Wij leven alweer in de laatste weken van het jaar. Tijd van Advent. Een tijd waarin wij worden uitgenodigd om heel bewust toe te leven naar het Kerstfeest, de geboorte van Jezus.

Advent vraagt om momenten van gebed. Stilstaan bij de kern van ons geloof.

De Adventstijd is een uitgelezen kans voor bezinning, een tijd van inkeer.

Inkeer, dat wil zeggen: je keert je naar binnen en onderzoekt hoe het daar is. Hoe is het in mijn hart? Wat speelt zich af in mijn denken? Hoe is het met mijn liefde? Welke plek heeft God in mijn bestaan? Waar klinkt zijn woord in mij?

Advent is ook een tijd van verwachting.

Wanneer Jezus in je leven komt, met zijn Woord en met zijn Geest, dan verandert alles.

Jezus brengt blijdschap en vreugde, maar niet voor wie graag het kwade doet. 

Jezus’ geboorte is een feest, maar wie zijn eigen gang wil blijven gaan kan het niet als feest beleven.

Het is van belang dat we ons hart kunnen openen voor de komst van Jezus.

Maken we plaats voor Hem of houden we de deur dicht.
Advent betekent dan ook ruimte maken in ons hart voor de komst van de Heer.

In onze maatschappij wordt veel over verbinding gesproken. Volgens de christenen is de sterkste verbinding die er kan zijn, die tussen God en mens. “Het Woord is mens geworden en het heeft onder ons gewoond”. Met Kerstmis danken we God om deze verbinding.

Kerstmis bevordert verbondenheid. De zingende engelen bij de kribbe verkondigden het goede nieuws van de vrede voor alle mensen van Gods welbehagen. Zij versterkten daardoor de droom over een wereld van samenhorigheid, van “vrede op aard aan alle mensen die van goede wil zijn.” Wanneer mensen elkaar groeten, de medemens een goede dag wensen, is dit al een uiting van verbondenheid. Ik wens jou het goede toe. Kerstmis en Nieuwjaar zijn dé dagen om naar de ander toe te gaan met goede wensen.

De kerstnacht is een teken van verbondenheid. Kersttaferelen tonen de innige verbondenheid van een kind met zijn moeder, van Jezus met Maria.

Verbinding is van belang, ja zelfs noodzakelijk voor een mens. Hechting, verbinding, ze zijn onmisbaar in onze voortdurende groei naar menswording en naar het mens-zijn. Verbinding houdt wederkerigheid in, maar toch merken we dat de verbondenheid beperkt is.

Er wordt opvallend veel over verbinding gesproken, waarschijnlijk omdat velen het missen en er behoefte aan hebben. Er is veel eenzaamheid.

Kerst brengt die nood aan verbondenheid en geborgenheid bewuster onder ons. Veel acties voor goede doelen getuigen hiervan. Wij mogen dankbaar zijn voor deze geslaagde acties, dankbaar wanneer mensen samen vieren en samenwerken voor een wereld zonder haat en geweld, dankbaar voor de vele tekenen van goedheid.