home











   Μηδείς αγεωμέτρητος εισίτω...
 Κ υ α ν ο τ υ π ί ε ς
                                                                                   

                                                                                 μυθολογικά       
                                                                                          μαθηματικά
                                                                                          
           (Ιδεομετρία)








H αλχημεία του χρώματος και η υποατομική βιολογία της όρασης ή σκέψης…

Ο υλικός πολιτισμός μας μεταβάλλεται σταθερά σε ψυχικό, καθώς υπερπηδά σιγά-σιγά το φιλοσοφικό εμπόδιο που λέγεται χρόνος ή Κρόνος ή ταχύτητα του φωτός = 3Χ100Χ1000 (3=Κρόνος, 100=Κένταυροι, 1000= τα Γεγονότα).

Στην σκέψη του Αριστοτέλη ο ΧΡόνος και η ύλη (ΧΡώμα) είναι έννοιες ταυτόσημες. Καθώς όλοι αντιλαμβάνονται πως το χρώμα οφείλεται στην χρονική συχνότητα της ταλάντωσης των ατόμων. Εφόσον η προσπίπτουσα ή εκπεμπόμενη ακτινοβολία με προσθέσεις και αφαιρέσεις επάνω στις στιβάδες των ηλεκτρονίων οδηγείται στην τελική τιμή εξόδου που αντιλαμβανόμαστε σαν χρώμα.

Κατόπιν ο σοφός διδάσκαλος μας επισημαίνει επαναλαμβάνοντας τους ενορατικούς ατομικούς φιλοσόφους, πως "η σκέψη οφείλεται στην ταλάντωση των ατόμων". Όπερ συνδυαζόμενο με την προηγούμενη διαπίστωση οδηγεί στο συμπέρασμα πως το χρώμα είναι η σκέψη !!!
Πρόκειται για θεμελιακή και απλή διαπίστωση που παρόλα αυτά η επιστήμη μας δεν έχει ακόμη εκστομίσει…!!!

Είναι γνωστό στην γενετική και την οφθαλμολογία πως οι άνδρες και οι γυναίκες έχουν διαφορές στην αντίληψη των χρωμάτων. Εξαιτίας της διαφοράς στις ποσότητες των οφθαλμικών κωνίων (φωτουποδοχείς του χρώματος) που είναι μεγαλύτερος στις γυναίκες. Με αποτέλεσμα να έχουν μεγαλύτερο (συναισθηματικό) χρωματικό εύρος στην περιοχή του υπέρυθρου, και να βλέπουν κάπως διαφορετικά το πράσινο και το ερυθρό, από τους άνδρες

Στον αμφιβληστροειδή χιτώνα του ανθρώπινου ματιού υπάρχουν φωτοϋποδοχείς* με δύο τύπους κυττάρων τα κωνία και τα ραβδία. Τα ραβδία είναι υπεύθυνα για την αντίληψη του αμυδρού φωτός ενώ τα κωνία (ή κωνικά κύτταρα) για την αντίληψη των χρωμάτων. Υπάρχουν τρία είδη κωνικών κυττάρων:
• S-κωνία: Είναι ευαίσθητα στο μπλε φως.
• Μ-κωνία: Είναι ευαίσθητα στο πράσινο φως.
• L-κωνία: Είναι ευαίσθητα στο κόκκινο φως.
Η ευαισθησία των κωνίων σε διαφορετικά μήκη κύματος οφείλεται σε φωτοευαίσθητες χρωστικές ουσίες τις φωτοψίνες οι οποίες περιέχουν κάποιες πρωτεΐνες που ονομάζονται οψίνες. Κάθε είδος κωνίου περιέχει διαφορετικές φωτοψίνες. Το φως, καθώς προσπίπτει στα κωνικά κύτταρα, τα διεγείρει ανάλογα με τα μήκη κύματος που περιλαμβάνει. Τα κωνικά κύτταρα στέλνουν σήματα που φιλτράρονται μέσα από το οπτικό νεύρο και οδηγούνται στον εγκέφαλο.
Η όλη διαδικασία δημιουργεί την τελική αντίληψη των χρωμάτων από τον άνθρωπο. Κάθε χρώμα που αντιλαμβανόμαστε οφείλεται στους συνδυασμούς των σημάτων που δίνουν οι φωτοϋποδοχείς. Ετσι, τα βασικά στοιχεία τα οποία αντιλαμβάνεται το ανθρώπινο μάτι, είναι εντάσεις των Κόκκινο Πράσινο και Μπλε, σε μία πολύπλοκη διαδικασία σύνθεσης.

