De Minderbroeders

Ergens tussen 1250 en 1300 hebben zich in Kampen monniken gevestigd van de orde van Sint Franciscus. In 1300 is sprake van een Minderbroederklooster, gelegen aan de Burgwal bij de stadsmuur. Kampen was toen een snel groeiende handelsstad, waar de pas verworven rijkdom en weelde van de elite op gespannen voet stond met de door de kerk voorgestane christelijke soberheid. Een donatie aan de bedelorde van de Minderbroeders kon het geweten ontlasten. Vanaf 1300 tot aan de Reformatie worden regelmatig schenkingen gedaan aan het klooster. In het op korte afstand gelegen Zwolle, waar Dominicaner monniken een klooster bezaten, beschikten de Kamper bedelmonniken over een vast onderkomen aan de Papenstraat. Vanuit dit termijnhuis zamelden zij ook aalmoezen in voor het Kamper klooster.

Het belangrijkste doel van het kloosterleven was het Opus Dei, de gemeenschappelijke dagelijkse diensten die in het koor gezongen werden. In de winter waren deze een beetje anders dan ’s zomers, rekening houdend met de kortere dagen. Op zon- en feestdagen waren de diensten langer en plechtiger. De werkdag werd gemarkeerd door zeven gemeenschappelijke gebeden: De Lauden, Primen, Tertsen, de Sext, de Noen, de Vespers en Completen.

De Minderbroeders stonden in hoog aanzien bij het stadsbestuur en de inwoners van Kampen. De gardiaan (overste van het klooster) vervulde aanvankelijk een soort notarisfunctie voor de stad en de burgers. Het Minderbroederklooster in Kampen bezat een studiehuis, waar jongens werden opgeleid tot het priesterschap. De Minderbroeders bezochten en verzorgenden zieken en pestlijders. Zij beoefenden de geneeskunst en verstrekten gratis geneesmiddelen aan armen. Zij namen de biecht af, lazen zielenmissen en predikten.

©cultuurZIEN, 2022