In de oudheid speelden bomen een belangrijke rol in religie. Iedere stam vereerde wel een heilige boom. Of bomen speelden een (bij)rol in religieuze verhalen. In Oosterse religies, denk bijvoorbeeld aan Japan, hebben bomen een heilige status als verbinding tussen de aarde en de goden of voorvaderen. In Europa staat bijvoorbeeld de linde symbool voor vruchtbaarheid en gerechtigheid.

Een mooi gebruik op boerenbedrijven was, dat bij de geboorte van een jongetje een peer werd geplant, en bij een meisje een appelboom. Bij die boom werd dan ook de placenta begraven, wat zo'n boom een speciale status in de familiehistorie gaf.

Al in het verre verleden waren bomen een statussymbool en vaak is dat nog steeds zo. Wie rijk was omringde zich met groen, liefst in een parkachtige stijl. De tuinen van Versailles waren voor veel rijke landeigenaren een bron van inspiratie. Later ontwikkelden de Engelsen een eigen stijl en sindsdien zijn er veel tuin- en parkvormen bij gekomen. Zulke parken worden nog steeds met liefde onderhouden en zijn vaak opengesteld voor publiek.

Ook het volk had een speciale band met bomen. Vooral als leverancier van brandhout en materiaal voor huizen, gereedschappen en gebruiksvoorwerpen. Bomen werden ingezet om erfgrenzen aan te geven. Of om speciale plekken te markeren en als wegwijzers in het landschap.

Dingbomen

Onder bomen vonden rechtszaken plaats en ze werden ook vaak voor executie gebruikt. Deze zogenaamde dingbomen waren vaak linden.

Ook werden er bomen geplant om een speciale gebeurtenis te herdenken. Tegenwoordig exploiteren sommige gemeenten ook herdenkingsbossen, waar mensen op een vastgestelde dag, jaarlijks om uiteenlopende motieven een boom mogen planten.

Langs doorgaande wegen werden rijen bomen geplant, zodat reizigers (vooral soldaten) beschutting vonden tegen felle zon, regen en wind. Zulke lanen vormden een belangrijk element in het landschap en werden later ook toegepast binnen de steden.

Verder