پرورش حیوانات به عنوان غذا، به منابع طبیعی بسیاری نیاز دارد و با آزار حیوانات همراه است.

زمین

طبق اعلام سازمان ملل متحد، 30 % از کل اراضی زمین ( شامل زمین‌های مورد استفاده برای چرا و زمین‌های مورد استفاده برای کشت غذای دام) صرف تولید غذای دام می شود. بیشتر از 105 میلیون هکتار از جنگل‌های آمریکا برای کشت غذای مورد نیاز دام تخریب شده‌اند و بنابه تحقیق دانشمندان مؤسسه اسمیتسونین هر دقیقه معادل 7 زمین فوتبال از اراضی به منظور دامداری‌ تخریب می‌شوند.

چرای دام‌ها دلیل اصلی انقراض گونه‌های گیاهی در آمریکا است. همچنین این مسئله باعث فرسایش خاک و کویرزایی می‌شود و زمین‌های حاصلخیز را به زمین‌های بایر تبدیل می‌کند.

درکنار تخریب اراضی، روش‌های تجاری ماهیگیری مانند استفاده از قلاب‌های کششی(bottom trawling) و رشته قلاب‌های طویل (Long-lining) سبب کاهش جمعیت موجودات آبزی و تهدید بقای نسل آن‌ها شده است. کشتی‌های تجاری ماهیگیری تا جایی که می‌توانند از دریا ماهی می‌گیرند و سبب تخریب زیست‌بوم و مرگ موجودات آبزی می‌شوند.

غذا

سیستم پرورش حیوانات جهت غذا ناکارآمد است، زیرا حیوانات مقدار زیادی غلات، سویا، جو و ذرت مصرف می‌کنند و در مقابل مقدار کمی گوشت، محصولات لبنی و تخم‌مرغ تولید می‌کنند. به همین دلیل 70% غلات تولید شده در کشور غذای دام‌ها می‌شود.

برای تولید 1 کیلو گوشت، 13 کیلو غله لازم است. حتی ماهی‌ها در مزارع پرورش ماهی به ازای هر 5 کیلو غذا تنها 1 کیلو گوشت ماهی تولید می‌کنند.

انرژی

تولید یک کالری پروتئین جانوری 11 برابر یک کالری پروتئین گیاهی سوخت فسیلی نیاز دارد. تولید غذا از حیوانات انرژی زیادی طلب می‌کند. مراحل پرورش حیوانات برای غذا مقادیر زیادی انرژی نیاز دارد. این مراحل عبارتند از : (1) کشت مقدار زیادی ذرت، غله و سویا ( شامل تمامی مراحل آماده سازی خاک، آبیاری، سم‌پاشی و غیره)؛ (2) حمل و نقل غلات و سویای کشت شده به کارخانه‌ها توسط کامیون‌های پرمصرف؛ (3) آسیاب کردن محصولات کشاورزی؛ (4) انتقال غذا به مزارع پرورش حیوانات؛ (5) انرژی لازم برای اداره مزارع ؛(6) انتقال دام‌ها به کشتارگاه؛ (7)انرژی لازم در کشتارگاه؛ (8) انتقال گوشت به کارخانه‌ها جهت فرآوری؛ (9) انرژی لازم در کارخانه‌ها برای فرآوری گوشت ؛(10) انتقال گوشت به فروشگاه‌ها؛(11) منجمد نگهداشتن گوشت تا زمان مصرف.

آب

صنعت دامداری آب فراوانی مصرف می کند. این مصارف شامل آبیاری محصولات کشاورزی که بعدها غذای دام‌ها را تامین می‌کنند، آب آشامیدنی مورد نیاز میلیاردها دام و آب لازم برای نظافت مزارع،کامیون‌های حمل و نقل و کشتارگاه‌ها است. نیمی از آب مصرفی آمریکا صرف پرورش حیوانات می‌شود. در سال 2008، جان آتونی آلن ، استاد کینگز کالج لندن و برنده جایزه معتبر آب استکهلم، به دلیل اتلاف زیاد آب در پرورش حیوانات، مردم جهان را به گیاهخواری تشویق کرد.

برای تولید 1 کیلو گوشت بیش از 10 هزار لیتر آب لازم است، در حالی که کشت 1 کیلو گندم تنها ۲۰۰ لیتر آب نیاز دارد. مقداری آبی که سالانه با نخوردن گوشت صرفه جویی می کنید بیشتر از یک سال حمام نکردن، در مصرف آب صرفه جویی می‌کنید.

جنگل‌های گرمسیری

طبق اعلام سازمان صلح سبز فقط در سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ درختان و جانوران وحشی در بیشتر از 1.17 میلیون هکتار از جنگل‌های بارانی آمازون در برزیل برای کشت غذای دام از بین رفته‌اند.

اصلی‌ترین محصول کشاورزی در جنگل‌های بارانی سویا است. درواقع بیشتر سویای مورد نیاز برای تغذیه حیوانات در مزارع واقع در جنگل‌های بارانی تامین می‌شود.(تقریبا همه سویای موجود در همبرگر سبزیجات، توفو و شیر سویا در آمریکا، به طور بومی کشت می‌شود و از آمازون منشا نمی‌گیرد.)

