§3. Het schaarsteprobleem

“De economie zoekt een oplossing voor het schaarste probleem.“

“Economische handelingen zijn keuzehandelingen die steeds een offer inhouden.”

Bespreking bovenstaande stellingen:

Wat wordt hiermee bedoeld? Leg uit met eigen woorden.

De mate waarin behoeften enerzijds en behoeftebevrediging anderzijds in evenwicht zijn is de graad van economische welvaart. De mens streeft er naar zijn welvaartstekort te verminderen.

Economisch handelen betekent dat je het nut van elke handeling afweegt tegen het offer. De economie gaat er steeds van uit dat de mens zich laat leiden door het economisch principe: keuze maken die je zo groot mogelijk overschot van nut geeft in vergelijking met de gemaakte offers/kosten.

Je budget of je middelen bepaalt in belangrijke mate wat je koopt.

Alvorens we producten kunnen kopen (of consumeren) moeten deze eerst geproduceerd worden. De producent produceert of maakt de goederen en diensten en de consument zal uiteindelijk deze goederen en diensten kopen en gebruiken of verbruiken.

Voor de productie van goederen en diensten hebben we een aantal middelen nodig. Deze middelen noemt men in de economische wetenschap productiefactoren. Men kan ze herleiden tot 3 groepen:

1) De natuur of de natuurlijke hulpbronnen: dit zijn de middelen die op een bepaald moment in een natuurlijke toestand bestaan en die men kan ontginnen. bv. water en suiker bij de productie van cola.

2) Arbeid: dit is zowel de geestelijke als de lichamelijke inspanning die mensen leveren voor de productie van goederen en diensten. bv.

Lichamelijk: arbeiders

Geestelijk: administratief personeel

3) Kapitaal: dit zijn de machines en werktuigen die in het productieproces worden ingeschakeld om het eindproduct te maken. Dit zijn de zogenaamde kapitaalgoederen. bv. productielijnen, gebouwen

Sommige economen spreken van een vierde productiefactor, de organisatie. Met organisatie bedoelt men “het kunnen combineren van de andere productiefactoren”. Andere economen beschouwen dit als een vorm van geestelijke arbeid en niet als een afzonderlijke productiefactor.