Ashtavakra Gita
Vertaald door Bart Marshall
Dit gratis e-book is gedownload van www.holybooks...
Vertaling naar het Nederlands: Ton Modderman (september 2023 met behulp van ChatGpt)
Voorwoord van de vertaler (Bart Marshall)
Toen ik eenentwintig was, werd ik in Vietnam door een handgranaat of mortiergranaat - de omstandigheden maakten het moeilijk om te bepalen welke - de heldere en briljante duisternis ingeblazen. In de volgende zevenendertig jaar hield dat glimp van oneindige leegte, zo intiem, zo vertrouwd, me bijna obsessief op zoek naar esoterische boeken en verre hoeken voor een verklaring van mezelf. Toen werd "plotseling" de sluier, zoals ze zeggen, opgelicht. Een paar maanden na dat voorval, toen mijn interesse in lezen langzaam terugkeerde, voelde ik me vooral aangetrokken tot de uitspraken en geschriften van oude meesters. Wat had Boeddha te zeggen? Wat zei Christus? Lao Tsu? Patanjali? Ik wilde ze met nieuwe ogen lezen. Vreemd genoeg had ik in die zevenendertig jaar van zoeken de Ashtavakra Gita nooit gelezen en was ik nauwelijks op de hoogte van het bestaan ervan.
Onlangs zat ik aan het bed van een stervende vriend en leraar toen een andere vriend het in mijn handen legde. Ik opende het en was verbaasd. Hier was in één beknopt volume alles wat gezegd moest worden. Ik kocht meteen andere versies en las ze over. Elk had zijn goede punten, maar geen van hen sprak op de manier die mijn innerlijke oor hoorde. De letterlijke transcripties uit het Sanskriet waren waardevol als referentie, maar vereisten geduldige studie om te begrijpen. Engelse vertalingen door Indiase geleerden maakten de betekenis duidelijker, maar misten vaak een zekere ritme, poëzie en nuance van taal waar ik behoefte aan had. Vertalingen door Engelstalige wetenschappers waren op dit gebied beter, maar gingen soms te ver van het origineel af of raakten gewoon niet de noten die ik hoorde.
Toen schreef ik op een dag een vers op zoals ik het hoorde. Ik vond wat ik las leuk. Het was aanstekelijk. Ik kon niet stoppen.
Er zijn een paar conventies die het vermelden waard zijn.
Gekapitaliseerde woorden zoals Zelf, Bewustzijn, God, Absoluut, Bewustzijn, Kennis, Getuige, Dat, Dit, Leegte, Licht, Alles, Een, Alles, Niets, Niets, Zijn, Ik, Jij, Het, Zichzelf, Gelukzaligheid, Opperste, Eenheid en Waarheid worden gebruikt als synoniemen, hoewel soms in context subtiele - en uiteindelijk niet-bestaande - verschillen bedoeld kunnen zijn. Deze woorden wijzen allemaal naar Wat Is - de ware aard van de Realiteit. De woorden universum, wereld, schepping en illusie zijn synoniemen die verwijzen naar de schijnbaar echte (maar niet) manifeste wereld van fysieke objecten, mensen, persoonlijk zelf, ideeën, gedachten, goden, kennis, concepten, mythen, religies, geschiedenis, herinneringen, emoties, tijd, ruimte - alles wat we waarnemen door de geest en zintuigen, inclusief de geest en zintuigen zelf. Maya. Synonieme woorden en zinnen die worden gebruikt om een "persoon" aan te duiden die Zelf heeft gerealiseerd, die Waarheid kent, die het Echte waarneemt, zijn: wijze, verlangenloze, bevrijde, bevrijde ziel, grote ziel, wijze en yogi.
Inleiding van de vertaler De Ashtavakra Gita is een oud spiritueel document van grote zuiverheid en kracht. Zuiver, omdat het onverbiddelijk éénpuntig is. Elk woord is gericht op het triggeren van zelfrealisatie - geen suggesties voor zelfverbetering, geen regels voor moreel gedrag, geen praktische wijsheid voor het dagelijks leven. Krachtig, omdat het alleen lezen - of herhaaldelijk lezen - genoeg kan zijn om een rijpe geest naar de Waarheid te laten wankelen.
