2019-04-17. De repetitie van 17 april 2019.

Bijzonderheden: Je zou denken dat het wel weer hetzelfde zou zijn als de vorige week. Dat dus niet want vorige week was Bram verkouden en daarom ging de repetitie niet door, maar vanavond was iedereen er weer. Op 5 na want de animo om te komen zingen was groot. De bassen waren massaal gekomen. Zeg maar alle 9. En dat was te horen ook. Ongelooflijk. De tenoren waren ook compleet. Alle 6. Een onafzienbare rij mannen. Welk koor kan dat zeggen? 15 mannen. Maar ook 15 vrouwen. Hoe vind je die. Twee lange rijen. De discipline was weer indrukwekkend. Het moet gezegd worden. Voor sommige koren is dat vanzelfsprekend. Je gedragen maar ik weet hoe het was en waar we vandaan komen. Een wereld van verschil. Dat niet alleen. Ons repertoire is van Les Miserables en meer musicalmuziek overgegaan naar Vivaldi en Mendelssohn.

Het grootste verschil met die tijd geeft het allerlaatste koorwerk aan: Verleih uns Frieden. Een ode aan onze lieve heer. Een totaalomslag die zijn weerga niet kent. Maar wat betreft die concentratie van het koor. Je hebt geen idee hoe comfortabel dat werkt voor een dirigent. Je komt echt niet om orde te houden. Je komt om te genieten van de koorklank. Hoe geef ik die koorklank vorm. Hoe zorg ik dat de tenoren homogeen samenklinken. Maar ook de andere stemgroepen. We hebben gestudeerd op Verleih uns Frieden. 4-stemmig. Voor de pauze. Na de pauze Vivaldi geoefend. Goed bijhouden.

Met Ewald gaat het steeds beter. Met Ineke ook maar die kan nog niet komen. Na de pauze ging Ewald weer fietsend naar huis. Goed he? Vanavond was de dertigste keer dat we bij elkaar kwamen. Als dan uit de presentielijst blijkt dat Marja en Joke 29 keer zijn geweest dan moet je toch wel diep je pet afnemen. We hebben hard gewerkt.