پرسش و پاسخ درباره گیاهخواری

اکثر مردم معتقدند که باعث رنج و عذاب غیرضروری دیگر موجودات شدن بد است. به قول فردوسی: میازار موری که دانه کش است...که جان دارد و جان شیرین خوش است. سایر جانوران –به خصوص مهره داران- هم مانند انسان ها درد فیزیکی و جسمی و حتی تنش های احساسی را احساس می کنند. به همین دلیل، باید رنج کشیدن جانوران را جدی بگیریم. چون محصولات جانوری بخش ضروری رژیم غذایی ما نیستند لازم نیست برای غذای خود باعث رنج دیگر جانوران شویم، وگن (گیاهخوار) بودن یکی از موثرترین روش های کاهش رنج و عذاب جانوران است.

چرا باید آسودگی، ذائقه و هزینه خود را صرف جانوران کنیم؟

ما ادعا می کنیم که موجودات اخلاق مداری هستیم که فقط در جهت کسب لذت خود عمل نمی کنیم. ما نمی خواهیم در جامعه ای زندگی کنیم که مردم در آن همه ی امیال خود را آزادانه ارضا می کنند، چرا که در این صورت قوی تر ها برای برآورده کردن خواسته هایش می تواند موجب رنج و آزار ضعیف تر ها شوند. به همین ترتیب، ما چگونه می توانیم ارضای همه امیال خود را در مورد محصولات جانوری توجیه کنیم, در حالی که این امر موجب آزار جانوران می شود؟

خوشبختانه رژیم غذایی وگن چیزی ذاتا کمتر لذت بخش یا گران تر از رژیم گوشتی نیست. حبوبات و برنج از گوشت گاو و گوسفند ارزان تر هستند. سویابرگر از همبرگر ارزان تر است. بیشتر مردم غذاهای گیاهی را همان قدر خوشمزه می یابند که غذای غیر گیاهی. حتی اگر اینطور نباشد، اکثر وگن ها جانوران یا محصولات جانوری را مصرف نمی کنند زیرا فارغ از سهولت مصرف، طعم یا هزینه، آن ها نمی خواهند موجب آزار بی دلیل جانداران شوند. زندگی کردن به روشی که با موازین اخلاقی سازگار باشد، خیلی مهم تر است.

آیا هر جانوری یک روز نمی مرد؟ اگر ما جانوران را نخوریم، آیا تعداد آن ها از حد مجاز تجاوز نخواهد کرد؟

کشتن و خوردن جانوران فقط برای نجات آن ها از یک مرگ طبیعی نیست. انسان ها سالیانه در جهان بیش از ۵۰ میلیارد راس دام را به خاطر تقاضا برای مصرف محصولات جانوری پرورش می دهیم. اگر ما خرید محصولات جانوری را متوقف کنیم، صنعت دامداری انگیزه ای برای پروروش این جانوران نخواهد داشت.

چرا باید نگران رنج و عذاب جانوران باشیم در حالی که مردم زیادی در جهان مورد آزار و اذیت قرار می گیرند؟

همه ما وقت، انرژی و پول محدودی برای مصرف کردن داریم. علل و راه حل های رفع رنج دیگر انسان ها معمولا پیچیده و خارج از توان یک فرد هستند. اما علل و راه حل های رفع رنج و عذاب جانوران اغلب ساده تر و قابل دسترس تر هستند. انتخاب یک رژیم غذایی گیاهی تاثیر شگرفی بر کاهش رنج جانوران در جهان می گذارد.

پیتر سینگر فیلسوف در کتاب "نجات جانوران" می نویسد:

از میان عواملی که جلب توجه عمومی به رنج جانوران را سخت می کند، عاملی که شاید غلبه بر آن از همه دشوار تر باشد این فرض است که انسان ها در اولویت قرار دارند و مسائل مربوط به جانوران نمی تواند به عنوان یک موضوع اخلاقی و سیاسی قابل قیاس با مسائل انسان ها باشد. در مورد این فرض خیلی چیزها می توان گفت. اولا، این فرضیه به خودی خود نشانگر گونه پرستی است. یک نفر بدون این که مطالعه کاملی در مورد این موضوع داشته باشد، چگونه می تواند بفهمد که رنج جانور از رنج و عذاب انسان ها جدی تر نیست. کسی می تواند چنین ادعایی کند که فرض کند جانوران واقعا اهمیتی ندارند و حتی اگر به شدت مورد آزار و اذیت قرار گیرند، رنجی که می کشند کم اهمیت تر از رنج و عذاب انسان هاست. اما درد، درد است و اهمیت جلوگیری از درد و رنج غیرضروری، به خاطر این که موجود مورد آزار از نوع بشر نیست، تقلیل نمی یابد. تصور کنید ما در مورد کسی که می گوید "سفیدپوستان اولویت دارند و ارجح هستند" و بنابراین فقر در آفریقا به اندازه فقر در اروپا اهمیت ندارد، چگونه فکر می کنیم؟

درست است که خیلی از مسائل در جهان ارزش وقت و انرژی گذاشتن را دارند. قحطی، فقر و .. همگی موضوعات مهمی هستند، و چه کسی می تواند بگوید که مهم ترین موضوع کدام است؟ به محض این که تعصبات گونه پرستی را کنار بگذاریم، می توانیم ببینیم که ظلم و ستم بر جانوران توسط انسان ها اهمیت بسیار زیادی در بین همه موضوعات دارد. رنجی که ما به موجودات دیگر تحمیل می کنیم می تواند بسیار زیاد باشد و تعداد زیادی از جانوران را تحت تاثیر قرار دهد، به خصوص که این رنج و عذاب غیرضروری است و اگر ما بخواهیم می توانیم به آسانی آن را متوقف کنیم. اکثر افراد منطقی و عاقل می خواهند از جنگ، نابرابری نژادی، فقر و بیکاری جلوگیری کنند. مسئله این است که ما سال هاست که سعی می کنیم از این مسائل جلوگیری کنیم و اکنون باید بپذیریم که در اکثر موارد ما واقعا نمی دانیم که باید چگونه عمل کنیم. در مقایسه با معضلات جامعه بشری، کاهش رنج و عذاب جانوران به دست انسان ها، نسبتا آسان است، هنگامی که انسان ها اراده کنند.

