Schaapherder te Moen

De schaper en zijn kudde, ooit een vertrouwd beeld in Moen

Wie 50 jaar geleden geregeld tussen Moen en Bossuit langs de vaart voorbij kwam, zal zeker wel eens de schaapherder Gerard Leroy met zijn kudde schapen gezien hebben. 

Gerard is afkomstig van Avelgem en woont sinds jaren in Moen. Al toen hij 3 jaar was ging hij soms  met zijn vader mee om schapen te hoeden. Behalve schaapherder was zijn vader ook groenteboer, ze deden met paard en kar een ronde om groenten en fruit te verkopen. Een deel van die groenten kweekten ze ook zelf. 

Gerard werd in 1955 zelfstandig schaapherder. Zijn kudde graasde langs de Scheldeoevers tussen Avelgem en Helkijn en langs de kanaalbermen tussen Bossuit en de brug van Moen. Daarvoor moest hij jaarlijks 5.000fr 'graasrechten' betalen aan de dienst waterwegen. In mei 1962 verhuisde hij met zijn kudde naar Bossuit. Bij de boerderij 'hof ter Ename' kon hij een schuur gebruiken voor de 120 schapen.Het huisje waar het gezin toen woonde is verdwenen met de bouw van de nieuwe sluis. Er liepen voor de begeleiding van de schapen ook 3 'groenendaelers' mee, dat zijn typische Belgische herdershonden. Aan de steenbakkerij van Moen stond er een woonwagen waar ze eventueel konden overnachten. 

Ondertussen dreigde er onheil over de nog resterende schapenkuddes. Ook in deze streek gingen landbouwers meer en meer sproeimachines inzetten. Op 25 augustus 1965 werden bij Gerard enkele schapen vergiftigd. Is er te ver over de akkerranden gesproeid of heeft iemand zijn sproeimachine gespoeld aan de waterkant, het zal een raadsel blijven. Gerard wilde het risico niet lopen dit nog eens mee te maken en verkocht onmiddellijk de kudde, samen met de honden. Vijf dagen later, op 30 augustus ging hij werken in de spinnerij 'Utexbel' in Ruien. Hij werd er manusje-van-alles, werkte er 8 uur per dag en verdiende toen 31,25fr per uur. Gerard legde zich neer bij het einde van zijn loopbaan als schaapherder en paste zich aan.

In 1985 kreeg Gerard een pacemaker en hij moest het van dan af wat rustiger aandoen. Dicht bij de vaart, op het St.Pietershof van Mark Devenijn zaliger, zag Gerard schapen en geiten lopen. En hoe kon het ook anders, de oude liefde kwam weer naar boven. Na een tijdje ging hij bijna dagelijks en vrijwillig een aantal uren de dieren hoeden in de omgeving. Gerard heeft een speciale band met die dieren, een band die je allicht enkel bij echte schaapherders kan treffen...