Bijdrage van Roy Meenderink, LinkedIn
Een dame op leeftijd werd door een jonge supermarkt medewerker aangesproken omdat ze haar groenten had verpakt in een plastic zakje. Plastic is namelijk slecht voor het milieu/klimaat.
De oudere dame verontschuldigde zich: ‘Oh, neem me niet kwalijk, dat groene gedoe kenden we vroeger niet.’
De supermarkt medewerker: ‘Uw generatie deed ook weinig om de wereld leefbaar te houden voor toekomstige generaties.’
De oude dame keek hem strak aan en zei:
‘Vroeger brachten we glazen melklessen en bierflesjes terug naar de winkel zodat deze konden worden gereinigd en hergebruikt. Al ons fruit werd verpakt in papieren zakken die we daarna voor allerlei zaken hergebruikten.
We namen overal de trap omdat er geen liften waren en we stapten niet in een 1500 kilo wegende auto als we twee straten verderop de boodschappen moesten doen.
Wij fietsten en alle kinderen fietsten. Nee, niet elektrisch wij trapten zelf. Ouders waren geen 24 uur taxidiensten die hun kinderen naar sportclubjes en muzieklessen brachten, of naar school, als het te hard waaide of regende.
Toen ik moeder werd waste ik alle luiers met de hand want we hadden niet die weggooi luiers. Onze gewassen kleding droogden we aan lijntjes met behulp van zonne- en windenergie en niet met een energie slurpende droger. Ook liepen jonge kinderen in de kleding van hun oudere broertjes en zusjes in plaats van in de nieuwste outfits.
Wij vervingen de inktpatronen in onze pennen in plaats van dat we deze vervingen voor een nieuwe pen. Hetzelfde gold voor scheermesjes, we vervingen het mesje en niet het hele voorwerp.
In huis hadden we geen, of hooguit één t.v., en niet een t.v. in elke kamer. In de keuken roerden we alles met de hand want we hadden niet overal een elektrisch apparaat voor en in de tuin liepen onze grasmaaiers op menselijke kracht
Wij werden fit door fysieke arbeid te verrichten. Wij gingen niet naar sportscholen om op peperdure apparaten te bewegen die de hele dag op elektriciteit werken. En oh ja, we liepen ook niet de hele dag te kijken op een klein beeldschermpje in onze hand. Een beeldschermpje dat in contact staat met satellieten op tienduizenden meters boven ons hoofd, dat jullie gebruiken om contact te hebben met anderen. Wij bezochten elkaar persoonlijk.’
De supermarkt medewerker keek de dame beduusd aan.
Voordat de oude dame wegliep zei ze nog het volgende:
‘Wellicht is het een idee om dat telefoontje in jouw hand eens niet te gebruiken om allerlei roddelklap, propaganda en andere onzin tot je te nemen en het te gebruiken om je wat meer in onze geschiedenis te verdiepen.’
Gebaseerd op de tekst van: #American Woman
Credits gaan naar: @daan Jensen
Commentaar van enkele reageerders LinkedIn:
Mooi verhaal, maar zowel de oude vrouw als de jonge dame zwetsen maar wat.
Die vier TV's van nu gebruiken net zoveel stroom als die ene van toen.
Tegenwoordig verlichten we een heel huis met hetzelfde verbruik als toendertijd een enkele gloeilamp liet zien.
Het reinigen van flessen kostte enorm veel energie en de papieren zakjes waren gebleekt en bedrukt met giftige inkt.
En zo kunnen we het wedstrijdje verpissen nog wel even volhouden. 't heeft echter geen zin elkaar verwijten te maken. Iets met voortschrijdend inzicht.
k heb dit verhaal al vaker in verschillende vormen voorbij zien komen. Maar ergens in de conclusie gaat er toch iets fout.
Ten eerste waren veel van deze zaken noodzaak, ze hadden gewoon geen plastic flessen, ze hadden geen electrische fietsen, dus zeggen dat ze daar moreel / duurzaam mee bezig waren is niet echt iets wat voor de generatie spreekt.
Daarnaast is de generatie die nu opgroeit niet de generatie die het plastic heeft uitgevonden, of die de vervuilende industrieën heeft opgestart. Dat was precies de generatie van die mevrouw. (Naar schatting dan, het was in ieder geval niet de supermarkt medewerkerster).
Ze hadden misschien 1 gloeilamp maar die verbruikte net zoveel als alle led lampen die je nu in een huis vind. Ze hadden maar 1 tv, maar die verbruikte meer als nu al die TV's bij elkaar. Innovaties van een generatie na deze mevrouw.
Hoe dan ook, laten we vooral bewust gedrag van deze supermarkt medewerkster vooral toejuichen. Zij heeft deze situatie ook maar op haar (plastic) bordje gekregen
Mijn reactie:
Mijn eerste reactie was gelijk aan die van die oudere vrouw, waarschijnlijk omdat ik het ook als oudere man (72) helemaal herken van vroeger.
Aan de hand van het commentaar zie ik het artikel weer in een betere balans terugkomen en voel ik ook voor de argumenten van de jonge supermarkt medewerker
Conclusie:
Alles is relatief, het is maar waarvan je het bekijkt zoals je het vervolgens beschouwd....
Hetzelfde kun je ook zeggen van beter of slechter, goed of kwaad....?
Zie ook: (anti-) influencing
Update 13.11.2024