Heimspekilegar samræður í leikskólastarfi miða að því að efla gagnrýna, siðferðilega og skapandi hugsun barna í gegnum opnar spurningar, ígrundun og samræðu. Í slíkum samræðum fá börn tækifæri til að tjá hugsanir sínar, hlusta á aðra og velta saman upp djúpum spurningum um lífið, vináttu, réttlæti og sjálfsmynd.

Efnið á vefnum byggir á hugmyndum Matthew Lipman og Gareth B. Matthews, frumkvöðla í heimspeki með börnum. Lipman þróaði aðferðafræði þar sem barnið er virkur þátttakandi í leit að merkingu og skilningi (Lipman, 2003; Kennedy & Kennedy, 2011) og nálgun Matthews varðandi náttúrulega heimspekihæfni barna, þar sem viðbrögð hins fullorðna skiptir öllu máli að heimspekileg hugsun fái að blómstra. Í heimspekilegum samræðum er stuðlað að lýðræðislegu námsumhverfi þar sem raddir barna skipta máli.

Hér er litið á heimspeki með börnum sem leik þar sem kennarinn er þátttakandi og leiðbeinandi. Matthews (2000) leit á börn sem náttúrulega heimspekinga með eðlislæga hæfni til að spyrja djúpra spurninga um tilveruna, spurningar sem fullorðnir hafa í gegnum vana tekið sem sjálfsögðum hlut. Lipman lagði áherslu á mikilvægi samræðufélags (community of inquiry) þar sem börn læra að tjá sig, hlusta og rökræða í samfélagi jafningja. Sameiginlegt í hugmyndum þeirra beggja er trú á getu barna til að ígrunda heimspekileg viðfangsefni og mikilvægi þess að virða hugsun þeirra og spurningar. Því er mikilvægt að kennarinn tileinki sér undrun og forvitni, ýti undir rannsóknarvinnu barna með opnum spurningum og gefi þeim tækifæri til að þróa eigin hugmyndir í stað þess að veita þeim tilbúin svör (Lipman, 2003; Matthews, 2000; Ingi Jóhann Friðjónsson og Guðmundur Heiðar Frímannsson,  2024).