De Oude Talen onderzocht
Het Nederlandse alfabet (afgekort van alfa-beta) bestaat uit 26 letters en is afgeleid van het Latijnse alfabet. Hier zijn de letters: Aa, Bb, Cc, Dd, Ee, Ff, Gg, Hh, Ii, Jj, Kk, Ll, Mm, Nn, Oo, Pp, Qq, Rr, Ss, Tt, Uu, Vv, Ww, Xx, Yy, Zz. Bijzonder in het Nederlandse alfabet zijn onder andere het gebruik van klinkers met trema’s (zoals ë) en accenten (zoals é), die niet als aparte letters worden beschouwd. Ook wordt de lettercombinatie i en j in 'ij' veelal als één letter geteld, wat eigenlijk de enkelvoudige Griekse 'y' met trema oftwel 'ÿ' zou moeten zijn, conform de op school aangeleerde handgeschreven letter. Het oudere Nederlandse alfabet, gebruikt voor ca. 1700, kent veelal letters die anders geschreven zijn, voor leken al snel onherkenbaar. De sierlijke middeleeuwse letter, zoals een d, of een e, is bij nader inzien meestal toch wel licht herkenbaar (nl. δ en ε) en afkomstig uit het Griekse alfabet, dat bestaat uit 24 letters. Hier zijn de letters: Αα, Ββ, Γγ, Δδ, Εε, Ζζ, Ηη, Θθ, Ιι, Κκ, Λλ, Μμ, Νν, Ξξ, Οο, Ππ, Ρρ, Σσ, Ττ, Υυ, Φφ, Χχ, Ψψ, Ωω. Het Griekse alfabet wordt nog veel gebruikt bij toepassingen in de wiskunde.
© 2016 F.N. Heinsius