Τις λειτουργίες αυτές του οφθαλμού μελετούν και αντιγράφουν στα τεχνολογικά εργαστήρια δημιουργώντας την τριχρωμία στις τηλεοπτικές οθόνες. Ενώ οι προγραμματιστές μελετώντας την λειτουργία του εγκεφάλου, δημιουργούν τους αλγόριθμους συμπίεσης των δεδομένων διασφαλίζοντας την οικονομία του σήματος.

Η γενετική έχει δώσει ένα ισχυρό εργαλείο στους γλωσσολόγους-λογοθεραπευτές που αναζητούν πλέον την επίλυση των προβλημάτων της δυσλεξίας και στον γενετικό κώδικα.
Όμως το αληθινό γλωσσολογικό εργαστήριο είναι ο διαλογισμός και η εσωτερική νοητική εκφώνηση των γραμμάτων ή δυνάμεων του Λόγου στην διάρκεια του υπναγωγικού φαινομένου.
Εκεί ο αυτομυούμενος με την βοήθεια του άγγελου Κώδωνα ή Κύδωνα φύλακα της αύρας του, αντιλαμβάνεται το δημιουργικό «κύδος» των αντιμαχομένων δυνάμεων που συνιστούν την σπερματική βούληση που αποκαλύπτεται στην επιθυμητική του σκέψη.Στο εγγύς μέλλον είναι προφανές πως θα ανακοινωθούν μελέτες σε σχέση με τις παραλλαγές των χρωματικών γονιδιωμάτων, σε σχέση με την δυσλεξία, την εθνολογική γλωσσολογία: (την χρήση των φθόγγων στις διάφορες εθνότητες) και την πλανητική αστρολογία των κέντρων της σπονδυλικής στήλης.ς λίθου)…

*Η δημιουργία των φωτουποδοχέων καθορίζεται από ένα χρωμόσωμα που βρίσκεται στο γονίδιο Χ, που είναι φυλοκαθοριστικό. Οι γυναίκες έχουν δύο τέτοια γονίδια, ενώ οι άντρες ένα. Έτσι οι άντρες παρουσιάζουν χρωματικές ανωμαλίες πιο συχνά από τις γυναίκες. Το χρωμόσωμα αυτό βρέθηκε να έχει πάνω από 80 ποικιλίες, με αποτέλεσμα διαφορές στην αντίληψη των χρωμάτων, ειδικά ανάμεσα στο κόκκινο και το πράσινο. Ένα 10% των γυναικών διαθέτουν τέταρτο είδος κωνίων, δηλαδή τετραχρωματική όραση. Το τέταρτο αυτό είδος είναι ευαίσθητο στο κάτω μέρος των συχνοτήτων, δηλαδή προς το υπέρυθρο. Επίσης, οι άνδρες έχουν λιγότερα κωνία κατά μέσο όρο, έως 30% και αντίστοιχα περισσότερα ραβδία, βλέποντας έτσι μικρότερη ποικιλία χρωμάτων αλλά πιο καθαρά ειδικά όταν λιγοστεύει ο φωτισμός.

  

   ___________________ εκάς ο δήμος_..................... 

      

Η Ωραία Ελένη ως Διάνοια 

           Λέγουν ότι αν εννοήσεις έναν μύθο τους εννοείς όλους, γιατί μοιράζονται την ίδια γεωμετρική δομή του εικοσαέδρου της καβαλιστικής τετρακτύος των πυθαγορείων, που ο Πλάτωνας  ονομάζει Λάμβδωμα της ενόρασης ενώ οι ερμητικοί αλχημεία...

