De parochiebegraafplaats ligt aan de westkant van de kerk, vlakbij de plaats waar destijds de schuurkerk of schuilkerk stond. Blijkens een oud document is in 1847 het zgn. Calavariekruis ingezegend met een decreet tot aflaatverbinding. Het moet dan ook vanaf die datum zijn dat hier begraven werd. Afgaande op de aanwezige grafzerken, dan treffen we een prominent hardstenen gedenksteen met de tekst: Grafstede der familie Van Rijckevorsel - 1860 – 1895.

De schuur- of schuilkerk werd vervangen door de zgn. waterstaatskerk. Zoals de naam al doet vermoeden had de overheid, de Staat, hierin een belangrijke rol als financier. De bouw vond plaats na het herstel van de bisschoppelijke hiërarchie in 1845, rond 1850. De oude schuurkerk stond op de plaats Lindelaan 37, dus aan de andere kant van de Dreef.

We mogen aannemen dat na de bouw van de Waterstaatskerk ook de begraafplaats in gebruik genomen is.

Naast het grafmonument van de Van Rijckevorsels, zijn de graven van de pastoors Steijvers en Evers, die respectievelijk in 1872 en 1895 zijn overleden op de begraafplaats te vinden.

Voor die tijd werd er begraven rond de oude Nicolaaskerk aan de Torenstraat. Voor de notabelen werd binnen het kerkgebouw begraven, het volk kreeg een plaats rond de kerk. In die tijd werden alleen voor de gegoede burgerij gedenktekens geplaatst. Voor het gewone volk bleef de ‘begraafplek’ niet lang bekend.

Aan de Vincent van Goghstraat vinden we de protestantse begraafplaats. Deze begraafplaats zal ook aan het eind van de 19e eeuw in gebruik zijn genomen, getuige de daar aanwezige oudere graven. Het monumentale graf van de familie De Jonge van Zwijnsbergen is op dit moment (anno 2012) in restauratie.

Buiten het hek zien we drie graftekens van oudere datum, die van pastoor Caspar Becx (1746-1836), die van Dorothea van Gogh, een tante van Vincent van Gogh, (1815- 1882) en nog een derde monument.