EHBO - medicatie

Er wordt op onze school geen medicatie toegediend tenzij u dit formulier ondertekend door u en de dokter mee geeft met de medicatie.

Op deze pagina vind je:

  • medicatieformulier
  • ongevallenformulier
  • EHBO op school
  • luizen behandelen
  • teken verwijderen
medicatie op school.pdf

EHBO

Kleine ongevallen op school

Onze kinderen worden bij een ongelukje zo snel mogelijk verzorgd door de leerkracht van toezicht. We hebben daarvoor 4 verzorgingskastjes op het schooldomein. Daarin zit alle materiaal voor een basisverzorging. De eerste verzorging is steeds met water.

Ook in de turnzaal is een EHBO-kit aanwezig. Op uitstap nemen we steeds een draagbare EHBO-tas mee.

Alle leerkrachten krijgen herhaaldelijk training in kleine wondverzorging door bv. het CLB of onze 2 gediplomeerde EHBO-verantwoordelijken: juf Veerle en juf Heike. Deze 2 mensen krijgen een jaarlijkse training.

Grotere ongevallen

Wanneer we het vermoeden hebben dat er meer aan de hand is of wij de ernst niet kunnen inschatten, roepen we er steeds één van de 2 EHBO-verantwoordelijken bij. Zij verzorgen dan de leerling tot:

  • de leerling opgehaald wordt door de ouders.
  • er een ziekenwagen komt en de eerste hulp overgenomen wordt.

We verwittigen steeds de ouders bij grotere ongevallen, ook al is het niet van die aard dat ophalen nodig is.

We rijden nooit zelf met kinderen naar een spoedafdeling of dokter.

Verzekering van de school

De school is verzekerd voor alle lichamelijke ongevallen van de kinderen. Hieronder kunt u de papieren afdrukken

DE BOSBES - schadeaangifte lichamelijke ongevallen.pdf

Luizen

Hoofdluizen zijn heel vervelende insecten, maar niet schadelijk voor de gezondheid. Ze komen het hele jaar voor. Met hun zes poten grijpen de diertjes zich aan het haar vast.

Hoofdluizen kunnen tot 2 mm groot worden en zijn zichtbaar met het blote oog. De kleur van volwassen luizen varieert van lichtgrijs tot bruin. Na een bloedmaaltijd kunnen ze er wat roder uitzien.

Volwassen luizen leggen een achttal eitjes per dag. Deze neten bevatten de larve waaruit een nieuwe luis zich zal ontwikkelen. Neten zijn ongeveer zo groot als een speldenkop. Je vindt ze op ongeveer drie millimeter van de hoofdhuid. De parelachtige, witte lege omhulsels die in het haar achterblijven, zijn oude neten. Omdat het haar intussen groeit, tref je ze iets verder van de hoofdhuid aan.

Neten mag je niet verwarren met schilfertjes. In tegenstelling tot de neten die aan het haar vastplakken, liggen schilfertjes los tussen de haren en zijn ze vaak talrijker aanwezig.

Symptomen

Hoofdluizen bevinden zich vooral in de haren van de nekstreek en boven de oren.

Hoofdluizen vormen geen echte bedreiging voor de gezondheid. Als afweerreactie tegen hun uitwerpselen en speeksel kan hevige jeuk optreden, die vooral ’s nachts erg vervelend kan zijn. Krabwondjes zijn vaak het gevolg. Hierdoor kunnen complicaties, zoals huidinfecties, ontstaan.

Het is evenwel ook mogelijk dat er luizen aanwezig zijn zonder jeuk.

Verspreiding

Luizen kunnen niet springen of vliegen en worden niet overgedragen door huisdieren. Ze verplaatsen zich door te kruipen en kunnen alleen verhuizen door rechtstreeks hoofdcontact.

Overdracht via hoeden, sjaals, stoelen of hoofdkussens is mogelijk, maar komt niet vaak voor. Luizen die de mens verlaten, sterven namelijk binnen de 48 uur door uitdroging. Ze kunnen immers slechts twee dagen zonder bloedmaaltijd.

Wat moet ik doen als ik luizen aantref bij mijn kind?

Wij gebruiken de natkam methode. Alle uitleg hierover, met een filmpje, vind je op deze site

Teken

Controleer, na een verblijf in de natuur, zorgvuldig het hele lichaam. Kijk vooral op warme, vochtige plekken zoals oksels, liezen, knieholtes, bilspleet en vooral bij kinderen ook op het hoofd, achter de haargrens en achter de oren.

Merk je een teek, verwijder hem dan meteen. Gebeurt dit binnen 24 uur, is de kans dat je besmet wordt klein.

  • Verdoof of ontsmet de teek niet met alcohol, olie, nagellak of andere middelen. Want dat doet het risico op besmetting toenemen.
  • Grijp de teek met een tekentang of een pincet. Heb je die niet voorhanden, doe het dan met je vingers. Neem de teek vast bij de kop, zo dicht mogelijk tegen de huid. Trek hem voorzichtig in een rechte beweging uit de huid en zorg ervoor dat je zijn lijf niet samenknijpt.
  • Als de kop van de teek hierbij afbreekt en er een stukje in de huid achterblijft, is dat niet erg. Het resterende stukje zweert er, net als een splinter, vanzelf weer uit.
  • Maak na het verwijderen van de teek het wondje schoon met water en zeep en ontsmet het daarna met een product op basis van alcohol (70 %) of met een product op basis van chloorhexidine.

Noteer de datum van de tekenbeet. Eventuele symptomen in geval van besmetting kunnen pas een hele tijd later optreden.

Hou de plaats van de tekenbeet de eerste drie weken na verwijdering goed in het oog. Indien er een groter wordende ronde vlek ontstaat contacteer je zo snel mogelijk je huisarts.

Hier zie je hoe je het best een teek verwijdert.