De boodschap is eenvoudig en veeleisend: liefde is de toetssteen van elke levensbeschouwing. Niet de vorm, maar de werking — liefde in daden — is wat telt.

Liefde = Licht en werking

Uit de duisternis is ook liefde en het licht gekomen. Het licht was er trouwens ook niet ineens — alles moest eerst worden opgebouwd. Zo is dit met de kosmos en ook met de sferen gebeurd: vanuit duisternis werden de lichtsferen opgebouwd.

Het kwaad zal en kan alleen verdreven worden door liefde. Liefde en licht zijn uiteindelijk wat altijd zal volgen na kwaad en duisternis.

Degenen die nu nog voor het kwade kiezen zijn eenvoudigweg nog onwetend. Zoals Jezus aan het kruis zei: “Vader, vergeef het hun, want ze weten niet wat zij doen.” Zij moeten nog leren en begrijpen wat echte liefde is — en dat moeten we hen dan met z’n allen tonen en leren wat dit is en hoe dit werkt. 

Want wie echte liefde bezit en kent, zal geen kwaad meer kunnen doen. Hoe meer mensen meewerken door aan iedereen oprechte liefde te geven en te tonen, hoe sneller we het kwade verdrijven.

We komen er echt wel.

Liefde is geen “altijd-leuk” gevoel, maar een gedragenheid die vooral zichtbaar wordt waar lijden, zorg en trouw aan elkaar gevraagd worden.

Dr. Psychiater Dirk De Wachter pleit ervoor dat we het lijden niet uit de weg gaan, maar het erkennen als een essentieel onderdeel van het leven. In het samen dragen van verdriet of moeilijkheden vindt hij juist de diepste vormen van verbinding en liefde.

In zijn boek De kunst van het ongelukkig zijn benadrukt hij ook dat het leven niet altijd "maakbaar" of "perfect" is, en dat juist in de barsten van het bestaan vaak de mooiste dingen kunnen ontstaan — zoals mededogen, zorg en echte nabijheid.