home











   Μηδείς αγεωμέτρητος εισίτω...
 Κ υ α ν ο τ υ π ί ε ς
                                                                                   

                                                                                 μυθολογικά       
                                                                                          μαθηματικά
                                                                                          
           (Ιδεομετρία)








Ο Ηρακλής-Αριστοτέλης και η λεοντή του φωτός

Ο Αριστοτέλης ήταν ο πρώτος που διατύπωσε την άποψη πως η διάθλαση, δηλ. η κάμψη του φωτός καθώς περνά μέσα από διαφορετικά μέσα, οφείλεται στην επιβράδυνση της ταχύτητας του εξαιτίας της διαφορετικής πυκνότητας των υλικών. Όμως σε άλλο σημείο της εργασίας του φαίνεται να διαφωνεί με τον Εμπεδοκλή που υποστηρίζει ότι το φως κινείται… !!!

Δηλαδή ο Αριστοτέλης πιστεύει ταυτόχρονα πως το φως κινείται και δεν κινείται χωρίς να το θεωρεί αντίφαση…


Αυτό συμβαίνει γιατί ο Αριστοτέλης αντιλαμβανόταν το φως ως μια κατάσταση του φυλετικού νου ή αιθέρα. Όπως κάποιος που γνωρίζει ότι κοιμάται, δεν θα πει ότι βλέπει ένα ψάρι να κινείται στο νερό, αλλά παρατηρώντας τις δονήσεις του ονειρικού αιθέρα γύρω από το τρίτο μάτι ή Κύκλωπα οφθαλμό, θα πεί πως η απώλεια της συνείδησής του ήταν αυτή που τον έκανε να νομίσει πως βλέπει ένα ψάρι...

Σε άλλο σημείο της εργασίας του για την ψυχή, μας εξηγεί πως φθάσαμε να βλέπουμε αντικείμενα μέσα από διαδοχικά στάδια φυλετικής εξέλιξης της ατομικής συνείδησης, που παρομοιάζει με το κτίσιμο ενός σπιτιού από διαφορετικούς τεχνίτες. Άλλος λέγει φέρνει τα υλικά, άλλος το σχέδιο και άλλος το χτίζει…

Πρόκειται δηλαδή για στάδια όπου βαθμιαία χάνεται η αντίληψη της Ησιόδειας* φυλής ως ψυχικής ενότητας που ονειρεύεται. Γεγονός που εμφανίζει τα χρώματα=υλικά, τους φύλακες Κένταυρους να προβάλουν από τον Κυκλώπειο οφθαλμό το σχέδιο που έχτισαν οι Πελασγοί και κοιτάζουν οι Έλληνες…

*Οι πέντε Ησιόδειες φυλές είναι:
1. Οι Μονάδες. Έλλοπες-ιχθύες: (οι χωρίς σκέψη και αναπνευστικό χρόνο)
2. Οι Δεκάδες, Κύκλωπες τέκνα του Ποσειδώνα: (οι φύλακες των Ταρτάρων δηλ.του σπηλαίου των Αμνών=Μονάδων, που παγιδεύτηκε ο Οδυσσέας)
3. Οι Εκατοντάδες, Κένταυροι ή αστρολογικά Αρχέτυπα: (οι φύλακες της κίνησης)
4. Οι Χιλιάδες ή Πελασγοί δηλ. οι συναισθηματικοί κτίστες της μορφής και της κίνησης: (οι παγιωμένες αστρικές ροές ή μοιραία Γεγονότα της εγρήγορσης)
5. Οι Έλληνες ή δεκάδες χιλιάδες =100Χ100 δηλ. αυτοί που αναγνωρίζουν τα νοητικά Αρχέτυπα των Κενταύρων στον φυσικό κόσμο των εγρηγορότων...

Έτσι ο άθλος του Ηρακλή που διακόπτοντας την αναπνοή του σφράγισε την διπλή είσοδο του κρανιακού σπηλαίου και εξόντωσε τον ηλιακό Λέοντα, δηλ. το φυλετικό κέντρο της βαρύτητας που ονομάζουμε φυσικό ήλιο …
Είναι ο διαλογιζόμενος που ξεκινά τους νοητικούς φωτισμούς ταξιδεύοντας στην δημιουργική φαντασία του, διαλύοντας-γδέρνοντας αποβάλοντας σαν κάμπια την λεοντή της φυσικής μορφής του ...

