Kolejnej przebudowy obiektu dokonano w latach siedemdziesiątych XIX wieku. Dobudowano wówczas skrzydło północne oraz widokowy taras od strony parku.