De ziekenzalving

"Hij (Jezus) sprak hun ook over een derde sacrament, dat nog te weinig – of eerder verkeerd – begrepen is in onze dagen en dat gewoonlijk het sacrament van de stervenden of het laatste oliesel genoemd wordt – een benaming die dateert van de 13e eeuw, geloof ik, maar dat men eerder de ziekenzalving zou moeten noemen. Het is een juistere benaming en het zou velen minder afschrikken, zowel zieken als gelovigen in het algemeen, die anders een verkeerd idee hebben van dit sacrament.  

Jezus spreekt erover als een remedie die doeltreffend is voor ziekten naar lichaam en ziel, en waartoe men zijn toevlucht zou moeten nemen, niet alleen in extreme situaties waar de heilige Eucharistie niet meer kan gegeven worden, maar als een geestelijke remedie die alleen een priester zou kunnen toedienen – en waarbij elke zalving gepaard gaat met zeer vertroostende gebeden en het vragen van vergiffenis voor de zonden die de zieke tijdens zijn leven met de vijf zintuigen begaan heeft. Hiervoor wordt een bijzondere olie gebruikt die speciaal gemaakt en gezegend wordt door degenen die er de macht toe kregen, en de olie wordt uitsluitend daarvoor gebruikt. 

Ik meen gezien te hebben dat de Heer in het bijzonder de heiligen Petrus en Johannes onderricht en voorbereid heeft om het heilig chrisma te bereiden en te zegenen. Hij zei hierbij dat iedereen die met deze hemelse remedie gezalfd wordt, beschermd wordt naar lichaam en ziel, en dat de pijn evenals elke ziekte, ieder lichamelijk en moreel lijden, verdreven wordt, … Hij zei hun dat zij zelf de macht om de heilige oliën te zegenen, zouden doorgeven aan de apostelen die Hij hun had aangewezen. Maar hier geldt hetzelfde als voor de andere sacramenten: velen miskennen of verwaarlozen hun plicht, zelfs onder de beste christenen. De mooie gebeden van deze mooie ceremonieën, die de Kerk op de lippen legt van bisschoppen en priesters en die zij zo prachtig ontwikkeld heeft, zouden in hun geheel als een meditatie moeten gelezen en geciteerd worden. 

Telkens wanneer ik het goddelijk geluk had aan de ceremonieën van het Laatste Avondmaal deel te nemen, en ook aan alle gebeden en uitleg die de Heer tijdens de instelling van dit sacrament aan Zijn apostelen gaf, kon ik vaststellen dat Hij helemaal niet over de dood sprak, maar wel over het terugkeren van de gezondheid voor de zieke en over allerlei genaden en zegeningen voor hem en zijn omgeving en de plaats waar hij verblijft. De gevallen van genezing door de ziekenzalving zijn trouwens heel talrijk. Er zouden er nog meer zijn indien men niet te lang zou wachten om het toe te dienen. Dat men niet vergeet, er tijdig zijn toevlucht toe te nemen, namelijk wanneer een erger wordende ziekte nog niet hopeloos geworden is. Bij een stervende in onbewuste toestand of die reutelt, heeft de ziekenzalving geen lichamelijk effect meer. Als op onze dagen, het overlijden altijd kort op de ziekenzalving lijkt te volgen, is dat omdat men de priester te dikwijls roept als de zieke stervend is … En de ziekenzalving wekt geen mensen op die bijna dood zijn."