2018-03-14. De repetitie van 14 maart 2018.

Bijzonderheden: We waren met 24. Na 8 keer in 2018 waren we gemiddeld met 25. Najaar 2017 was dat 26. Vorig seizoen 23. Dus we komen wat vaker maar gemiddeld blijft een kwart thuis of heeft een verplichting elders. Bram staat dus elke week voor 24 mensen te dirigeren. We zijn dus met 33. Vanavond waren er 6 wat later. Daar waren we wat blij mee. De storing nemen we dan op de koop toe. Vlak na de pauze zouden we het Lang zal hij leven inzetten omdat Bram deze week 64 is geworden. Dat ging luidkeels om niet te zeggen uitbundig op een teken van Ineke. En de toonhoogte zat in de piano. Dus Bram speelde mee. Hij was zichtbaar verrast door deze aubade zoals hij ons plotselinge gezang noemde. Of het een traditie gaat worden is nog niet zeker. Als je op je verjaardag komt zingen ligt het voor de hand. Maar als je gewoon in het weekend jarig bent wordt er niet voor je gezongen. Tenzij je met iets lekkers komt zoals Louise laatst dan wordt het Lang zal je leven uit de kast getrokken. Dat is eigenlijk het enige wat we als koor terug kunnen doen.

Verder hebben we het derde koor uit Gloria van Vivaldi ingestudeerd. Dat heeft bijna de hele avond in beslag genomen.

Het heet Gratias agimus tibi. Eigenlijk het vierde deel. We slaan een duet voor 2 sopranen over. Ik dacht dat we die 2 solisten wel in huis hadden. Alleen met instuderen wordt dat voor de mannen een lange zit. 4 bladzijden duet. Wij studeerden 3 bladzijden in. Dat lijkt weinig maar de partijen waren af en toe best ingewikkeld met veel nootjes tegen elkaar in. Het was weer net als vorige week. We waren gretig en bereid om het moeilijkste in te studeren. En dat geeft aan het eind van de avond een soort overwinningsgevoel. Frau Merkel zou zeggen: Wir haben es geschafft. Dat is het triomfantelijke van iets nieuws instuderen.