در هر صورت، این ایده که «انسان ها اولویت دارند»، اغلب بهانه ای است برای بی عملی، چه در مورد انسان ها و چه در مورد جانوران. چرا که در اینجا بحث بر سر انتخاب یک گزینه بین گزینه های ناسازگار نیست. در حقیقت هیچ ناسازگاری بین دفاع از بهزیستی انسان ها و کاهش رنج جانوران وجود ندارد... دلیلی وجود ندارد که کسانی که وقت و انرژی خود را صرف مسائل انسان ها می کنند از پیوستن به تحریم ظلم به جانوران اجتناب کنند. زیرا گیاهخوار بودن نسبت به گوشتخواری وقت بیشتری نمی گیرد. در حقیقت آن هایی که ادعا می کنند به فکر تندرستی انسان ها و حفاظت محیط زیست هستند، فقط به همین دلایل باید گیاهخوار شوند. چون با گیاهخواری آن ها مقدار غلات برای تغذیه مردم در همه نقاط را افزایش می دهند، آلودگی را کم می کنند، آب و انرژی را ذخیره کنند و از شرکت در تخریب جنگل ها دست می کشند. به علاوه، از آن جایی که یک رژیم گیاهی از رژیم های مبتنی بر گوشت ارزان تر است، پول بیشتری برایشان می ماند تا به رهایی مردم از قحطی، کنترل جمعیت، یا هر فعالیت اجتماعی یا سیاسی که از نظرشان اولیت دارد، اختصاص دهند... وقتی غیر گیاهخواران می گویند «انسان ها اولویت دارند»، من از خودم می پرسم که آن ها دقیقا برای انسان ها چکار می کنند که آن ها را مجبور به حمایت از استثمار بی فایده و ظالمانه ی دام ها می کند.

رومن رولند، برنده جایزه نوبل، در جین کریستف نوشته است:

برای کسی که آزاد اندیش است، رنج و آزار جانوران از رنج انسان ها تحمل ناپذیرتر است. در مورد انسان ها پذیرفته شده است که رنج و آزار بد و مضر است و کسی که موجب آن می شود، مجرم است. اما هزاران جانور روزانه بی دلیل و بدون اندکی پشیمانی کشته می شوند. اگر کسی به این نکته اشاره کند، مضحک و مسخره به نظر می آید.این یک جرم نابخشودنی است. این بی شفقتی نوع بشر مستوجب عقوبت است. اگر خدایی وجود دارد و این مسائل را تحمل می کند، مستوجب عقوبت است.

شما در مورد خوردن ماهی چه فکر می کنید؟

{در دست ترجمه}

در مورد حشراتی که توسط حشره کس ها یا در حین دروی محصولات کشته می شوند چگونه فکر می کنید؟

یک وگن (گیاهخوار صرف) کیست؟ تعریف کلی یک وگن، "کسی است که از محصولات جانوری استفاده نمی کند." و یک دلیل برای پرهیز از محصولات جانوری، جلوگیری از درد و رنج است. اما مشخص نیست که کدام ارگانیسم ها به عنوان جانور در نظر گرفته می شوند، یا کدام ارگانیسم ها می توانند درد و رنج را تجربه کنند.

رفتار جانوران احتمالا معیاری است که اکثر مردم بر مبنای آن در مورد اینکه آیا جانوران رنج و عذاب می کشند یا خیر تصمیم می گیرند. اکثرمردم قبول دارند که گربه ها، سگ ها و سایر پستانداران درد را حس می کنند. در حقیقت، وقتی مردم حرف از "جانور" می زنند، منظور آن ها "پستانداران" است. حتی لغت نامه مریام وبستر لغت "پستاندار" را به عنوان یک کلمه هم معنی برای لغت "animal" آورده است.

پذیرش این که پرندگان، خزندگان، ماهی ها و بی مهرگان نیز درد را حس می کنند، برای همه به این آسانی نیست. از سوی دیگر، خیلی از افراد به طور جدی ادعا می کنند که گیاهان نیز درد را احساس می کنند. بنابراین، تعریف "جانور" بر اساس تصوری که مردم دارند، به جایی نمی رسد.

یک راه حل جایگزین برای تعریف "جانور" این است که به دانشمندان مراجعه کنیم. اما حتی یک تعریف علمی از "جانور" نیز مشکلاتی دارد:

ارائه یک تعریف خوب از جانوران کار ساده ای نیست. تقریبا در هر معیاری برای متمایز کردن یک جانور از سایر موجودات، استثناهایی وجود دارد. (بیولوژی، جلد سوم، کمپل، 1993)

اگر وگن ها می خواهند یک تعریف فنی یا علمی را در مورد جانور در جهان استفاده کنند، آن گاه اسفنج ها (Porifera) هم جزو جانوران شمرده می شوند. با وجودی که اسفنج ها جانور محسوب می شوند اما فاقد بافت حقیقی هستند و هیچ سیستم عصبی ندارند. آن ها نمی توانند درد را حس کنند یا بیشتر از گیاهان رنج بکشند. پس چرا باید آنها را در تعریف یک وگن از جانور منظور کرد؟

پس به جای تلاش برای تعریف "جانور"، باید بکوشیم از محصولاتی بپرهیزیم که موجب رنج ارگانیسم های غیر انسانی می شوند که قابلیت درد کشیدن دارند. در مورد اینکه چه موجوداتی قابلیت درد کشیدن دارند باید به علم رجوع کنیم.

