Op de fiets in het dorp voor een boodschap kwam ik haar tegen. “Pastoor, fijn dat ik u even zie. Ik heb grote moeite met de heiligverklaring van Titus Brandsma. Waarom hij wel en Peerke Donders niet? Peerke Donders heeft veel meer gedaan dan Titus Brandsma. Er gebeuren nog steeds wonderen op voorspraak van Peerke Donders”.

Ik dacht even na en zei; “u bent bij mij aan het verkeerde adres. Ik ga er niet over. Maar misschien kunt u de bisschop erover spreken”.

Haar opmerking stemt mij wel tot nadenken. Waarom roept een heiligverklaring zoveel op? Onze bisschop, Mgr. de Korte, reist voor deze belangrijke gebeurtenis naar Rome. En hij nodigde de gelovigen van het bisdom Den Bosch uit om met hem mee te reizen.

Laat het maar duidelijk zijn; een heiligverklaring verandert aan de positie van de heilige in de hemel helemaal niets. Wij worden heilig door de verdiensten van Jezus Christus. En in de hemel zijn velen heilig die door de Kerk nooit heilig verklaard zijn. Niet voor niets vragen we in ons gebed om gunsten op voorspraak van bijv. onze ouders of van een dierbare vriend of vriendin.

Als nu Pater Titus officieel heilig wordt verklaard legt de Kerk uit dat hij een voorbeeld is van heldhaftig en heilig leven. Daardoor krijgt hij een plaats in de heiligenkalender van de Kerk. Maar vergis je niet; Ook Peerke Donders staat in de heiligenkalender van de Kerk als zalige Peerke Donders. Dat betekent dat hij officieel op de heiligenkalender van bepaalde bisdommen een plaats heeft. In het geval van Peerke Donders is dat het bisdom den Bosch en het bisdom Suriname.

Dat betekent niet dat hij “minder” heilig is dan Pater Titus.

En natuurlijk mag je hem gerust over de hele wereld om zijn voorspraak vragen. In de hemel bestaan geen bisdommen, gelukkig niet.

Maar nu toch even naar Pater Titus Brandsma; Paus Franciscus zal de Nijmeegse hoogleraar en priester Titus Brandsma (1881-1942) op 15 mei heilig verklaren.

Nationaalsocialisme

Het gevaar van het opkomende nationaalsocialisme had Titus al vroeg doorzien en hij besteedde er verschillende colleges aan. Tijdens de Duitse bezetting wist hij katholieke kranten en tijdschriften ervan te overtuigen geen advertenties op te nemen van organisaties die dicht bij de nationaalsocialistische ideologie stonden. Dit in samenspraak met en in opdracht van aartsbisschop Jan de Jong. Het leidde tot zijn arrestatie in januari 1942. Een martelgang langs de gevangenis van Scheveningen, kamp Amersfoort en de gevangenis van Kleve zou hem uiteindelijk tot in concentratiekamp Dachau brengen.

Talloze getuigenissen maken duidelijk dat Titus in extreme omstandigheden een voorbeeld was voor zijn medegevangenen, die hij ondersteunde in het behoud van hun innerlijke waardigheid. Totaal uitgeput door de barre omstandigheden overleed hij op 26 juli 1942 in het concentratiekamp. Zijn ‘integer christelijk leven en zijn geloof in God’, ook tijdens zijn laatste reis, waren doorslaggevend voor zijn zaligverklaring in 1985.

Tot zover het artikel.

Voorafgaand aan de heiligverklaring gaat altijd de zaligverklaring. Een persoon die “zalig” is mag in bepaalde bisdommen vereerd worden. Een heilige mag wereldwijd vereerd worden.

Het mag uit het voorgaande duidelijk worden dat het om de officiële heiligenkalender van de Kerk gaat. Als wij op Allerheiligen “alle” heiligen van de Kerk in één plechtige viering gedenken” (openingsgebed van de H. Mis) dan gaat het “om de schare die niemand tellen kan”.

Neem maar gerust aan dat dat er meer zijn dan op de heiligenkalender van de Kerk. Maar zeker is dit; de zalige Peerke Donders en de heilige Titus Brandsma horen er beslist bij.

Voor ons is het een uitnodiging om hun voorbeeld na te volgen en hun voorspraak in te roepen zodat ook wij ooit thuiskomen bij de ontelbare menigte.

Pastoor Martien Mesch