'Ερωτηθείς τι έστιν ελπίς, είπεν: « Εγρηγορότος ενύπνιον. » (το όνειρο του ξυπνητού)

  

   ___________________ εκάς ο δήμος_..................... 

      

Η Ωραία Ελένη ως Διάνοια 

           Λέγουν ότι αν εννοήσεις έναν μύθο τους εννοείς όλους, γιατί μοιράζονται την ίδια γεωμετρική δομή του εικοσαέδρου της καβαλιστικής τετρακτύος των πυθαγορείων, που ο Πλάτωνας  ονομάζει Λάμβδωμα της ενόρασης ενώ οι ερμητικοί αλχημεία...

   Στο συμπέρασμα αυτό  ομοφωνούν  οι φιλόσοφοι  συγκρίνοντας τους αρχαίους μύθους για  την «ενόραση» στα πολλαπλά της ονόματα όπως:  Ευρυδίκη ή Ευρώπη ή Περσεφόνη ή Ελένη  ή  Μέδουσα ή Οιδίπους ή Αργεϊφόντης  Που αναζητούμε στον νοητικό Άδη, Πλούτο των φυλετικών γνώσεων... 

Η ψυχή έχει τρία μέρη: το θρεπτικό, το κινητικό: (αισθητικό + συναισθηματικό) και το νοητικό που κατοπτρίζει τα δύο προηγούμενα. Ενώ το αφελές και ελεήμων πνεύμα έχει μόνον ένα μέρος, το αγαπητικό της μνήμης... Γι αυτό δύσκολα  θυμάται ή ενοράται κάποιος κάτι...  
εικ.    Η  Ελένη  με τους  μυητές Διόσκουρους  είναι μια αλληγορία για την Συμμετρία ή Λόγο της χρυσής τομής (το άγιο πνεύμα - μητέρα ή γονότυπο) και  την ψυχική  τριγωνική ουσία που όταν σχηματίσει το ορθ. τρίγωνο της συνείδησης,  {αδ2βγβ22}*,     λάμπει  αποδίδει τον φαινότυπο και επανέρχεται στον γονότυπο της  χρυσής τομής.  

.......   Η τετρακτύς της προσωπικότητας είναι το άθροισμα 4ων στοιχείων-όρων α,β,γ,δ, της χρυσής ακολουθίας (Fibonacci) με  α+β=γ, β+γ=δ,   στην οποία ο Κάρλ Γιουνγκ   αναγνώρισε  τα :

  1. α = το θρεπτικόν του γήινου ενστίκτου 
  2. β = το συναισθηματικό ρέον ύδωρ της αντίληπτικής κίνησης, 
  3. γ = το πυρ των γνώσεων της  αισθητικής νόησης, που γεννούν   την συνείδηση ή διαίσθηση (δ).
  4. δ = η διαίσθηση-αέρας της καρδίας  ή κερδώας   συνείδησης που προκύπτει από το εμπόριο του συσχετισμού των στοιχείων έως ότου   επιτευχθούν  οι  4εις όροι της χρυσής ακολουθίας
  •   * Η τριάδα:  (αδ2βγβ22)  περιγράφεται από τον Ινδουισμό  ως ωρίμανση της ομιλίας στο αιθερικό πλέγμα-ζωδιακό της αύρας μας, δια των 3ων ερωτικών πνοών:  : (απαναουντανασαμανα)  που δημιουργεί την πλάνη του κόσμου μας. Πρόκειται για τα 3 στάδια της παιδοψυχολογίας: (πρωκτικό,   στοματικό,  γενετήσιο) ή την αιθερική τριάδα: (πεπτική, αναπαραγωγική, αισθητική) των Ροδοσταύρων ή την τριπλή οκτάβα: (τροφής, αναπνοής, εντυπώσεων)   στο 9γραμμα του Σουφισμού. Παρόμοιες θέσεις εξέφρασε η νεοπλατωνική  επιστήμη του Αριστοτέλη που επαναπροσδιορίστηκε από τον  Καντ σχετίζοντας τις 4εις τριάδες των βασικών εννοιών-κατηγοριών που ξεδιπλώνονται σταδιακά στον 12εδρο νοητικό ανθό της  ψυχής, έως ότου αποκαλυφθεί το όντως Ον στην κεντρική του τριάδα. Έτσι διασώθηκε το απόκρυφο πυθαγόρειο θεώρημα της ελληνοβουδιστικής θεοσοφίας για την προσέγγιση των 3ων σταυρών :(Επιθυμίας,  Πρόνοιας,  Ειμαρμένης) στον Γολγοθά-Ακρόπολη ή κρανίου τόπο. Πέριξ της Ακροπόλεως εγκαθίσταται η εκπαιδευτική πολιτειακή τριάδα: (η Αγορά- η Εκκλησία του Δήμουτο Θέατρο*). Δηλ. οι 3εις κύκλοι των  αγγελικών ταγμάτων: (ο εξωτερικός - ο μέσος - ο εσωτερικός)  της μυστικής θεολογίας του νεοπλατωνικού ψευδο-Διονύσιου του Αρεοπαγίτου...                                                  
  • * το θέατρο επικοινωνούσε τα δρώμενα στην Μυστηριακή  Σχολή της Ελευσίνας 
Oι 4εις διαδοχικοί όροι της χρυσής ακολουθίας (α,β,γ,δ) ή στοιχειακής προσωπικότητας  και η πυθαγόρεια ψυχική τριάδα: (αδ, 2βγ, γγ+δδ) σημαίνουσα την καθετότητα της συνείδησης, αποτελούν η επτάδα της εκδήλωσης.