می توان فهمید در بخش هایی از مغز انسان چه می گذرد و مقایسه ی سازوکار مغز انسان با مغز جانورانی که انسان از آن ها تکامل یافته نیز امکان پذیر است. با این مقایسه، به نظر می رسد که همه مهره داران (مثل ماهیان، دوزیستان، خزندگان، پستانداران و پرندگان) ساختار عصبی لازم برای احساس درد را دارند. همین مهره داران عمده ی جانورانی را تشکیل می دهند که وگن ها به استفاده از آنها اعتراض دارند.

بی مهرگان (مثل حشرات، نرم تنان، سخت پوستان و کرم ابریشم) متفاوت هستند زیرا تاریخچه تکاملی آن ها قبل از تکامل ماهی، یعنی قدیمی ترین مهره دار، از ما جدا شد. در حقیقت، از نظر تکاملی ما با ستاره دریایی (بی مهره های بدون مغز) نزدیک تر هستیم تا سفالوپودها (ماهی مرکب و اختاپوس ها) که بزرگ ترین مغزها را در بین بی مهرگان دارند. از آن جایی که سیستم های عصبی اختاپوس ها به روش متفاوتی توسعه پیدا کرده است، شناخت آنچه آن ها احساس می کنند یا نمی کنند، دشوار است.

صدف ها (دسته ای از نرم تنان، شامل صدف خوراکی، حلزون های دو کپه و گوش ماهی) از اسفنج ها خیلی پیچیده تر هستند. آن ها مغز ندارند، اما گانگلیای عصب پایه (گروه های عصبی) را دارند. تردید وجود دارد که آیا سیستم های عصبی آن ها به قدری توسعه یافته که نسبت به درد هوشیار باشند. از آن جایی که آن ها بافت عصبی دارند، استدلالی شده که باید از محصولاتی که ممکن است به صدف دو کپه آسیب بزند، اجتناب کرد.

حشرات (مانند زنبورها) مغز دارند. اما مغز آن ها زیاد توسعه یافته نیست و احتمالا به اندازه کافی بزرگ نیستند تا هوشیاری درد در آن ها امکان پذیر شود.

آیا عسل وگن است؟

بهترین جواب ما این است: "نمی دانیم." اگر کسی نگران آسیب رساندن به حشرات است، مشخص نیست که تولید عسل درد بیشتری را نسبت به تولید سبزیجات و سایر شیرین کننده ها به حشرات تحمیل کند، زیرا درو کردن و حمل و نقل محصولات گیاهی موجب مرگ حشرات می شود.

گیاهخواران چگونه باید با این موضوع برخورد کنند؟ تصور می کنیم که مجادله در مورد عسل باعث می شود تا برخی وگن ها را به دلیل توجه به "حقوق حشرات" تمسخر کنند و به حاشیه برانند. در مورد عسل، اکثر مردم موافق هستند که درد و رنجی قابل قیاس با تولید گوشت در کار نیست. معادل گرفتن تولید گوشت با عسل احتمالا موجب می شود که گیاهخواری مهمل و بی معنی به نظر آید.

گفتن این که عسل یک موضوع اخلاقی مهم است، موجب مجادلاتی می شود که در پی آن مردم به آسانی می توانند گیاهخواری را به صورت تعلیق به امر محال رد کنند. نمی توان عسل خورد؟ نمی توان سوسک ها را کشت؟ نمی توان به پشه ها با مگس کش ضربه زد؟ له کردن حشرات با اتومبیلتان همانند خوردن گوشت گوساله است؟

در این برهه، توجه ما باید به موضوعات بدیهی و غیر قابل انکار معطوف شود. در مورد حشرات بهتر است اغماض کنیم، حتی اگر خودمان دوری از آزار آن ها را با ارزش بدانیم.

و این ما را به سوال اصلی باز می گرداند که یک "وگن" چیست؟ شاید به جای یک وگن به عنوان "کسی که از محصولات جانوری استفاده نمی کند"، باید یک وگن را به عنوان "کسی که به طور منطقی از محصولاتی که موجب آزار رسانی به موجودات غیرانسان می شود، دوری می کند" تعریف کنیم.

این موضوع ممکن است موجب ناامیدی کسانی شود که فکر می کنند بدون یک روش جزمی (یعنی با قوانین تدوین شده توسط مراجع) گیاهخواری بی معنی می شود. چرا که آن وقت مردم همه جور رفتاری را توجیه خواهند کرد. اما در شرایط فعلی، نگرش های متعصبانه نه تنها باعث دور شدن مردم از گیاهخواری می شوند، بلکه باعث می شود مردم حتی درباره ترک محصولات جانوری فکر هم نکنند. اگر به مردم اجازه دهیم خودشان را "وگن" بنامند و تصمیم بگیرند که چه چیزی معقول است، آن گاه می توانیم آن ها را متقاعد کنیم که از منطق به جای تعصب استفاده کنند. اگر به مردم بگوییم هر کاری که فکر می کنید منطقی تر است انجام دهید دیگر از بررسی گیاهخوار شدن نمی هراسند. به نظر ما برای کمک به وضع جانوران این روش هم کوتاه مدت و هم در بلند مدت بهتر است.

آیا فکر می کنید نگهداری جانوران خانگی اشتباه است؟

از نظر کاهش رنج و آزار، زندگی با یک جانور به خودی خود مشکلی ندارد. از نظر جزئیات تخصصی، این موضوع بستگی به شرایط خاص مورد بررسی دارد. اگر شما یک جانور را از پناهگاه می گیرید، باید بتوانید به او یک خانه راحت و زندگی خوب بدهید (با فرض این که شما باهاش خوش رفتار باشید). اگر شما جانور را از یک فروشگاه جانوران خانگی می خرید، شما در حال حمایت و گسترش پرورش جانوران خانگی هستید، و احتمال بسیار زیادی هست که به طور کلی باعث افزایش رنج و آزار آن ها در جهان شوید.