   Στο συμπέρασμα αυτό  ομοφωνούν  οι φιλόσοφοι  συγκρίνοντας τους αρχαίους μύθους για  την «ενόραση» στα πολλαπλά της ονόματα όπως:  Ευρυδίκη ή Ευρώπη ή Περσεφόνη ή Ελένη  ή  Μέδουσα ή Οιδίπους ή Αργεϊφόντης  Που αναζητούμε στον νοητικό Άδη, Πλούτο των φυλετικών γνώσεων... 

Η ψυχή έχει τρία μέρη: το θρεπτικό, το κινητικό: (αισθητικό + συναισθηματικό) και το νοητικό που κατοπτρίζει τα δύο προηγούμενα. Ενώ το αφελές και ελεήμων πνεύμα έχει μόνον ένα μέρος, το αγαπητικό της μνήμης... Γι αυτό δύσκολα  θυμάται ή ενοράται κάποιος κάτι...  
εικ.    Η  Ελένη  με τους  μυητές Διόσκουρους  είναι μια αλληγορία για την Συμμετρία ή Λόγο της χρυσής τομής (το άγιο πνεύμα - μητέρα ή γονότυπο) και  την ψυχική  τριγωνική ουσία που όταν σχηματίσει το ορθ. τρίγωνο της συνείδησης,  {αδ2βγβ22}*,     λάμπει  αποδίδει τον φαινότυπο και επανέρχεται στον γονότυπο της  χρυσής τομής.  

.......   Η τετρακτύς της προσωπικότητας είναι το άθροισμα 4ων στοιχείων-όρων α,β,γ,δ, της χρυσής ακολουθίας (Fibonacci) με  α+β=γ, β+γ=δ,   στην οποία ο Κάρλ Γιουνγκ   αναγνώρισε  τα :

  1. α = το θρεπτικόν του γήινου ενστίκτου 
  2. β = το συναισθηματικό ρέον ύδωρ της αντίληπτικής κίνησης, 
  3. γ = το πυρ των γνώσεων της  αισθητικής νόησης, που γεννούν   την συνείδηση ή διαίσθηση (δ).
  4. δ = η διαίσθηση-αέρας της καρδίας  ή κερδώας   συνείδησης που προκύπτει από το εμπόριο του συσχετισμού των στοιχείων έως ότου   επιτευχθούν  οι  4εις όροι της χρυσής ακολουθίας
  •   * Η τριάδα:  (αδ2βγβ22)  περιγράφεται από τον Ινδουισμό  ως ωρίμανση της ομιλίας στο αιθερικό πλέγμα-ζωδιακό της αύρας μας, δια των 3ων ερωτικών πνοών:  : (απαναουντανασαμανα)  που δημιουργεί την πλάνη του κόσμου μας. Πρόκειται για τα 3 στάδια της παιδοψυχολογίας: (πρωκτικό,   στοματικό,  γενετήσιο) ή την αιθερική τριάδα: (πεπτική, αναπαραγωγική, αισθητική) των Ροδοσταύρων ή την τριπλή οκτάβα: (τροφής, αναπνοής, εντυπώσεων)   στο 9γραμμα του Σουφισμού. Παρόμοιες θέσεις εξέφρασε η νεοπλατωνική  επιστήμη του Αριστοτέλη που επαναπροσδιορίστηκε από τον  Καντ σχετίζοντας τις 4εις τριάδες των βασικών εννοιών-κατηγοριών που ξεδιπλώνονται σταδιακά στον 12εδρο νοητικό ανθό της  ψυχής, έως ότου αποκαλυφθεί το όντως Ον στην κεντρική του τριάδα. Έτσι διασώθηκε το απόκρυφο πυθαγόρειο θεώρημα της ελληνοβουδιστικής θεοσοφίας για την προσέγγιση των 3ων σταυρών :(Επιθυμίας,  Πρόνοιας,  Ειμαρμένης) στον Γολγοθά-Ακρόπολη ή κρανίου τόπο. Πέριξ της Ακροπόλεως εγκαθίσταται η εκπαιδευτική πολιτειακή τριάδα: (η Αγορά- η Εκκλησία του Δήμουτο Θέατρο*). Δηλ. οι 3εις κύκλοι των  αγγελικών ταγμάτων: (ο εξωτερικός - ο μέσος - ο εσωτερικός)  της μυστικής θεολογίας του νεοπλατωνικού ψευδο-Διονύσιου του Αρεοπαγίτου...                                                  
  • * το θέατρο επικοινωνούσε τα δρώμενα στην Μυστηριακή  Σχολή της Ελευσίνας 
Oι 4εις διαδοχικοί όροι της χρυσής ακολουθίας (α,β,γ,δ) ή στοιχειακής προσωπικότητας  και η πυθαγόρεια ψυχική τριάδα: (αδ, 2βγ, γγ+δδ) σημαίνουσα την καθετότητα της συνείδησης, αποτελούν η επτάδα της εκδήλωσης.