                     Η Ελένη... είναι ο οφθαλμός της Δίκης ή Νέμεσις, ός τα πανθ' ορά.___     
  •   Ο Αισχύλος όπως και η σύγχρονη δραμτουργία του Βάγκνερ δείχνει τον λευκό Λύκο, τον Βενιαμίν  των ιχθύων, την προδομένη Βαλκυρία Βρουχίλδητον επιθετικό σπινθηροβόλο ηλιακό τρίτο οφθαλμό 666  (Αντίχριστο), που ως Ερινύα-υπόφυση καταδιώκει  τον Ορέστη (ορεινός < όρος: η σπονδυλική στήλη) έως ότου μετά την νοητική Δίκη στον Άρειο Παγο (κωνάριο ή θάλαμο του εγκεφάλου), μετατραπεί σε Ευμενίδα -επίφυση (Πρόνοια- 888  βλ. Ερμής-Χριστός).
    Το θέμα της υπόφυσης ως Ερινύας πραγματεύεται το μάτι του θεού Ώρου ή 666 (αντίχριστου) ή Wajet* = το άθροισμα των αισθήσεων με την σκέψη (δημιουργική φαντασία)

    Το θέμα της Επίφυσης-Ευμενίδας ως Χριστού (η καρδιά στο κεφάλι) πραγματεύεται ο αρ. 888

  • εικ. *To wajet   ή "οφθαλμός του Ώρου"
  •    Oι  Έλληνες, οι  Αιγύπτιοι και οι Ινδοί συνέδεσαν το ζήτημα της δημιουργίας του κόσμου με το αιθερικό πυρ του τρίτου οφθαλμού. Πίστευαν δηλ. πως οι πολλές φυσικές αισθήσεις οφείλονται στην πτώση  της ενιαίας πνευματικής ενόρασης  ή Λόγου. Έτσι ο κυκλικός οφθαλμός "Αγίν" ή μήτρα του Όμικρον   διχοτομείται από το φαλλικό  Ι εμφανώς, στα:  Φ, qp, Τ, Θ, Ε, Χ, Κ, και, με επιμέρους τριγωνισμούς παράγεται το σύνολο των 24ων γραμμάτων ή διαιρετών του αρ. 360 των μοιρών του μητρικού κύκλου ...
  •             ο Εμπεδοκλής και οι πυθαγόρειοι θεόσοφοι επισήμαναν επίσης την ιδέα της κατάρρευσης της κεντρικής συμμετρίας του ειρηνικού Σφαίρου ή κυκλικού θείου οφθαλμού (βλ. γράμμα Όμικρον ή Αγίν) π=3,14159    σε αξονική, εξαιτίας της εμφάνισης του τρομακτικού Δείνου/δίνης ή άξονα του Νείκους (όφεως του μίσους), με αποτέλεσμα να γεννηθούν οι αναλίσκουσες τριπλές φλόγες-τρίγωνα (εκ του τρώγω) των  πενταγωνικών μορφών (τριπλών τριγώνων), γύρω από τον άξονα συμμετρίας του πενταγώνου που είναι η  σπονδυλική στήλη. (βλ. το ένατο γράμμα Θήτα, η σελήνη και τα αιθερικά tattwas-στοιχεία).  
  •       Οι εμπαθείς οξυγώνιοι τριγωνικοί-σπινθήρες  του πυρός  είναι τα σπέρματα ή δόντια του Δράκου**  (<δέρκω:βλέπω) που έσπειρε ο Αδάμας-Κάδμος (ο Λόγος) στο έδαφος της καλλιεργημένης νοήμονος  προσωπικότητας και γεννήθηκαν οι   Σπαρτοί. Οι οποίοι αλληλοδιαιρούμενοι απέδωσαν τα κανονικά πλατωικά τρίγωνα  ή στοιχεία, που ήσαν οι πρώτοι κάτοικοι της Θήβας (Θ=9), ή  9γραμμα-9πέταλος λωτός της ηλιακής μήτρας*. Η αιθερική χερουβική ουσία Αλφα (το άλεφ=η χερουβική αγελάδα του Κάδμου που άλλαζε χρώματα) δημιουργεί τα τριγωνικά αθροίσματα των πλατωνικών στερεών ή αισθήσεων. Διαφυλάχτηκε στο ιερογλυφικό σύμβολο wajet του αιγυπτιακού ματιού...  Ως άθροισμα των κλασματικών Λόγων:  1/2+1/4+1/8+1/16+1/32+1/64 = 63/64  ήτοι: όσφρηση+όραση+σκέψη+ακοή+γεύση+αφή = 63/64, αφήνοντας το κενό 1/64  της κόρης, που δημιουργεί το στόμιο της οφθαλμικής μήτρας.      