ما در این مورد موضع گیری نمی کنیم که آیا سگ ها و به خصوص گربه ها باید وگن باشند با خیر. افرادی که رژیم های وگن را با جانوران خانگی شان امتحان کرده اند اطلاعات خوبی را برای ما مهیا کرده اند که نشان می دهد اگر به درستی برنامه ریزی شود، خیلی از (احتمالا اکثر) سگ ها و گربه ها به خوبی با رژیم گیاهی کنار می آیند، اما در مورد بعضی از گربه ها اینطور نیست. همچنین این مرور کتاب را مشاهده کنید.

در مورد جانوران آزمایشگاهی چطور؟

برای اینکه گوشتخواری را ترک کنید لازم نیست حتما مخالف کالبد شکافی موجودات زنده باشید. بدون توجه به دیدگاه های یک نفر در این مورد یا موضوعات دیگر، شما می توانید با توقف خوردن گوشت، مقدار رنج و آزار در جهان را کاهش دهید.

مصرف شیر و سایر محصولات لبنیاتی چگونه به گاو آسیب می رساند؟

{در دست ترجمه}

اگراین همه جانوران مریض می شوند یا می مییرند، پس دامداران چطور سود می برند؟

سود دامداران مبتنی بر بهره وری کلی صنعت دامداری است، نه تندرستی تک تک جانوارن. پیتر سینگر و جیم ماسون این موضوع را در ارتباط با جوجه های کبابی (جوجه هایی که برای استفاده از گوشتشان پرورش داده می شوند) در کتابشان یعنی "اصول اخلاقی چیزی که می خوریم" (The Ethics of What We Eat) مورد بررسی قرار داده اند.

اگر از دامداری صنعتی انتقاد کنید، سخنگویان صنعت با اطمینان پاسخ می دهند که نفع دامداران در این است که سلامتی و راحتی دام ها را حفظ کنند پس به خوبی از آنها نگهداری می کنند. پرورش تجاری جوجه در مرغداری های صنعتی قطعا این ادعا را رد می کند. پرندگانی که قبل از موقع مقرر می میرند ممکن است برای مرغدار هزینه داشته باشند، اما در نهایت برای او سود کلی است که اهمیت دارد. جی. تام تبلر، که واحد تحقیق کاربردی جوجه های کبابی را در دانشگاه آرکانزاس مدیریت می کند، و ای. ام. مندنهال، از دپارتمان علوم ماکیان ها در همان دانشگاه، این سوال را مطرح کرده اند: "آیا سودمند تر است که پرندگان بزرگتری را پرورش دهیم که باعث مرگ و میر بیشتر به دلیل حمله های قلبی، آسیتس ascites (بیماری دیگری که توسط رشد سریع مرغ ها ایجاد می شود) و مشکلات پا می شود، یا این که پرندگان آهسته تر رشد کنند تا کوچکتر باشند، اما مشکلات فلبی، ریه ای و استخوانی کمتری داشته باشند؟" در پاسخ این سوال، همانطور که خود محققین اشاره می کنند، فقط "محاسبات ساده ای" نیاز است تا نتیجه بگیریم که بسته به هزینه های مختلف، اغلب "بهتر است که وزن را بیشتر کنیم و مرگ و میر را نادیده بگیریم."

در مورد مرغداری های آزادگرد (Free Range) چه می گویید؟

{در دست ترجمه}

در مورد خوراک حلال چطور؟

{در دست ترجمه}

سلامتی و تغذیه

آیا رژیم گیاهی سالم است؟

انجمن تغذیه آمریکا در سال 2009 در مقاله ای در مورد رژیم های گیاهی بیان می کند:

موضع انجمن تغذیه آمریکا این است که رژیم های گیاهی که به طور مناسب طراحی شده باشند، از جمله گیاهخواری صرف یا وگن، برای افراد در تمام گروه های سنی مواد مغذی کافی را فراهم می کند و برای جلوگیری و درمان بیماری های مشخص می توانند مزایایی داشته باشد. رژیم های گیاهی که به خوبی طراحی شده باشند، برای افراد در همه مراحل زندگی شان مانند بارداری، شیردهی، شیرخوارگی، کودکی، نوجوانی و نیز برای ورزشکاران مناسب هستند... یک بازبینی مبتنی بر شواهد و مدارک نشان داده که رژیم های گیاهی می توانند دارای مواد مغذی کافی در دوران بارداری باشند و سلامت مادر و نوزاد را حفظ کنند. نتیجه یک بازبینی مبتنی بر شواهد نشان داده که رژیم گیاهی با ریسک کمتری از بیماری قلبی ایسکمیک همبسته است. همچنین به نظر می رسد گیاهخواران نسبت به غیر گیاهخواران دارای سطح پایین تری از کلسترول لیپوپروتئینی، فشار خون و بیماری دیابت نوع دوم هستند. به علاوه، گیاهخواران عمدتا در شاخص وزن پایین تر و نرخ ابتلا به سرطان کمتری دارند.

شیر گاو حاوی مقادیر ایده آلی از چربی و پروتئین برای گوساله های جوان است، اما این مقادیر برای انسان بسیار زیاد است. تخم مرغ ها بیشتر از هر غذای دیگری دارای کلسترول هستند که آن ها را تبدیل به یک دلیل اصلی برای بیماری های قلبی و عروقی می کند.

غذاهای گیاهی، مانند همه غلات، سبزیجات، میوه ها و حبوبات، چربی کمی دارند، حاوی کلسترول نیستند و سرشار از فیبر و مواد مغذی هستند. گیاهخواران می توانند همه پروتئین مورد نیاز خود را از بنشن و حبوبات (مثل لوبیا، سویا، بادام و پسته) و غلات (مثل برنج، ذرت، همه نان های گندمی و پاستا)، کلسیم مورد نیاز را از بروکلی، کلم پیچ و کلم سبز، سویا، آبمیوه های ویتامینه و شیر سویا، آهن را از نخود، اسفناج، لوبیا چیتی و محصولات سویا و همچنین B12 را از غذاهای غنی شده یا مکمل ها تامین کنند. اگر یک رژیم گیاهی به درستی طراحی شود، می تواند همه مواد مغذی را که در دوران مدرسه به مامی گفتند فقط از محصولات جانوری گرفته می شوند فراهم کند.

