Schuttingtaal

Schuttingtaal is het onbehoorlijke, veelal boze taalgebruik zoals men dit hier en daar op schuttingen of muren gekalkt, helaas wel eens kan aantreffen. Schuttingtaal gaat vaak samen met bijvoorbeeld artistieke graffiti of onduidelijke vage afbeeldingen. Straattaal is de mengtaal die jongeren van verschillende culturele en sociale achtergronden in het dagelijks leven hanteren in achterbuurten, op schoolpleinen en op straten. Waar schuttingtaal overwegend anoniem optreedt op de ongeoorloofde, soms ook gevaarlijke, plaatsen in publieke verkeersruimten, zal men de straattaal in het algemeen wel goedkeuren, zelfs bij eventuele taalfouten, maar het bekladden van publieke goederen zoals treinen, garages en gebouwen, toch sterk afkeuren. Men behoort van andermans eigendommen af te blijven en de wandaad wordt daarom gerekend tot vandalisme, vernieling of beschadiging. De pakkans is hoog en de boete kan flink oplopen. De reinigingskosten zijn enorm en men heeft te maken met vervuiling van het drinkwater via het grondwater. De boze dader wil de samenleving veelal laten opdraaien voor al deze kosten, alsof de samenleving als het ware een boete krijgt van die boze dader. Daar waar ook andere brede talen, zoals het Engels of Spaans, gehanteerd worden, mag men wel aannemen dat de gebruiker, toch tenminste, enige woordenschat heeft. Het gedrukte pamflet lijkt enigszins op schuttingtaal; het bevat veelal ook de politieke protesten.

© 2016 F.N. Heinsius