رحمان عموزاد خلیلی، کشتی‌گیر آزادکار ایرانی، در ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۲ (۲۶ تیر ۱۳۸۱) در خلیل‌شهر استان مازندران به دنیا آمد. او در دسته وزنی ۶۵ کیلوگرم رقابت می‌کند و با عملکردهای درخشانش توانست مدال نقره المپیک ۲۰۲۴ را به دست آورد.سبک مبارزه خاص، پرانرژی و قدرت‌مند او باعث شده است که لقب «رحمان بی‌رحم» را کسب کند و جایگاه برجسته‌ای در میان کشتی‌گیران ایران و جهان به خود اختصاص دهد. 

رحمان عموزاد، کشتی‌گیر برجسته ایرانی، به‌عنوان یکی از نمایندگان تیم ملی کشور در رقابت‌های جهانی و المپیک حضور داشته است. او از شهر خلیل‌شهر واقع در شهرستان بهشهر استان مازندران می‌آید و اصالت مازندرانی او کاملاً مشهود است. قد وی ۱.۸۷ متر بوده و هم‌اکنون در وزن ۶۵ کیلوگرم کشتی آزاد فعالیت می‌کند، جایگاهی که او را به یکی از چهره‌های شناخته‌شده در این ورزش تبدیل کرده است. 

در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲، رحمان عموزاد بار دیگر مهارت‌های خود را در سطح بین‌المللی نشان داد. او با غلبه بر حریفان سرسخت، توانست به مرحله پایانی این رقابت‌ها راه یابد. در مسابقه فینال، در مواجهه‌ای حساس با تومور-اچیر تولگا از مغولستان روبرو شد و علیرغم تلاش فراوان، این مبارزه را واگذار کرد و به مدال نقره رسید. این دستاورد، نماد استمرار درخشش او در رقابت‌های جهانی به شمار می‌آید. 

لقب رحمان عموزاد، کشتی‌گیر برجسته ایرانی، «رحمان بی‌رحم» است. همسر او در یکی از مصاحبه‌ها تأیید کرده که رحمان در رقابت‌ها با جدیت و بی‌رحمی خاصی حاضر می‌شود، ولی در زندگی شخصی فردی مهربان و خوش‌رفتار است. علاوه بر این، برخی رسانه‌ها نیز او را با نام «پلنگ سیاه مازندران» خطاب کرده‌اند. 

در سال ۲۰۲۰، رحمان عموزاد به تیم دانشگاه آزاد اسلامی پیوست و تحت هدایت علیرضا رضایی، سرمربی این تیم، در رقابت‌های لیگ برتر کشتی آزاد ایران شرکت کرد. در دور رفت مرحله گروهی این مسابقات، او در وزن ۶۱ کیلوگرم عملکردی چشمگیر داشت و توانست احسان رنجبر و یونس سرمستی را با امتیاز عالی شکست دهد. سال ۲۰۲۱ نیز برای او بسیار موفقیت‌آمیز بود؛ عموزاد در رقابت‌های کشتی آزاد جوانان جهان که در شهر اوفای روسیه برگزار شد، با غلبه بر حریفانی از کشورهای لهستان، آذربایجان، روسیه و هند، موفق به کسب مدال طلای این مسابقات شد. 

در مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۲۳، رحمان عموزاد بار دیگر با عملکردی درخشان بر سکوی قهرمانی ایستاد. او در وزن ۶۵ کیلوگرم قدرتمندانه ظاهر شد و پس از استراحت در دور نخست، با غلبه بر حریفانی از قزاقستان و ژاپن، به دیدار نهایی راه یافت. در فینال نیز با شکست نماینده مغولستان، مدال طلای این وزن را به دست آورد.