Yöneylem araştırmasının önde gelen uygulama alanları
Ortak kaynaklarla çoklu üretim yapan, veya
Ortak kaynakları kullanan birden fazla birimi olan
kuruluşların kaynakları en verimli şekilde kullanmak için operasyonlarını nasıl düzenleyebileceğini araştırılmasıdır.
Yöneylem araştırması 2. Dünya Savaşı’nda askeri operasyonların verimli yürütülmesi üzerine yapılan araştırmalardan doğmuştur.
Yöneylem araştırmasının başlıca uygulama şekilleri
Gözlem yapmak,
Problemi tanımlamak,
Bilimsel (matematiksel) model oluşturmak
Hipotez ortaya koymak
Modelin sistemi doğru temsil ettiğini deneylerle göstermek
Modelden elde edilen çözümleri sisteme uygulamak
Yöneylem araştırmasının temel prensipleri:
Sisteme bir bütün olarak bakmak,
Pratikte uygulanabilir çözümler aramak,
Optimal (bütüne maksimum fayda sağlayan) bir çözüm seçmektir.
Takım çalışması esastır.
Bir yöneylem (OR) problemi çoğunlukla başlangıçta tam tanımlanmış değildir. Gözlemlerle girdilerin ilişkileri, çıktıların hedef değerleri, ve varsa sınırlamalar (constraints) matematiksel olarak belirlenmelidir.
Optimum çözümler genellikle hazır yazılım paketlerinden birisiyle veya bazı standart hesaplamalı metotlarla elde edilir. Nobel ödüllü Herbert Simon’a göre, optimum çözümün pratik olmadığı durumlar için «opti-tatminci» (satisficing) bir çözüm tercih edilmelidir. Her adımda en kârlı çözümü seçen kolaycı (heuristic) çözümler bu türden pratik çözümlerdir.