EO

Korte samenvatting / 

Eo is het verhaal van een kleine ezel met dezelfde naam die we aanvankelijk zien als een circusartiest die heel liefdevol wordt verzorgd door zijn jonge vrouwelijke trainer Kasandra. De autoriteiten komen en verwijderen alle circusdieren en wat volgt is Eo's odyssee. Hij ontmoet allerlei soorten mensen (goede en slechte), dieren, omstandigheden, gevaren en beleeft een scala aan avonturen die veel groter zijn dan hij zou hebben gedaan als hij in het circus was gebleven. Die avonturen beleven we natuurlijk met hem. Visueel is Eo mooi en interessant. Ik voeg er interessant aan toe omdat de afbeeldingen in alle een narratief element lijken te bevatten. Dit is belangrijk omdat Eo niet kan praten en de film minimaal in dialoog is. Het is door middel van beelden en een assertieve partituur dat een groot deel van het verhaal wordt verteld. Het kijken naar een film als deze bezorgt me echter een bijna alomtegenwoordig laag niveau van angst, wat een onderliggende zorg is dat er op elk moment iets heel ergs kan gebeuren met dit onschuldige, onschuldige en zachtaardige beest. Hoewel hij onderweg wel getuige is van dergelijke dingen, is hij voor het grootste deel geen slachtoffer, maar een waarnemer van dergelijke dingen. Ik vond de vele verschillende mensen die Eo onderweg tegenkomt interessant, net personages in een roadmovie. Voor mij werkten ze. En voor mij werkte Eo als geheel ook. Films van dit type, hoe goed ze ook gemaakt zijn, lijken zelden het grootste deel van de kijkers aan te spreken (let op: dit is geen Disney-film waarin de dieren praten). Voor iedereen die nieuwsgierig is, raad ik aan om Eo te bekijken, idealiter in het theater / de bioscoop om het volledig te waarderen.

imdb

Brief summary

Eo is the story of a little donkey of the same name who we initially see as a circus performer who is very lovingly cared for by his young female trainer Kasandra. The authorities come and remove all the circus animals and what follows is Eo's odyssey. He encounters all kinds of people (good and bad), animals, circumstances, dangers and experiences a range of adventures far greater than he would have if he had stayed in the circus. Of course we experience those adventures with him. Visually, Eo is beautiful and interesting. I would add interesting because the images seem to have a narrative element in all of them. This is important because Eo cannot speak and the film is minimal in dialogue. It is through images and an assertive score that much of the story is told. Watching a movie like this, however, gives me an almost ubiquitous low level of anxiety, which is an underlying concern that something really bad could happen to this harmless, harmless, and gentle beast at any time. While he does witness such things along the way, for the most part he is not a victim but an observer of such things. I found the many different people Eo meets along the way interesting, like characters in a road movie. They worked for me. And for me, Eo as a whole worked as well. Movies of this type, well made as they are, rarely seem to appeal to the majority of viewers (note: this is not a Disney movie where the animals talk). For anyone curious, I recommend watching Eo, ideally at the theatre/cinema to fully appreciate it.