Parkhurst vindt dat leerlingen op hun best zijn als ze zelfverantwoordelijk zijn. Het is daarom goed dat die zelfverantwoordelijkheid de leerlingen gegund wordt. In de daltononderwijspedagogie betekent dat niets meer, maar ook niets minder dan dat de leerlingen de gelegenheid krijgen, dus de ruimte gegeven wordt, om het werk zelf te plannen en zelf te verrichten en zodoende zelf te leren. Dat leren van de leerlingen begint niet met de instructie van de docent, maar op het moment dat de leerling zijn taak oppakt. Het gaat Parkhurst om de vorming van mensen die zelfstandig, zelfbewust en met zelfvertrouwen in het leven staan. Ze ziet zelfstandigheid dus als een pedagogisch doel.Â