  • Για την ακρίβεια λέγει ο Αριστοτέλης ο κόσμος  είναι σύνθεση του φωτός  του οφθαλμού της φαντασίας με  τον ημερήσιο αιθέρα... Την ίδια αλήθεια επανέλαβε ο Καρτέσιος για το ζωικό πνεύμα που ανέρχεται στον υποθάλαμο του εγκεφάλου  κωνάριο ή αιγυπτιακό wanjet...  Φαίνεται πως το αιτιώδες γονιδίωμα  κραδαίνεται στον τρίτο οφθαλμό ή αδένα του μετώπου από όπου και διοχετεύεται δια της ομιλίας μας στην περιοχή της σπλήνας από όπου και προβάλλεται ως  ταινία στην αύρα που σχηματίζει το αδιαπέραστο όριο του φυσικού φωτεινού αιθέρα ή ηλιακού φωτός. Το αποτέλεσμα της μείξης είναι το διαβόητο πλατωνικό σπήλαιο ή matrix που βιώνουμε ως πραγματικότητα...                                                                                                        Τον ήλιο μας ο Αριστοτέλης ταυτίζει με την  Ατλαντίδα Μερόπη (ο φακός ή φυσικός ήλιος 666, Δείνος του Εμπεδοκλή). Ο δομισμός των τριπλετών-φολίδων του οφιοειδούς DNA επιβεβαιώνει με τον πιο κραυγαλέο τρόπο την πυθαγόρεια άποψη πως η μορφή είναι κυριολεκτικά ένας αριθμός-γέννημα του οφιοειδούς δράκου... **Τα δόντια του δράκοντα ή  γεννεσιουργού  χάους (αιθέρα). Στην Λακωνική  ονομάζονται νόμοι του Δράκοντα που δημιούργησε την πολιτεία των Σπαρτών (σπαρτιατών)

    Η βασική γνώση της Γεωμετρίας και  αποσυμβολισμού των λέξεων  ήταν απαραίτητος όρος  σε όσους επιχειρούσαν να  φιλοσοφήσουν στην Σχολή Του.  Όσοι μελετούν την ορολογία των πυθαγορείων-νεοπλατωνικών, αντιλαμβάνονται πως Θεούς, ονόμαζαν τους τέλειους αριθμούς, Κύκλωπες ή Γίγαντες τους ελλιπείς και Εκατόγχειρες τους υπερπλήρεις… Δηλ. την Συμμετρία (αρετή) ή Λόγο του αριθμού σε σχέση με το πλήθος των διαιρετών-εμφανίσεων του…  Η διαιρετότητα των σπινθήρων ή οδόντων του Δράκου-Λόγου του πυθαγορισμού είναι η πύρινη δημιουργική ουσία ή Λόγος,  με λέξεις τα ουσιαστικά ή αριθμούς-μορφές, που οδηγούν βαθμηδόν τον Νου  στην αποθέωση της επιστημονικής θεολογίας ή Αριθμητικής (βλ. Χριστός=ο Αριθμημένος).