                     Η Ελένη... είναι ο οφθαλμός της Δίκης ή Νέμεσις, ός τα πανθ' ορά.___     
  •   Ο Αισχύλος όπως και η σύγχρονη δραμτουργία του Βάγκνερ δείχνει τον λευκό Λύκο, τον Βενιαμίν  των ιχθύων, την προδομένη Βαλκυρία Βρουχίλδητον επιθετικό σπινθηροβόλο ηλιακό τρίτο οφθαλμό 666  (Αντίχριστο), που ως Ερινύα-υπόφυση καταδιώκει  τον Ορέστη (ορεινός < όρος: η σπονδυλική στήλη) έως ότου μετά την νοητική Δίκη στον Άρειο Παγο (κωνάριο ή θάλαμο του εγκεφάλου), μετατραπεί σε Ευμενίδα -επίφυση (Πρόνοια- 888  βλ. Ερμής-Χριστός).
    Το θέμα της υπόφυσης ως Ερινύας πραγματεύεται το μάτι του θεού Ώρου ή 666 (αντίχριστου) ή Wajet* = το άθροισμα των αισθήσεων με την σκέψη (δημιουργική φαντασία)

    Το θέμα της Επίφυσης-Ευμενίδας ως Χριστού (η καρδιά στο κεφάλι) πραγματεύεται ο αρ. 888

  • εικ. *To wajet   ή "οφθαλμός του Ώρου"
  •    Oι  Έλληνες, οι  Αιγύπτιοι και οι Ινδοί συνέδεσαν το ζήτημα της δημιουργίας του κόσμου με το αιθερικό πυρ του τρίτου οφθαλμού. Πίστευαν δηλ. πως οι πολλές φυσικές αισθήσεις οφείλονται στην πτώση  της ενιαίας πνευματικής ενόρασης  ή Λόγου. Έτσι ο κυκλικός οφθαλμός "Αγίν" ή μήτρα του Όμικρον   διχοτομείται από το φαλλικό  Ι εμφανώς, στα:  Φ, qp, Τ, Θ, Ε, Χ, Κ, και, με επιμέρους τριγωνισμούς παράγεται το σύνολο των 24ων γραμμάτων ή διαιρετών του αρ. 360 των μοιρών του μητρικού κύκλου ...
  •             ο Εμπεδοκλής και οι πυθαγόρειοι θεόσοφοι επισήμαναν επίσης την ιδέα της κατάρρευσης της κεντρικής συμμετρίας του ειρηνικού Σφαίρου ή κυκλικού θείου οφθαλμού (βλ. γράμμα Όμικρον ή Αγίν) π=3,14159    σε αξονική, εξαιτίας της εμφάνισης του τρομακτικού Δείνου/δίνης ή άξονα του Νείκους (όφεως του μίσους), με αποτέλεσμα να γεννηθούν οι αναλίσκουσες τριπλές φλόγες-τρίγωνα (εκ του τρώγω) των  πενταγωνικών μορφών (τριπλών τριγώνων), γύρω από τον άξονα συμμετρίας του πενταγώνου που είναι η  σπονδυλική στήλη. (βλ. το ένατο γράμμα Θήτα, η σελήνη και τα αιθερικά tattwas-στοιχεία).  
  •       Οι εμπαθείς οξυγώνιοι τριγωνικοί-σπινθήρες  του πυρός  είναι τα σπέρματα ή δόντια του Δράκου**  (<δέρκω:βλέπω) που έσπειρε ο Αδάμας-Κάδμος (ο Λόγος) στο έδαφος της καλλιεργημένης νοήμονος  προσωπικότητας και γεννήθηκαν οι   Σπαρτοί. Οι οποίοι αλληλοδιαιρούμενοι απέδωσαν τα κανονικά πλατωικά τρίγωνα  ή στοιχεία, που ήσαν οι πρώτοι κάτοικοι της Θήβας (Θ=9), ή  9γραμμα-9πέταλος λωτός της ηλιακής μήτρας*. Η αιθερική χερουβική ουσία Αλφα (το άλεφ=η χερουβική αγελάδα του Κάδμου που άλλαζε χρώματα) δημιουργεί τα τριγωνικά αθροίσματα των πλατωνικών στερεών ή αισθήσεων. Διαφυλάχτηκε στο ιερογλυφικό σύμβολο wajet του αιγυπτιακού ματιού...  Ως άθροισμα των κλασματικών Λόγων:  1/2+1/4+1/8+1/16+1/32+1/64 = 63/64  ήτοι: όσφρηση+όραση+σκέψη+ακοή+γεύση+αφή = 63/64, αφήνοντας το κενό 1/64  της κόρης, που δημιουργεί το στόμιο της οφθαλμικής μήτρας.      

