Duivelskrassen in België?

In België is het fenomeen blijkbaar minder gekend. Mogelijke sporen worden hier ook verzameld. Maar gezien het gebruik van Silexstenen (veel te hard om in te krassen) en anderzijds mergel en ijzerzandsteen (erg zachhte stenen, waaraan veel is gerestaureerd) blijft de kans op sporen in de eigen regio eerder klein. Wat tot op heden is terug gevonden betreft louter individuele sporen waardoor het per definitie twijfelgevallen zijn. Een gegroepeerd voorkomen sluit incidentele ingrepen meer uit.

De krassen in de abdijpoort van Averbode lijken perfect in dit beeld te passen. In de publicatie De abdij van Averbode, een verhaal van steen en marmer worden ze trouwens als dusdanig vermeld en benoemd als pestgleuven.

De krassen en gaten in de St-Martinuskerk van Houthalen lijken behoorlijk op de elders gevonden duivelskras-vormen. Maar de combinatie met jarenlang opgestapelde graffiti maakt de interpretatie moeilijk...