    Η αριθμητική των πυθαγορείων όμως είναι απροσπέλαστη στον κοινό νου. Γιατί τα τριεγκέφαλα όντα όπως ο Άνθρωπος μπορούν να μετρήσουν μόνο μέχρι το 3, καθώς διαθέτει 3 μόνο ιδιότητες, ήτοι: αίσθηση, αντίληψη και ιδέα (παράσταση απόντος αντικειμένου ή μνήμη). Όταν οι πυθαγόρειοι ισχυριζόντουσαν πως εντός της δημιουργίας υπάρχουν 17 αριθμοί ή γεωμετρικές διαστάσεις. Θεία Όντα δηλ. που κατέχουν 17 ανακλάσεις ή ιδιότητες του αιθέρα και είναι οι κάτοικοι του Σειρίου !!!

    Με αυτό το πνεύμα θα πρέπει να ερευνήσουμε την μυθολογία των ταύρων του Αιήτη ή των Σπαρτών τριγωνικών δοντιών του δράκου του θηβαϊκού κύκλου, που έσπειρε ο Κάδμος…

    Τα δόντια του Δράκου (<δέρκω=βλέπω) είναι οι τριγωνικοί αριθμοί, δηλ. οι παλλόμενοι-ταλαντωμένοι τριγωνικοί σπινθήρες που κρύβονται πίσω από μια μεγάλη ποικιλία ονομάτων, όπως Τάνταλος ( ταλαντούμενος ανάμεσα στην πείνα-δίψα ή άρρεν-θήλυ) αναγραμματισμός του Τάλας (ταλαντούμενος ή ταλαίπωρος). Είναι ο μυθικός Άτλας και οι κόρες του οι Ατλαντίδες-Εσπερίδες φυλές που φυλάνε το χρυσόμαλλο δέρας (φιλοσοφική λίθο) ή τα μήλα (μόνιμα αιθερικά άτομα των πεδίων ή διαστάσεων). Λχ. το αιθεροφυσικό μόνιμο άτομο των 3ων διαστάσεων μας είναι ιδιαίτερα γνωστό ως «μήλο της έριδας» με το οποίο ξεκινά η αναζήτηση από τον Πάρι (το αιώνιο παρόν) τον φύλακα των ταύρων…