برای اطلاعات بیشتر سایت VeganHealth.com را مشاهده کنید.

آیا گیاهخواران می توانند عضلات قوی بسازند؟

قهرمان مشت زنی و مبارزه، مک دنزیگ، به این سوال جواب مثبت قاطعی داده است. دنزیگ می گوید:

وقتی تصمیم گرفتم که گیاهخوار شوم، خیلی راحت تر توانستم در کلاس ۷۰ کیلوگرم وزن کشی کنم و ذره ای از ماهیچه ام را از دست ندادم. من لاغرتر از قبل هستم و انرژی بیشتری نسبت به قبل دارم.

در مقدمه کتاب "خیلی گیاهخوار" (Very Vegetarian)، کارل لوییس که برنده 9 مدال طلای المپیک است، به بیان مشاهبی از یک رژیم گیاهی تمجید می کند:

آیا یک ورزشکار در کلاس جهانی می تواند پروتئین کافی را از یک رژیم گیاهی به طور کامل دریافت کند؟ من دریافتم که یک فرد برای این که ورزشکار موفقی باشد نیاز ندارد که پروتئین را از گوشت بگیرد. در حقیقت، بهترین سال رقابت برای من، سال اولی بود که رژیم گیاهی استفاده کردم. به علاوه، با ادامه مصرف یک رژیم گیاهی، وزنم تحت کنترل است، از ظاهرخودم خوشم می آید (می دانم که بیهوده به نظر می رسد، اما همه ما دوست داریم که از ظاهر خود راضی باشیم)، از غذا خوردن لذت بیشتری می برم و احساس فوق العاده ای دارم.

شما می توانید تعدادی از ورزشکاران گیاهخوار را در سایت VeganBodybuilding.com بیابید، که شامل قهرمان بدنسازی طبیعی، روبرت چیک (که در عکس زیر نشان داده شده است) می شود. این ویدئو گیاهخواران قدرتمند بیشتری را نشان می دهد.

لطفا بخش تغذیه ورزشی را در سایت VeganHealth.org برای آشنایی با ورزشکاران گیاهخوار بیشتر مشاهده کنید.

روبرت چیک و دوستان در یک پناهگاه جانوران

اصول اخلاقی و مذهب

چرا خوردن گوشت اشتباه است؟

اینجا بحث از "درست" یا "غلط" نیست. مسئله این است که اگر کسی می خواهد که جانوران کمتری آزار ببینند و بمیرند، می تواند با نخوردن محصولات جانوری حمایت از چنین کارهایی را متوقف کند.

آیا مذهب نقشی را در ارتباط با وگن بودن ایفا می کند؟

بعضی از وگن ها فکر می کنند که دیدگاه های مذهبی شان موید تعهد اخلاقی شان به گیاهخواری است. برای سایر وگن ها، مذهب هیچ نقشی در این مورد ندارد.

همچنین اتحادیه مسیحی گیاهخواری را مشاهده کنید.

آیا کتاب مقدس نمی گوید که ما باید گوشت بخوریم؟

در هیچ جایی از کتاب مقدس چیزی در مورد لزوم خوردن گوشت گفته نشده است. تنها به این دلیل که کتاب مقدس چیزی را ممنوع نکرده است نمی توان گفت که آن را درست می داند. برای مثال:

وقتی برادرتان به فقر و تنگدستی مبتلا می شود و خودش را به شما می فروشد، شما نباید از او به عنوان یک غلام یا برده کار بکشید... چنین برده هایی، چه مرد و چه زن، باید از ملیت های اطراف شما باشند. شما از آن ها می توانید برده اختیار کنید. همچنین می توانید از فرزندان آن ها را که درآن سرزمین به دنیا آمده اند و کنار شما اقامت دارند خریداری کنید. آن ها می توانند دارایی شما باشند و می توانید آن ها را بعد از خودتان به فرزندانتان واگذار کنید. می توانید از آن ها به طور دائمی به عنوان برده هایتان استفاده کنید.

لاویان 25: 39-46

تفسیرهای زیادی از کتاب مقدس وجود دارد. بین آن ها این دیدگاه وجود دارد که بهشت حالتی از هستی بوده که خدا برای بشریت خواسته است و در آنجا، آدم و حوا هیچ کدام از محصولات جانوری را نمی خوردند.

تعداد زیادی از دینداران مسیحی و یهودی وجود دارند که گیاهخوار و وگن هستند و اکثر خداشناسان قبول دارند که خدای بخشاینده نمی خواهد کسی را به خاطر ترحم نسبت به جانوران محکوم کند.

شما در مورد سقط جنین چه فکر می کنید؟

افرادی که مخالف ظلم به جانوران هستند اغلب درباره موضوع سقط جنین و سایر موضوعات اخلاقی اختلاف نظر دارند. نظر ما در مورد سقط جنین – یا هر موضوع سیاسی و اخلاقی دیگر – هرچه که باشد، هر یک از ما می توانیم با نخریدن گوشت، تخم مرغ و لبنیات، رنج و آزار جانوران را کاهش دهیم.

آیا گیاهان درد را احساس نمی کنند؟

این سوال را معمولا کسانی مطرح می کنند که می خواهند بگویند چون گیاهان هم درد می کشند پس کشتن جانوران مانعی ندارد. گاهی می گویند که چون گیاهان هم درد را حس می کنند، پس بد نیست که به جای آن ها جانوران را کشت. اما آن ها هیچگاه نمی گویند که چون گیاهان نیز درد را حس می کنند، پس کشتن انسان ها اشکالی ندارد.

