นวดไทย ได้รับการประกาศจากองค์การยูเนสโก (UNESCO) ให้ขึ้นทะเบียนเป็น มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติ (Representative List of the Intangible Cultural Heritage of Humanity) เป็นรายการที่ 2 ในปี พ.ศ. 2562

นวดไทยเป็นศาสตร์และศิลป์สะท้อนให้เห็นถึงภูมิปัญญาในการดูแลสุขภาพและบำบัดความเจ็บป่วยคนไทยมานานกว่า 600 ปี มีการถ่ายทอดรุ่นสู่รุ่น มีการนำนวดไทยไปใช้ประโยชน์กว้างขวางในระบบบริการสุขภาพและการรักษาทางเลือก 

นวดไทย หรือการนวดแผนไทยดั้งเดิม ถือเป็นส่วนหนึ่งของศิลปะ วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมการดูแลสุขภาพแบบไทยดั้งเดิม เป็นการบำบัดที่ไม่ใช้ยาและเป็นการบำบัดด้วยมือ โดยผู้ปฏิบัติจะช่วยปรับสมดุลร่างกาย พลังงาน และโครงสร้างของผู้ป่วย เพื่อรักษาโรคที่เชื่อว่าเกิดจากการอุดตันของการไหลเวียนของพลังงานตามเส้นพลังงานที่ตัดกันในร่างกายมนุษย์ 

การนวดนี้มีจุดประสงค์เพื่อปรับสมดุลธาตุทั้งสี่ของร่างกาย ได้แก่ ดิน น้ำ ลม และไฟ เพื่อเปิดเส้นทางที่ถูกปิดกั้น หมอนวดไทยจะใช้การนวดหลายรูปแบบโดยใช้มือ ข้อศอก เข่า และเท้า ร่วมกับการประคบร้อนด้วยสมุนไพรเพื่อลดการอักเสบ 

ปัจจุบัน นวดไทยแบ่งออกเป็นสองประเภทหลัก คือ นวดบำบัด และนวดส่งเสริมสุขภาพ นวดไทยมีรากฐานมาจากการดูแลตนเองในสังคมชาวนาไทยในอดีต (มีจารึกที่ฝาผนังวัดโพธิ์)  ทุกหมู่บ้านจะมีหมอนวดที่ชาวบ้านจะไปหาเมื่อมีอาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อจากการทำงานในทุ่งนา เมื่อเวลาผ่านไป ประสบการณ์เหล่านี้ได้พัฒนาไปสู่ระบบความรู้ที่เป็นทางการ และการนวดไทยก็กลายเป็นอาชีพที่สร้างรายได้ได้ ในปี 1985 โครงการฟื้นฟูการนวดไทยได้ถูกริเริ่มขึ้นเพื่อฟื้นฟูและเพิ่มพูนความรู้ด้านการนวดไทยให้มากที่สุด และยังมีการริเริ่มจัดตั้งกลุ่มพันธมิตรของผู้ประกอบวิชาชีพนวดไทยที่มารวมตัวกันเป็นประจำทุกปีอีกด้วย

อ้างอิงข้อมูลและสื่อประกอบ
UNESCO : Nuad Thai, traditional Thai massage

RL หมายถึง บัญชีรายการตัวแทนมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติ (Representative List of the Intangible Cultural Heritage of Humanity)