Roetgen - Monschau

22 september 2013   

De eerste kennismaking met de Eifelsteig gisteren was goed bevallen. Dat belooft wat voor het vervolg. We parkeren de auto langs de Bahnhofstrasse, vlak bij het begin van de 2e etappe.

De Eifelsteig verlaat Roetgen al na enige honderden meters; even buiten het plaatsje gaan we over het riviertje de Weserbach. We lopen nu door een landschap met akkers en weilanden, over paden met aan weerszijden veel begroeiing. Bij de Duits-Belgische grens komen we op een geasfalteerde weg, die we even later  verlaten om in een “bospassage” te komen met smalle paadjes. We bevinden ons nu in België, en hier zijn de herkenningsplaatjes van de Eifelsteig iets anders. En ook minder in aantal constateren wij. Maar dit is wel een leuk stukje, een kronkelend pad door een klein bos, dat uiteindelijk toch weer op een verharde weg uitkomt. Hier wordt het drukker, althans, er zijn meer wandelaars onderweg. We volgen een grote groep die vlak voor ons uit een bospad te voren komt. De verharde weg gaat over in een wandelpad. Dan komen we op een bijzondere plek waar een groot kruis staat, een kapel en een grote steen met opschrift.

Het blijkt dat hier in vroegere jaren een grote boerderij lag, een soort nederzetting op een plaats waar zich 2 pelgrimswegen kruisten. Hier lag de Reinartzhof.

De oorsprong hiervan gaat terug tot in de middeleeuwen toen hier een kluizenaar woonde. Eeuwenlang konden passerende pelgrims, die door deze “onvriendelijke omgeving” trokken, hier veilig overnachten. Ze werden geleid door een klok die regelmatig werd geluid.

Omdat de boerderij dicht in de nabijheid van de Weser lag werd ze in de vorige eeuw onteigend, vanwege mogelijke verontreiniging van het drinkwater als gevolg van het boerenbedrijf. In 1971 verlieten de laatste bewoners de boerderij. Eigenlijk toch een beetje een triest verhaal.

Zo’n honderd meter achter de plek waar de voormalige Reinartzhof lag gaat het linksaf en komen we op een lang recht stuk weg, enkele kilometers lang door de Hoge Venen in het oosten van België.

Dit is de “Pilgerweg” ( pelgrimsweg). Op zich is dit een heel mooi natuurgebied, maar omdat onze weg  recht toe recht aan loopt is het wandelgenot iets minder. Jammer. We lopen eerst - over een onverhard gedeelte - door een gebied met veel bossen. De grote wandelgroep neemt een pauze bij een hut, waar wij hun verlaten en doorlopen. We komen in een groot heidegebied. Langs de weg staan enkele kruisen, eentje ter herinnering aan een in de oorlog omgekomen piloot en de ander als nagedachtenis aan Arnold Müllenmeister, een voormalige burchtvoogd van Konzen. Hij stierf hier in 1767.

Waar het heidegebied eindigt en we weer tussen bossen komen pauzeren we even bij de Stelinghütte. Het is redelijk druk op de weg, fietsers en uiteraard wandelaars. Af en toe komt een auto voorbij, zoals die van de Belgische boswachter. 

We gaan verder over de licht stijgende weg die bij Steling op het hoogste punt komt. Een paar dames passeren ons, ze hebben een behoorlijk tempo.

Bij Steling verlaten we de Pilgerweg en komen weer in Duitsland. De tocht gaat verder over leuke slingerende paadjes tussen struikgewas en bomen. Helaas komen we niet langs het punt waar men een mooi panoramisch uitzicht over de Eifel heeft. Wél komen we bij Kaiser Karls Bettstatt.

Dit is een grote rotsblok, waar keizer Karel de Grote volgens een legende halt hield met zijn leger. Een andere legende vertelt dat hij hier ooit verdwaalde tijdens een jacht en toen op de rotsblok overnachtte. Één van de dienaren van Karel vroeg hem of hij een slaapmuts wilde. Maar de keizer antwoordde: “Mütze nicht!”. En zo ontstond de naam van het naburig gelegen plaatsje Mützenich!

We gaan verder over het slingerende pad en komen bij een houten uitkijktoren die we natuurlijk even beklimmen.

Bij de uitkijktoren ligt ook een grote boomstam. Op een informatiebord wordt uitgelegd dat hout een goede geleider van geluid is. Dit blijkt te kloppen, een kleine tik op het ene eind is duidelijk te horen aan het andere uiteinde. Grappig.

We vervolgen onze weg en komen in Mützenich, waar we in een lokaal Gasthaus iets gaan eten. We zijn wel toe aan een kop koffie.

In Mützenich liggen mooie huizen, of beter gezegd bungalows en villa’s. Als we het dorp verlaten komen we langs een beekje, de Kleiner Laufenbach. Dit beekje volgen we een poosje, totdat we weer over een pad omhoog moeten. We naderen Monschau, ons pad loopt langs een helling.

Links zien we Burg Monschau, en beneden ons ligt de school en een overdekt zwembad. Uiteindelijk komen we bij een drukke verkeersweg die we oversteken. Dan lopen we het toeristisch plaatsje binnen bij een kroeg waar de biertafels buiten vol zitten. Het is zondag en de bezoekers laten zich het bier goed smaken. Is wel gezellig, maar wij moeten verder. Ons pad gaat weer omhoog totdat we bij de burcht komen waar we een mooi uitzicht over het stadje hebben. Via trappen dalen we dan weer af en komen in de drukke straten. Bij de markt eindigt de tocht van vandaag, die ondanks het enigszins saaie rechte Pilgerpad in België toch wel mooi was. 

We drinken koffie op de markt en nemen daarna de bus terug naar Roetgen waar de auto staat.

Meer foto's:

Lees verder   Monschau - Einruhr