برای اینکه گیاهان بتوانند درد فیزیکی را حس کنند، باید نوعی از بافت سازمان دهی شده را داشته باشند که در اثر تحریک بتواند ساختاری را در گیاه فعال کند که آگاه است و می تواند آن تحریک را به عنوان درد درک کند. اما هیچ ساختاری در گیاهان وجود ندارد که شبیه گیرنده های درد، نورون ها، و بخش های ادراک درد مغز جانوران مهره دار باشد. جانوران به خاطر اینکه تحرک دارند و می توانند از عامل درد بگریزند، از توانایی احساس دردشان سود می برند، اما گیاهان هیچ نیاز بیولوژیک یا تکاملی برای احساس درد ندارند. با این حال حتی اگر بر خلاف تمام شواهد موجود، گیاهان درد را حس کنند، گیاهخوار بودن هنوز قابل ترجیح است. گیاهان بیش تری در رژیم های غذایی غیر گیاهخواری از بین می روند، زیرا برای غذا دادن به جانوران باید گیاهان بیش تری را درو کرد.

گیاهخوار شدن

آیا گیاهخوار شدن سخت نیست؟

گیاهخوار شدن می تواند سخت باشد اگر شما بخواهید که با سرعت پیش بروید یا از ابتدا استانداردهایتان را خیلی بالا بگیرید. اما هم این است که عادات غذایی تان طوری که راحت هستید تغییر دهید و با گام خودتان پیش بروید. اگر چه ترک کامل مصرف محصولات جانوری ایده آل است، اما هرگونه کاهش تدریجی محصولات جانوری هم حرکتی در مسیر درست است. سبک زندگی گیاهخواری یک پیشرفت مداوم است. هر کسی باید با سرعت خودش پیش برود و به یاد داشته باشد که تمام قدم ها به سمت گیاهخواری مثبت هستند. مهم ترین نکته دوری از محصولاتی است که جانوران برای آن ها پرورش داده می شوند و کشتار می شوند. محصولات جانبی جانوری مادامی که درخواست برای گوشت و محصولات لبنی وجود داشته باشد، وجود دارند. در مورد محصولاتی که حاوی مقدار کمی از محصولات جانبی جانوری هستند، باید خودتان تصمیم بگیرید که خط قرمزتان را کجا بکشید. بعضی از گیاهخواران سطح پرهیز خودشان را بسته به شرایط تنظیم می کنند. برای مثال، به عنوان یک مصرف کننده ممکن است شما بخواهید اطمینان حاصل کنید که نانی که می خرید حاوی پودر آب پنیر (whey) است یا خیر، اما در یک مهمانی شام، شما نان را بدون سوال کردن در مورد مواد سازنده اش می خورید. این نوع از مصالحه ها می تواند در حقیقت گسترش گیاهخواری را تسریع کند، چرا که خلاف این تصور را ثابت می کنند که گیاهخوار بودن سخت است.

آیا گیاهخوار بودن پرهزینه نیست؟

اگر چه برخی از جایگزین های گیاهی گوشت و مواد لبنی می توانند گران باشند، یک رژیم غذایی گیاهخواری متشکل از آرد جو، کره ی بادام زمینی، کلوچه، نان، پاستا، سس گوجه فرنگی، ترتیلا، برنج، لوبیا، سیب زمینی و محصولات رایج گیاهی گران تمام نمی شود. همانطور که بازار گیاهخواری رشد می کند، نوآوری و رقابت هم رشد می کند و هزینه ها کاهش می یابند.

به علاوه، چنان که نیویورک تایمز اشاره کرده، مقایسه ی صرف قیمت های بازار، قیمت های حقیقی محصولات در کشاورزی مدرن را نشان نمی دهد:

تقاضای جهانی برای گوشت در چند دهه ی اخیر چند برابر شده است و این به سبب رشد ثروت و نیز توسعه دامداری ها در مقیاس وسیع بوده است. این خط تولید کارخانه های گوشت مقادیر عظیمی انرژی مصرف می کنند، منابع آب را آلوده می کنند، مقادیر قابل توجهی گاز گلخانه ای تولید می کنند، و به مقادیر فزاینده ای ذرت، سویا و دانه های دیگر نیاز دارند. این یک وابستگی است که باعث نابودی گستره وسیعی از جنگل های بارانی استوایی شده است.

مصرف روزافزون گوشت(استفاده از کلمه ی «رو به رشد» برای جانوران دامداری های صنعتی سخت است) باعث هدر رفتن منابع بسیاری شده است که شمردن آن ها کار آسانی نیست. اما به تخمین می توان گفت 30 درصد زمین های یخ نزده ی کره ی زمین به صورت مستقیم یا غیر مستقیم درگیر پرورش احشام است. همچنین سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل که همچنین تخمین می زند که پرورش احشام قریب یک پنجم گازهای گلخانه ای جهان را تولید می کند...

در حالی که 800 میلیون نفر بر کره ی زمین از گرسنگی یا سو تغذیه رنج می برند، قسمت اعظم ذرت و سویای تولیدی به مصرف گاوها، خوک ها و مرغ ها می رسد. این علیرغم ناکارآمدی های ذاتی تغذیه با محصولات جانوری است: برای تولید یک کالری از طریق محصولات جانوری باید دو تا پنج برابر بیشتر از تامین آن کالری از گیاهان به غله لازم دارد.

آیا انتخاب های من واقعا تفاوتی ایجاد می کنند؟

در اقتصاد سرمایه داری ما، جانوران به عنوان محصولاتی جهت تامین تقاضای مصرف کنندگان پرورش داده و کشته می شوند. هر روزه مردم بیش تری تصمیم های عاقلانه و مهربانانه تری در مورد شیوه غذایی شان می گیرند. آن ها از محصولاتی استفاده می کنند که بدون خشونت باشد و در دامداری های صنعتی تولید نشده باشند. واژه های وگن، گیاهخوار و بدون گوشت امروزه همه جا هستند. همزمان با رشد این گرایش به گیاهخواری، جانوران کمتری در ایالات متحده ی امریکا کشته می شوند.

تنوع گزینه های غذای گیاهی در بازار فراوان است و هر روزه به دلیل گزینه های ما، این تنوع غذاهای گیاهی در سوپرمارکت، رستوران ها و کافه تریاها افزایش نیز میابند. عرضه و تقاضا واقعا کار می کند!