اگر سویای موجود در غذای حیوانات را به سبد غذایی خود منتقل کنیم، نیاز به کشت محصولات کشاورزی کمتر شده و تخریب جنگل‌های بارانی نیز متوقف می‌شود.

آلودگی

دستاورد ما از مقدار زیاد غلات، سوخت‌های فسیلی و آب مصرفی برای تولید فرآورده‌های جانوری، حجم عظیمی فضولات جانوری است. طبق اعلام سازمان حفاظت از محیط زیست آمریکا(EPA) رواناب مزارع پرورش حیوانات، بیشتر از تمام کارخانه‌های صنعتی، منابع آبی را آلوده می‌کند.

آلودگی مدفوعی

حیوانات پرورش یافته برای تامین غذا در آمریکا، بیشتر از کل جمعیت انسانی آمریکا مدفوع تولید می‌کنند. چیزی معادل 40 تُن در هر ثانیه، در حالی که سیستم فاضلاب مناسبی برای آن وجود ندارد. پیتر چیک، استاد دانشکده کشاورزی دانشگاه ایالتی اورگان، می گوید دامداری صنعتی با آلوده کردن آب‌های زیرزمینی و هوا تهدیدی برای محیط زیست به شمار می‌رود.

هیچ قانونی برای ذخیره و خلاصی از چندین تریلیون کیلو فضولات حیوانی متراکم که هر ساله تولید می‌شوند وجود ندارد. ممکن است این فضولات رها شده تا تجزیه شوند و یا از آن‌ها به عنوان کود در مزارع کشاورزی استفاده کنند؛ هر یک از این روش‌ها منجر به ایجاد رواناب‌هایی می‌شود که خاک و آب را آلوده کرده و به ماهی‌ها و حیوانات وحشی آسیب می‌رساند. تراکم انگل‌ها، باکتری‌ها و آلوده‌کننده‌های شیمیایی در مدفوع حیوانات می‌تواند اکوسیستم مناطقی که در معرض رواناب‌های مزارع قرار دارند را تخریب کند و نیز سبب بیمار شدن ساکنان این مناطق گردد.

آبی که می نوشیم

در آمریکا حجم زیادی از میلیون‌ها کیلو فضولات تولید شده توسط حیوانات مزارع، در مخازن تالاب‌مانند وسیعی جمع‌آوری می‌شوند. این فضولات به آبراه‌های اطراف نفوذ کرده و ماهی‌ها و حیوانات بسیاری را از بین می‌برد.

EPA گزارش می‌دهد که مدفوع مرغ، خوک و احشام 35000 مایل از رودخانه‌ها را در 22 ایالت و آب‌های زیرزمینی را در 17 ایالت آلوده کرده است. در سال 1995 بر اثر ورود 25 میلیون گالن ادرار و مدفوع خوک به رودخانه کارولینای شمالی، بین 10 تا 14 میلیون ماهی یکجا تلف شدند.

مشاهدات دانشمندان در غرب ویرجینیا و مریلند نشان داده که ماهی‌های مذکر تخمدان در آورده اند. آن‌ها این عارضه را نتیجه رواناب‌های آلوده به مدفوع انباشته از مواد شیمیایی مرغ‌های مرغداری می‌دانند.

همچنین مقدار زیاد فضولات حیوانی، ماهی‌های مرده و غذاهای ماهی انباشته از آنتی‌بیوتیک، سبب آلودگی آب شده و در مناطقی فساد در کف اقیانوس‌ها را به همراه دارد.

هوایی که تنفس می کنیم

مطالعه‌ای که توسط اتحادیه مصرف‌کنندگان در تگزاس انجام گرفت نشان داد که دام‌داری های روباز در این ایالت بیشتر از 7 میلیون کیلو در سال غبار تولید می‌کند و این غبار حاوی ارگانیسم‌های فعال بیولوژیکی مانند باکتری، کپک و قارچ موجود در فضولات حیوانی و خوراک آن‌هاست. مقدار زیاد فضولات تولیدی این مزارع گازهای سمی مانند سولفید هیدروژن و آمونیاک آزاد می‌کند.

زمانی که چاه‌های فاضلاب محتوی فضولات حیوانی پر می‌شوند،مزارع پرورش حیوانات برای جلوگیری از گسترش آلودگی به منابع آبی از مواد شیمیایی استفاده می‌کنند. این مواد با وزش باد به مناطق مجاور منتقل می‌شوند.. مردم ساکن این مناطق، سموم و عوامل بیماری‌زای موجود در مواد شیمیایی مصرف شده را تنفس می‌کنند. به علاوه، طبق گزارش مجلس سنای کالیفرنیا، چاه‌های محتوی فضولات حیوانات، مواد شیمیایی سمی آزاد می‌کند که این موارد سبب بروز پرخاش‌گری، مشکلات ایمنی و عصبی در انسان‌ها می‌شود.

امروزه انتخاب رژیم غذایی گیاهی سازگار با محیط‌زیست کار ساده‌ای است. با امتحان کردن گیاهخواری، بدنی سالم‌تر، و با دانستن این موضوع که وظیفه خود را درمقابل محیط‌زیست و حیوانات انجام می‌دهید، وجدانی آسوده‌تر خواهید داشت.

منبع