از همان دوران دبستان، با علاقه به ورزش آغاز کرد؛ بیشتر وقایع کودکی‌اش با فوتبال گذشت، ولی استعداد ذاتی او در پنجه و ساعد زدن توجه پدر را جلب کرد و از کلاس پنجم ابتدایی زیر نظر او والیبال را به صورت جدی آغاز کرد. 

رمضانی اولین تجربه مسابقات سازمان‌یافته‌اش را در سطح مدارس استان داشت و در دوران راهنمایی و دبیرستان با تیم استان گیلان در مسابقات کشوری شرکت کرد. سپس به آکادمی والیبال رشت پیوست و عملکرد درخشانی داشت. 

در سال ۱۳۹۹، در سن ۲۲ سالگی به سفیر گیلان بازگشت و تاکنون همان‌جا حضور دارد و در پست پاسور برای این باشگاه بازی می‌کند. شماره پیراهن او در باشگاه و تیم ملی معمولاً ۱۳ است. 

رمضانی دارای قد حدود ۲ متر و وزن ۹۲ کیلوگرم است. ارتفاع دفاع‌هایش حدود ۳۰۰ سانتی‌متر و قدرت اسپکش تا ۳۲۰ سانتی‌متر گزارش شده است؛ ویژگی‌هایی که به او در نقش پاسور کمک قابل توجهی می‌کند. 

رمضانی از شاخصه‌هایی چون اخلاق مداری، صبوری، تمرین‌پذیری و ارتباط دوستانه با تیمش یاد شده است. الگوی ورزشی او سعید معروف است و از بین بازیکنان خارجی دیوید لی را بیشتر می‌پسندد. همچنین پدرش به‌عنوان اولین الگو در حرفه والیبال برایش مطرح است. 

او دیپلمه رشته تربیت‌بدنی است و با این باور که ورزشکار تحصیل‌کرده موفق‌تر می‌شود، علاقه‌مند است تحصیلاتش را ادامه دهد. همچنین به فعالیت‌های خارج از والیبال مانند موتورسواری، شنا، دوچرخه‌سواری و طبیعت‌گردی علاقه دارد.