به دلیل انتخاب های ما چیزهای زیادی تغییر کرده - و این تغییرات خیلی سریع تر از آن بوده که حتی در ده سال گذشته می شد تصور کرد. فقط به اخبار و ارقام نگاه کنید تا متوجه شوید که ما در حال ایجاد تغییر هستیم.

من می خواهم گیاهخوار باشم، اما چگونه می توانم از طعم شیر، پنیر و بستنی بگذرم؟

به یاد داشته باشید که اجتناب از گوشت و تخم مرغ برای شما مفیدتر از آن است که به خاطر ذائقه تان گزینه وگن (گیاهخوار محض) شدن کنار بگذارید. گذشته از این، جایگزین های خوشمزه ای برای شیر گاو و محصولات لبنی دیگر وجود دارد.

شما همچنین جایگزین های زیاد لبنی را در بین لیست محصولات پیدا خواهید کرد.

99% وگن چطوره؟

گاهی یک محصول به عنوان گیاهی برچسب زده می شود و گاهی هم با عنوان 99% گیاهی برچسب زده می شود. این برچسب بدین معناست که این محصول با ماشین هایی درست شده است که همچنین برای تولید محصولات لبنی نیز استفاده می شوند. پس ممکن است مقداری از محصولات لبنی روی دستگاه باقی مانده باشد. از آنجایی که بعضی از افراد به شیر حساسیت دارند، شرکت نمی تواند ادعا کند که محصول کاملا از مواد لبنی خالی است. گزینه ی جایگزین برای آنان این است که دستگاه را قبل از تولد با بخار شستشو دهند. این رویه بر پیشرفت گیاهخواری تاثیر مثبتی نخواهد داشت و جانوران کمتری تری مورد استثمار واقع نمی شوند. نسبت به کشور، این باعث افزایش قیمت چیپس ها می شود و جذابیت محصولات گیاهی را برای مشتری کمتر می کند.

اجزای پنهان جانوری در غذاها کدام هستند؟

به طور کلی توصیه می کنیم که گیاهخواران توجه خود را به جای وسواس بر اجزایی که از جانوران مشتق شده اند، بر اجزای قابل مشاهده ی جانوران متمرکز کنند. تجربه ی ما نشان می دهد که بسیاری از گیاهخواران خود را با درگیر کردن با جزییات فرسوده کرده اند و مفهوم واقعی گیاهخواری را متوجه نشده اند.

آیا شکر تصفیه شده وگن است؟

بستگی به این دارد که شما «وگن» را چگونه تعریف می کنید. شکرهای تصفیه شده هیچ گونه محصولات جانوری ندارند، پس با تعریف مولفه محور واژه ی وگن (اینکه مولفه های محصول نباید شامل محصول جانوری باشند)، شکر تصفیه شده وگن است. با این حال، بعضی از شکرهای تصفیه شده با استخوان نیم سوز شده ی جانور فرآوری می شوند. استخوان نیم سوز شده برای از بین بردن رنگ، ناخالصی ها و مواد معدنی در شکر استفاده می شود. استخوان نیم سوز شده «در» محصول نهایی شکر تصفیه شده وجود ندارد اما برای فرآوری آن به عنوان فیلتر در فرایند استفاده می شود. پس بر اساس تعریف فرآیند محور گیاهخواری (اینکه در فرآیند تهیه محصول نباید مواد جانوری استفاده شده باشد)، شکر تصفیه شده وگن نیست. برای آن دسته از کسانی که نمی خواهند از شکر تصفیه شده استفاده کنند، جایگزین های بسیاری وجود دارد: توربینادوی خام، شکر چغندر، شکر خرما، فروکتوز، مالت جو، شربت برنج، شربت ذرت، شیره ی قند(ملاس)، و شربت افرا.

با این حال اگر کسی تعریف فرآیند محور گیاهخواری را بپذیرد، پس بسیاری از محصولات مشابه هم نباید گیاهی در نظر گرفته شوند. برای نمونه، فولاد و لاستیک جوش داده شده (ولکانیزه) هم با استفاده از چربی های جانوری تولید می شوند و در بسیاری از مناطق، آب زیرزمینی و سطحی نیز با استفاده از استخوان نیم سوز شده فیلتر می شوند. پس آیا یک بسته پاستا که هیچ گونه مشتقات جانوری ندارد، اما توسط کامیون فولادی که توسط چرخ های لاستیکی حرکت می کند به مغازه آورده شده و در آب جوش خانه ی شما می پزد، گیاهی است؟ طبق تعریف فرآیند محور، قطعا خیر. اما بر اساس یک چنین تعریفی، سخت خواهد بود که بتوان محصولی را در این کشور یافت که گیاهی باشد.

نکته ی دیگری راجع به تعاریفی که به ذهن می رسد وجود دارد. شاید در مثال فوق، کسی که پاستا را می پزد، همچنین پاستای تخم مرغ بپزد. از همان دستگاه ها استفاده شده است و آثار تخم مرغ در پاستای گیاهی وجود دارند. آیا پاستا گیاهی نخواهد بود؟

ما مجددا توصیه می کنیم که گیاهخواران تمرکز خود را روی اجزای قابل مشاهده ی جانور در غذا متمرکز کنند و مفهوم واقعی گیاهخواری را درک کنند. تجربه ی ما نشان می دهد که تمرکز بر فرآیند و تکه های کوچک جانوری در غذا باعث می شود که رژیم غذایی گیاهخواری به شدت سخت شود و مردم را از استفاده ی آن منصرف می کند.

برچسب «ارگانیک» یا «بیو» چطوره؟

بنا بر بسیاری دلایلی که غذاهای گیاهی ترجیح داده می شوند، غذاهای ارگانیک هم ممکن است توسط افراد ترجیح داده شوند (آسایش جانوران، کیفیت محیطی، و سلامت بودن)، با این حال، اینکه یک غذا دارای برچسب ارگانیک باشد یا خیر، دلیلی بر این نیست که گیاهی باشد.