Er is weinig bekend over de Ashtavakra Gita. Ashtavakra is een naam die voorkomt in Indiase legendes, maar hij heeft het bijna zeker niet geschreven. De auteur, waarschijnlijk een anonieme wijze, gebruikt slechts de personages van Ashtavakra en koning Janaka om een klassieke dialoog tussen goeroe en leerling op te zetten. Het wordt echter al snel een dialoog tussen goeroe-goeroe, omdat na het eerste salvo van wijsheid van Ashtavakra, Janaka zijn ware Zelf realiseert en vanaf dat moment komen ze in een advaitische jamsessie van de hoogste soort. Om deze reden hebben sommige vertalers het dialoogformaat afgeschaft en alles aan Ashtavakra toegeschreven. Aangezien alle verzen van de Ashtavakra Gita op het hoogst mogelijke niveau van gesproken wijsheid bestaan, zou het inderdaad zinloos zijn om sommige aan de leraar en sommige aan zijn pasverlichte leerling toe te schrijven. Er is echter wel een verhaallijn opgezet in de Ashtavakra Gita, en voor mij gaat het als volgt: (zie de hoofdstukken genoemd op de homepage)
Ashtavakra Gita
Translated by Bart Marshall
This free e-book was downloaded from www.holybooks...
Translator’s Preface (Bart Marshall)
In Vietnam when I was twenty-one a hand grenade or mortar round--the circumstances made it difficult to determine which--blew me into a clear and brilliant blackness. For the next thirty-seven years that glimpse of infinite emptiness, so intimate, so familiar, kept me looking almost obsessively in esoteric books and far corners for an explanation of myself. Then, “suddenly,” the veil, as they say, was lifted. A few months after that occurrence, as my interest in reading began to slowly return, I found myself drawn mainly to the sayings and writings of old masters. What did Buddha have to say? What did Christ? Lao Tsu? Patanjali? I wanted to read them with new eyes. Oddly, in those thirty-seven years of seeking, I had never read the Ashtavakra Gita, and indeed was barely aware of its existence.
Then recently, as I sat at the bedside of a dying friend and teacher, another friend placed it in my hands. I opened it and was astonished. Here, in one concise volume, was all that needed to be said. I immediately acquired other versions and poured over them. Each had its good points, but none of them spoke the way my inner ear was hearing. The literal transcriptions from Sanskrit were valuable as reference but required patient study to understand. English translations by Indian scholars made the meaning more clear, but tended to lack a certain rhythm, poetry and nuance of language I felt need of. Translations by native English-speaking scholars were better in this regard, but sometimes ranged too far from the original, or just didn’t hit the notes I was hearing. Then one day I wrote down a verse the way I heard it. I liked what I read. It was infectious. I couldn’t stop.
There are a few conventions worth mentioning. Capitalized words like Self, Awareness, God, Absolute, Consciousness, Knowledge, Witness, That, This, Void, Light, All, One, Everything, Nothing, No-thing, Being, Me, You, It, Himself, Bliss, Supreme, Unity and Truth are used as synonyms, although sometimes in context subtle—and ultimately non-existent--differences may be intended. These words all point to What Is—the true nature of Reality. The words universe, world, creation and illusion are synonyms referring to the apparently real (but not) manifest world of physical objects, people, personal self, ideas, thoughts, gods, knowledge, concepts, myths, religions, history, memories, emotions, time, space—everything we perceive through the mind and senses, including the mind and senses themselves. Maya. Synonymous words and phrases used to denote a “person” who has realized Self, who knows Truth, who perceives the Real include: wise one, desireless one, liberated one, liberated soul, great soul, sage and yogi.
Translator’s Introduction The Ashtavakra Gita is an ancient spiritual document of great purity and power. Pure, because it is relentlessly one-pointed. Every word is aimed at triggering Self-realization--no suggestions for self-improvement, no rules for moral behavior, no practical wisdom for daily life. Powerful, because the mere reading—or repeated reading--of it can be enough to send a ripe mind reeling into Truth.
Little is known about the Ashtavakra Gita. Ashtavakra is a name that appears in Indian lore, but almost certainly he did not write it. The author, likely an anonymous sage, merely uses the characters of Ashtavakra and King Janaka to set up a classic dialogue between guru and disciple. It quickly becomes a guru-guru dialogue, however, because after the first salvo of wisdom from Ashtavakra, Janaka realizes his true Self, and from then on they get into an advaitic jam session of the highest sort. Because of this, some translators have done away with the dialogue format and attributed everything to Ashtavakra. Indeed, since all the verses of the Ashtavakra Gita exist at the highest possible level of spoken wisdom, it would appear meaningless to attribute some to the teacher and some to his newlyenlightened disciple. There is nevertheless a story line set up in the Ashtavakra Gita, and for me it goes something like this: (See the chapters on the homepage)