  • Για την ακρίβεια λέγει ο Αριστοτέλης ο κόσμος  είναι σύνθεση του φωτός  του οφθαλμού της φαντασίας με  τον ημερήσιο αιθέρα... Την ίδια αλήθεια επανέλαβε ο Καρτέσιος για το ζωικό πνεύμα που ανέρχεται στον υποθάλαμο του εγκεφάλου  κωνάριο ή αιγυπτιακό wanjet...  Φαίνεται πως το αιτιώδες γονιδίωμα  κραδαίνεται στον τρίτο οφθαλμό ή αδένα του μετώπου από όπου και διοχετεύεται δια της ομιλίας μας στην περιοχή της σπλήνας από όπου και προβάλλεται ως  ταινία στην αύρα που σχηματίζει το αδιαπέραστο όριο του φυσικού φωτεινού αιθέρα ή ηλιακού φωτός. Το αποτέλεσμα της μείξης είναι το διαβόητο πλατωνικό σπήλαιο ή matrix που βιώνουμε ως πραγματικότητα...                                                                                                        Τον ήλιο μας ο Αριστοτέλης ταυτίζει με την  Ατλαντίδα Μερόπη (ο φακός ή φυσικός ήλιος 666, Δείνος του Εμπεδοκλή). Ο δομισμός των τριπλετών-φολίδων του οφιοειδούς DNA επιβεβαιώνει με τον πιο κραυγαλέο τρόπο την πυθαγόρεια άποψη πως η μορφή είναι κυριολεκτικά ένας αριθμός-γέννημα του οφιοειδούς δράκου... **Τα δόντια του δράκοντα ή  γεννεσιουργού  χάους (αιθέρα). Στην Λακωνική  ονομάζονται νόμοι του Δράκοντα που δημιούργησε την πολιτεία των Σπαρτών (σπαρτιατών)

    Η βασική γνώση της Γεωμετρίας και  αποσυμβολισμού των λέξεων  ήταν απαραίτητος όρος  σε όσους επιχειρούσαν να  φιλοσοφήσουν στην Σχολή Του.  Όσοι μελετούν την ορολογία των πυθαγορείων-νεοπλατωνικών, αντιλαμβάνονται πως Θεούς, ονόμαζαν τους τέλειους αριθμούς, Κύκλωπες ή Γίγαντες τους ελλιπείς και Εκατόγχειρες τους υπερπλήρεις… Δηλ. την Συμμετρία (αρετή) ή Λόγο του αριθμού σε σχέση με το πλήθος των διαιρετών-εμφανίσεων του…  Η διαιρετότητα των σπινθήρων ή οδόντων του Δράκου-Λόγου του πυθαγορισμού είναι η πύρινη δημιουργική ουσία ή Λόγος,  με λέξεις τα ουσιαστικά ή αριθμούς-μορφές, που οδηγούν βαθμηδόν τον Νου  στην αποθέωση της επιστημονικής θεολογίας ή Αριθμητικής (βλ. Χριστός=ο Αριθμημένος).