عسل و ابریشم چطور؟

دوباره این بستگی به تعریف افراد در مورد «وگن» دارد. حشرات جزو جانوران هستند و محصولاتشان نیز همچنین، محصولاتی مثل عسل و ابریشم معمولا گیاهی در نظر گرفته نمی شوند. اما بسیاری از وگن ها مخالف مصرف محصولات حشره ای نیستند، زیرا بر این باورند که حشرات درد را احساس نمی کنند. با این حال حتی اگر حشرات می توانستند درد را احساس کنند، مشخص نیست که تولید عسل برای حشرات دردناک تر است یا تولید سبزیجات یا شیرین کننده های دیگر، زیرا درو کردن و انتقال محصولات باعث مرگ حشرات می شود. این سوال همچنان موضوعی برای بحث های علمی و گزینه های شخصی باقی می ماند. موقع پختن و برچسب زدن محصولات برای گیاهخواران-مخصوصا آنهایی که نمی شناسید- بهتر است که خود را مطمئن نگهدارید و از عسل استفاده نکنید. برای دفاع از گیاهخواری، بهترین این است که از موضوع به عنوان وجه ممیزه گیاهخواری خودداری کنید.

محصولاتی که بر روی جانوران آزمایش شده اند چطور؟

بیش تر لوازم خانگی و محصولات بهداشتی که در مغازه های غذای طبیعی فروخته می شوند، فاقد آزار جانوران (cruelty-free) هستند، برچسب ها را ببینید. بعضی فروشگاه های زنجیره ای نیز محصولاتی را به فروش می رسانند که بر روی جانوران آزمایش نشده اند. (برای مثال مارک های Safeway و Pathmark، Tom’s of Maine).

چرم چطور؟

کفش ها، لباس ها، کمربند ها و کیف های فاقد چرم در بسیاری از مغازه ها پیدا می شوند و بیش تر شرکت های تولید کننده ی کفش های ورزشی، گزینه های بدون چرم را هم ارائه می کنند.

چگونه می توانم در محل زندگی خود رستوران های گیاهخواری را پیدا کنم؟

وبسایت وجگاید دات اورگ را ببینید. راهنمایی که با مشارکت عموم در مورد رستوران ها و مغازه های گیاهی در سراسر جهان اطلاعات می دهد.

دفاع از گیاهخواری و فعالیت در زمینه ی آن

چگونه می توانم در دفاع از گیاهخواری فعالیت کنم؟

کارهای زیادی است که می توانید انجام دهید. راهنمایی های ما برای ترویج گیاهخواری را ببینید.

چرا باید برای ترویج گیاهخواری کوشید؟

99 درصد از جانوران کشته شده در ایالات متحده، جانوران دامداری ها هستند. هر ساله بیش از 9 میلیارد جانور در دامداری ها پرورش داده و برای غذا کشته می شوند. اگرچه دامداری صنعتی قطعا تنها شکل سوءاستفاده از جانوران نیست، اما با اختلاف زیاد، بزرگترین سوءاستفاده است. اگر 5% از مردم خوردن جانوران را متوقف می کردند، بیشتر از رنج جانوران کاسته می شد تا اینکه تمام انواع دیگر استثمار جانوران را در ایالات متحده منسوخ کنیم. همانطور که گری فرانسیون(گری فرانسیون) از کلینیک حقوق جانوران راتگرز گفته است: اگر شما بتوانید هر ساله ده نفر را گیاهخوار کنید، از بیش تر سازمان های حقوق جانوران کار بیش تری انجام داده اید. بیش تر از این، ترویج گیاهخواری سودهای بالقوه ای در کاهش بیماری های انسان و مشکلات محیط زیست دارد.

چگونه می توانم در دانشکده یا انجمن خود یک گروه تاسیس کنم؟

شاید بهترین توصیه ای که می توانم راجع به تاسیس گروه بکنم این باشد که مثال از تجربه شخصی ام بیاورم. وقتی من مسئول گروه دانشجویی «دانشجویان مدافع حقوق جانوران» در دانشگاه ایلینویز شدم (یک گروه سابقه دار)، تبلیغات اصلی را انجام می دادم- پوسترهایی در محوطه ی دانشگاه، داشتن یک باجه در نمایشگاه فعالیت های دانشجویی موقع ثبت نام، تماس گرفتن با کسانی که ثبت نام کرده بودند، و غیره. برای اولین جلسه افراد معدودی آمدند و یک سخنرانی ارائه کردم. تا جلسه ی سوم، هیچ کدام از افراد جدید دیگر نیامدند.

در نهایت از طریق فعالیت در محوطه ی دانشگاه یک گروه ساختیم. با افراد در باجه ملاقات کردیم، در حال خواندن بروشور با آن ها گفتگو کردیم، و در تظاهرات ها و در سخنرانی ها ملاقات کردیم. نتیجه ای که از این مثال می خواهم بگیرم این است که نباید نگران جنبه های سازمانی بود، بلکه باید بر انجام آگاهی بخشی متمرکز بود مثلا با پخش بروشور و میز اطلاع رسانی.

البته یک گروه شناخته شده ایجاد کردن مزیت هایی دارد. در سطح دانشکده، ممکن است بودجه دریافت کنید( که می تواند در آوردن یک سخنران و پرینت کردن کمک کند.و در سطحی بالاتر، معافیت مالیاتی می تواند تا حد معینی مفید باشد. اما بعضی از گروه ها اغلب زمان زیادی را صرف امور اداری، جمع آوری کمک مالی، و فعالیت های عضوگیری می کنند.

پس بر باور من، پاسخ کوتاه این است که بهترین راه تاسیس یک گروه انجام این کارهاست- پخش بروشور( مخصوصا در یک دانشکده)، داشتن تریبون و باجه، و نمایش دادن جزوات گیاهخواری در اماکن مختلف. بقیه ی کارها در پی این فعالیت ها خواهند آمد.

منبع:

http://www.veganoutreach.org/guide/qa.html

Google Sites

Report abuse