  •     Τα 6+1 κλάσματα είναι οι 6+1 θεοσοφικές φυλές, ή ημέρες της δημιουργίας. Τις καλειδοσκοπικές Συμμετρίες του κλασματικού Λόγου (πυρός, δημιουργικής μονάδας)  επικαλέστηκε και ο πυθαγόρειος ευαγγελιστής Ιωάννης: "Εν αρχή ην ο Λόγος-Συμμετρία, και ο Λόγος-Συμμετρία ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος-Συμμετρία".  Οι  Ινδοί με παρόμοιο τρόπο  αθροίζουν όλες τις αισθήσεις στους αστρολογικούς πλανήτες-τροχούς της σπονδυλικής στήλης στον τρίτο οφθαλμό: την όσφρηση στον 4πέταλο λωτό της βάσης, την γεύση στον 6πέταλο των γ.ο., την όραση στον 10πέταλο του στομάχου, την αφή στον 12πέταλο της καρδιάς, την ακοή στον 16πέταλο του λαιμού. Το άθροισμά τους 4+6+10+12+16=48  λαμβάνεται στον άρρενα ερμητικό ηλιακό εγκεφαλικό λοβό και διπλασιάζετα στον σεληνιακό παρέχοντας ένα σύνολο 2Χ48=96 πετάλων, τα οποία στην συνέχεια 10πλασιάζονται στα 7+3 απόκρυφα ηλιακά συστήματα του "εγκεφαλικού θαλάμου"  παρέχοντας τον λωτό των 960 πετάλων της επίφυσης.  
  •      Το μάτι της συνείδησης, του Ώρου ή Οιδίποδα,  ανοίγει με την αποκατάσταση της δικαιοσύνης  στην αθροιστικά αυξανόμενη κοπρώδη βαρύτητα των παθών που σωρεύονται στις 6 έδρες,  φυλές ή αισθήσεις του κυβικού θρόνου-στάβλου (<σταθμού: ίσταμαι) 4Χ4Χ4=64 της Ίσιδας-Κυβέλης                                                                                                                
  • *
    εικ.
     Το καβαλιστικό  9-γραμμα της μυστικής θεολογίας: ο λωτός-αιτιώδες σώμα ή τετρακτύς του δεκαδικού συστήματος αρίθμησης                                        Η Ελένη  και οι Διόσκουροι: Κάστωρ και Πολυδεύκης είναι οι 3εις αστρολογικοί σταυροί. Ο Κάστωρ η μεταβλητός σταυρός της μορφικής εμπειρίας είναι η κυκλοφορία του αίματος 1/7=142857, που υποδέχεται τις 3εις διατροφικές οκτάβες, έως ότου ωριμάσει η ωραία Ελένη-διάνοια  στην   αναπνευστική-αναπαραγωγική  οκτάβα,  ο σταθερός σταυρός, της αστρολογίας. Ακολουθούν οι αλχημικές μεταβολές του αίματος (οι φωτισμοί) εξαιτίας των ερωτικών-αναπνευστικών παύσεων, (μυητικών σοκ ή μετανοητικών αντιστροφών των προγονικών σπερμάτων) που μεταβάλουν την Πρανική αντίληψη (cogito: η ρυθμική στιγμιακή αυτοσυνείδηση) δηλ. την αντίληψη του αιώνιου Παρόντος ή Πρόνοιας της υφάντριας Μονάδας  του πυρός  των μακρινών αστερισμών (βασικός σταυρός: ο Πολυδεύκης της αγαπητικής-συνείδησης, η οκτάβα των οραμάτων-εντυπώσεων:

    1. Πεπτικός αιθέρας: η οκτάβα της τροφής ή μεταβλητός αστρολογικός σταυρός (Λάχεσις): Η μονάδα του χρόνου ή πυρός (πρανα) είναι αγελαία-ζωική, όσο ο άνθρωπος αναγνωρίζει μόνον την χονδροειδή υλική τροφή. Οι ηλεκτρομαγνητικές δυνάμεις

    2. Αναπαραγωγικός αιθέρας: η οκτάβα της αναπνοής ή σταθερός αστρολογικός σταυρός (Άτροπος): Ο άνθρωπος γίνεται νοητικός επιβάλοντας σταδιακά τον ηθικό νόμο της συνείδησης και των εφέσεων του. Αυτό επιτυγχάνεται καθώς «ο ηνίοχος» κερδίζει την μάχη για τον έλεγχο της αναπνοής, από τις «άλογες» δημιουργικές δυνάμεις των σκέψεων που γεννούν οι τροφές που καταναλώνει.. (βλ. αυτοενθύμηση). Η τετρακτίδα των κουαρκ 

    3. Φωτεινός αιθέρας: η οκτάβα των εντυπώσεων ή βασικός αστρολογικός σταυρός (Κλωθώ): Η ομαδική ζωή μας επιτρέπει να αντιληφθούμε τον εαυτό μας ως ενορατικό οφθαλμό στο αιθερικό δίχτυ ή άμπελο της ομαδικής ύπαρξης του Χριστού (ένα πολυόματο χερουβείμ). Εισερχόμαστε έτσι στην μυστηριώδη τρίτη διατροφική οκτάβα των οραματικών εντυπώσεων ή φωτεινό  αιθέρα των αισθήσεων… που οδηγεί  στην εσωτερική Σχολή. (βλ. την μετάνοια του Ασώτου, όπου οι αναμνήσεις από προσπάθειες σε προηγούμενες ζωές για την επίτευξη του σχεδίου της ψυχής τον επαναφέρουν δοξαζόμενο στον οίκο του Πατρός). Με τον όρο «πτωχός τω πνεύματι» δηλώνεται η έξοδος από την κατοπτρική φυλακή της σκέψης και η έναρξη της «αυτοπαρατήρησης», δηλ. η λειτουργία του τρίτου οφθαλμού. Έτσι ξεκινούν τα «ταξίδια» στους στοιχειακούς κόσμους του φωτός των αισθήσεων ή αγγέλων… Οι αιθερικές χορδές
Subpages (1): Untitled
Comments