Η σημαία της Ρωμανίας, η
οποία είναι ένας χρυσοκεντημένος σταυρός σε κόκκινο πεδίο,
περιστοιχισμένος από 4 μικρούς, επιβιώνει στη σημαία των Γεωργιανών με άλλα χρώματα, αλλά και στα εθνόσημα των Σέρβων, όπου προτιμάται η εκδοχή με τα πυρέκβολα, τα οποία όμως προσομοιάζουν με το κυριλλικό "C".
Δημοφιλής εκδοχή της αυτοκρατορικής σημαίας, όπου οι 4 περιφερειακοί σταυρίσκοι έχουν αντικατασταθεί από 4 πυρέκβολα (πυρόλιθοι), που συμβολίζουν την ισχύ που χαρίζει -κυρίως στο ναυτικό- το υγρόν πυρ. Την εκδοχή αυτήν την υιοθετούν και οι Σέρβοι, αν και συνήθως σε ερυθρόλευκο, και με τα πυρέκβολα να προσομοιάζουν με το κυριλλικό "C".
Η πιο διάσημη cημαία της Ρωμανίας: Αποτελεί αρχέγονο μικρασιατικό σύμβολο, που κατέστη οικόσημο των Κομνηνών, και που θα κληρονομηθεί και από τους Μεγαλο- Κομνηνούς. Με το πέρασμα των αιώνων θ'αντιγραφεί και από τους Σελτζουκίδες, τους Αγγέλους Δούκες Κομνηνούς, τους Δούκες - Λασκάρηδες, τους Παλαιολόγους, τους Ορσίνι, τους Βογισλαύλιεβιτς ή Νέμανιιτς (και κλάδους τους, όπως π.χ οι Λαζάρεβιτς), τους Καστριώτες & τους Αριανίτες, τους Ρουρικίδες και τους Ρομανόφ. Κατά καιρούς αποτελεί το κατεξοχήν -αν και ανεπίσημο- λάβαρο της Ρωμανίας. παρά την καταστολή του αμιράτου της Κρήτης
η Ρωμανία καθίσταται γεωγραφικός χώρος, εντός του οποίου δραστηριοποιούνται δεκάδες κράτη & της A' αυτοκρατορίας της Βουλγαρίας, εμφανίζονται δύο δυναμικότερα ανταγωνιστικά κράτη: το ρηγάτο της Σικελίας & το σουλτανάτο της Ρωμανίας ![]() λάβαρο συμφιλίωσης, που καθίσταται μία από τις σημαίες της Ρωμανίας προς το τέλος της βασιλείας του Καλογιάννη Γ' (Ιωάννης Γ' Δούκας Βατάτζης), κατόπιν ρωμιο-γερμανικής προσέγγισης |