    Η αριθμητική των πυθαγορείων όμως είναι απροσπέλαστη στον κοινό νου. Γιατί τα τριεγκέφαλα όντα όπως ο Άνθρωπος μπορούν να μετρήσουν μόνο μέχρι το 3, καθώς διαθέτει 3 μόνο ιδιότητες, ήτοι: αίσθηση, αντίληψη και ιδέα (παράσταση απόντος αντικειμένου ή μνήμη). Όταν οι πυθαγόρειοι ισχυριζόντουσαν πως εντός της δημιουργίας υπάρχουν 17 αριθμοί ή γεωμετρικές διαστάσεις. Θεία Όντα δηλ. που κατέχουν 17 ανακλάσεις ή ιδιότητες του αιθέρα και είναι οι κάτοικοι του Σειρίου !!!

    Με αυτό το πνεύμα θα πρέπει να ερευνήσουμε την μυθολογία των ταύρων του Αιήτη ή των Σπαρτών τριγωνικών δοντιών του δράκου του θηβαϊκού κύκλου, που έσπειρε ο Κάδμος…

    Τα δόντια του Δράκου (<δέρκω=βλέπω) είναι οι τριγωνικοί αριθμοί, δηλ. οι παλλόμενοι-ταλαντωμένοι τριγωνικοί σπινθήρες που κρύβονται πίσω από μια μεγάλη ποικιλία ονομάτων, όπως Τάνταλος ( ταλαντούμενος ανάμεσα στην πείνα-δίψα ή άρρεν-θήλυ) αναγραμματισμός του Τάλας (ταλαντούμενος ή ταλαίπωρος). Είναι ο μυθικός Άτλας και οι κόρες του οι Ατλαντίδες-Εσπερίδες φυλές που φυλάνε το χρυσόμαλλο δέρας (φιλοσοφική λίθο) ή τα μήλα (μόνιμα αιθερικά άτομα των πεδίων ή διαστάσεων). Λχ. το αιθεροφυσικό μόνιμο άτομο των 3ων διαστάσεων μας είναι ιδιαίτερα γνωστό ως «μήλο της έριδας» με το οποίο ξεκινά η αναζήτηση από τον Πάρι (το αιώνιο παρόν) τον φύλακα των ταύρων…


  •     Τα 6+1 κλάσματα είναι οι 6+1 θεοσοφικές φυλές, ή ημέρες της δημιουργίας. Τις καλειδοσκοπικές Συμμετρίες του κλασματικού Λόγου (πυρός, δημιουργικής μονάδας)  επικαλέστηκε και ο πυθαγόρειος ευαγγελιστής Ιωάννης: "Εν αρχή ην ο Λόγος-Συμμετρία, και ο Λόγος-Συμμετρία ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος-Συμμετρία".  Οι  Ινδοί με παρόμοιο τρόπο  αθροίζουν όλες τις αισθήσεις στους αστρολογικούς πλανήτες-τροχούς της σπονδυλικής στήλης στον τρίτο οφθαλμό: την όσφρηση στον 4πέταλο λωτό της βάσης, την γεύση στον 6πέταλο των γ.ο., την όραση στον 10πέταλο του στομάχου, την αφή στον 12πέταλο της καρδιάς, την ακοή στον 16πέταλο του λαιμού. Το άθροισμά τους 4+6+10+12+16=48  λαμβάνεται στον άρρενα ερμητικό ηλιακό εγκεφαλικό λοβό και διπλασιάζετα στον σεληνιακό παρέχοντας ένα σύνολο 2Χ48=96 πετάλων, τα οποία στην συνέχεια 10πλασιάζονται στα 7+3 απόκρυφα ηλιακά συστήματα του "εγκεφαλικού θαλάμου"  παρέχοντας τον λωτό των 960 πετάλων της επίφυσης.  
  •      Το μάτι της συνείδησης, του Ώρου ή Οιδίποδα,  ανοίγει με την αποκατάσταση της δικαιοσύνης  στην αθροιστικά αυξανόμενη κοπρώδη βαρύτητα των παθών που σωρεύονται στις 6 έδρες,  φυλές ή αισθήσεις του κυβικού θρόνου-στάβλου (<σταθμού: ίσταμαι) 4Χ4Χ4=64 της Ίσιδας-Κυβέλης                                                                                                                
  • *
    εικ.
     Το καβαλιστικό  9-γραμμα της μυστικής θεολογίας: ο λωτός-αιτιώδες σώμα ή τετρακτύς του δεκαδικού συστήματος αρίθμησης                                        Η Ελένη  και οι Διόσκουροι: Κάστωρ και Πολυδεύκης είναι οι 3εις αστρολογικοί σταυροί. Ο Κάστωρ η μεταβλητός σταυρός της μορφικής εμπειρίας είναι η κυκλοφορία του αίματος 1/7=142857, που υποδέχεται τις 3εις διατροφικές οκτάβες, έως ότου ωριμάσει η ωραία Ελένη-διάνοια  στην   αναπνευστική-αναπαραγωγική  οκτάβα,  ο σταθερός σταυρός, της αστρολογίας. Ακολουθούν οι αλχημικές μεταβολές του αίματος (οι φωτισμοί) εξαιτίας των ερωτικών-αναπνευστικών παύσεων, (μυητικών σοκ ή μετανοητικών αντιστροφών των προγονικών σπερμάτων) που μεταβάλουν την Πρανική αντίληψη (cogito: η ρυθμική στιγμιακή αυτοσυνείδηση) δηλ. την αντίληψη του αιώνιου Παρόντος ή Πρόνοιας της υφάντριας Μονάδας  του πυρός  των μακρινών αστερισμών (βασικός σταυρός: ο Πολυδεύκης της αγαπητικής-συνείδησης, η οκτάβα των οραμάτων-εντυπώσεων:

