ต้มยำกุ้ง ได้รับการประกาศจากองค์การยูเนสโก (UNESCO) ให้ขึ้นทะเบียนเป็น มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติ (Representative List of the Intangible Cultural Heritage of Humanity) อย่างเป็นทางการเป็ยรายการที่ 5 เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2567 ณ ประเทศปารากวัย
ต้มยำกุ้งเป็นซุปกุ้งแบบดั้งเดิมของไทย โดยนำกุ้งมาต้มกับสมุนไพรต่างๆ เช่น ตะไคร้ ใบมะกรูด ข่า และหอมแดง แล้วปรุงรสด้วยเครื่องเทศพื้นเมือง มีกลิ่นหอมและสีสันสดใสเป็นเอกลักษณ์ และมีรสชาติผสมผสานกันหลายอย่าง ทั้งหวาน เปรี้ยว เค็ม เผ็ด กลมกล่อม
ต้มยำกุ้งเป็นซุปกุ้งแบบดั้งเดิมของไทย โดยนำกุ้งมาต้มกับสมุนไพรต่างๆ เช่น ตะไคร้ ใบมะกรูด ข่า และหอมแดง แล้วปรุงรสด้วยเครื่องเทศพื้นเมือง มีกลิ่นหอมและสีสันสดใสเป็นเอกลักษณ์ และมีรสชาติผสมผสานกันหลายอย่าง ทั้งหวาน เปรี้ยว เค็ม เผ็ด กลมกล่อม และขมเล็กน้อย อาหารจานนี้มีต้นกำเนิดมาจากชุมชนชาวพุทธริมแม่น้ำในภาคกลางของประเทศไทย ซึ่งเป็นพื้นที่อุดมสมบูรณ์และเป็นแหล่งผลิตอาหารหลักของประเทศมานานหลายศตวรรษ
ชุมชนเหล่านี้มักหลีกเลี่ยงการล่าสัตว์ขนาดใหญ่ แต่เลือกที่จะกินกุ้งน้ำจืดที่มีอยู่มากมายตามธรรมชาติ ความชอบนี้ประกอบกับความรู้เกี่ยวกับสมุนไพรพื้นบ้าน ทำให้เกิดการพัฒนาอาหารจานนี้ขึ้น ซึ่งเชื่อกันว่าช่วยเสริมสร้างพลังงานและสุขภาพที่ดี โดยเฉพาะในช่วงฤดูฝน
ความรู้และทักษะที่เกี่ยวข้อง
– รวมถึงการปรุง การเลือกใช้สมุนไพรและส่วนผสมอื่นๆ และการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม
– ถูกถ่ายทอดกันปากต่อปากภายในครอบครัวและในงานสังสรรค์ทางวัฒนธรรม เนื่องจากความนิยมของอาหารจานนี้แพร่หลายทั้งในประเทศและต่างประเทศ ปัจจุบันจึงมีการถ่ายทอดความรู้ผ่านร้านอาหาร องค์กร โรงเรียน และมหาวิทยาลัยต่างๆ ต้มยำกุ้งสะท้อนให้เห็นถึงคุณค่าทางพุทธศาสนาของไทย และเป็นตัวแทนของความรู้ดั้งเดิมเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรในท้องถิ่น
อ้างอิงข้อมูลและสื่อประกอบ
UNESCO : Tomyum Kung is a traditional prawn soup from Thailand
RL หมายถึง บัญชีรายการตัวแทนมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติ (Representative List of the Intangible Cultural Heritage of Humanity)