    1. Πεπτικός αιθέρας: η οκτάβα της τροφής ή μεταβλητός αστρολογικός σταυρός (Λάχεσις): Η μονάδα του χρόνου ή πυρός (πρανα) είναι αγελαία-ζωική, όσο ο άνθρωπος αναγνωρίζει μόνον την χονδροειδή υλική τροφή. Οι ηλεκτρομαγνητικές δυνάμεις

    2. Αναπαραγωγικός αιθέρας: η οκτάβα της αναπνοής ή σταθερός αστρολογικός σταυρός (Άτροπος): Ο άνθρωπος γίνεται νοητικός επιβάλοντας σταδιακά τον ηθικό νόμο της συνείδησης και των εφέσεων του. Αυτό επιτυγχάνεται καθώς «ο ηνίοχος» κερδίζει την μάχη για τον έλεγχο της αναπνοής, από τις «άλογες» δημιουργικές δυνάμεις των σκέψεων που γεννούν οι τροφές που καταναλώνει.. (βλ. αυτοενθύμηση). Η τετρακτίδα των κουαρκ 

    3. Φωτεινός αιθέρας: η οκτάβα των εντυπώσεων ή βασικός αστρολογικός σταυρός (Κλωθώ): Η ομαδική ζωή μας επιτρέπει να αντιληφθούμε τον εαυτό μας ως ενορατικό οφθαλμό στο αιθερικό δίχτυ ή άμπελο της ομαδικής ύπαρξης του Χριστού (ένα πολυόματο χερουβείμ). Εισερχόμαστε έτσι στην μυστηριώδη τρίτη διατροφική οκτάβα των οραματικών εντυπώσεων ή φωτεινό  αιθέρα των αισθήσεων… που οδηγεί  στην εσωτερική Σχολή. (βλ. την μετάνοια του Ασώτου, όπου οι αναμνήσεις από προσπάθειες σε προηγούμενες ζωές για την επίτευξη του σχεδίου της ψυχής τον επαναφέρουν δοξαζόμενο στον οίκο του Πατρός). Με τον όρο «πτωχός τω πνεύματι» δηλώνεται η έξοδος από την κατοπτρική φυλακή της σκέψης και η έναρξη της «αυτοπαρατήρησης», δηλ. η λειτουργία του τρίτου οφθαλμού. Έτσι ξεκινούν τα «ταξίδια» στους στοιχειακούς κόσμους του φωτός των αισθήσεων ή αγγέλων… Οι αιθερικές χορδές
Subpages (1): Untitled
Comments