Mei 2024

De relatie tussen David en de begeleiding

Bij David zien we nog probleemgedrag. Het spuwen is verminderd, maar er zijn nog momenten waar hij ons krabt, bijt of aan de haren trekt. Het grootste verschil merk ik in onze aanpak. Het team blijft oog hebben voor de positieve momenten met hem en dit was er voor mijn praktijkonderzoek veel minder. Op dat moment zagen we vooral zijn ongewenst gedrag. Je kunt deze negatieve spiraal maar doorbreken als je bereid bent om kritisch naar jezelf te kijken in het belang van de leerling. Reflectie maakt ruimte vrij voor een ander perspectief en voor nieuwe ontdekkingen (Spilt, 2017). Door dit te doen, wordt onze relatie met David niet enkel meer gekenmerkt door conflicten. We hebben tegenwoordig veel mooie momenten waar David nabijheid en positieve actie-reactie zoekt en waar we samen spelen. Door het zoeken naar momenten van samen plezier beleven en ontspannen, verdragen we de negatieve ervaringen ook beter. 

Ik merk dat mijn team, mezelf inclusief, momenteel nood heeft om te ventileren en ons willen focussen op de andere, eerdere stillere leerlingen. Het ging de laatste maanden veel over David en zijn gedrag en veel minder over de andere leerlingen. Op een bepaald moment moeten we durven toegeven dat wij alles hebben geprobeerd om zijn negatief gedrag te verminderen en dat we hulp van buitenaf nodig hebben. Zo hebben we zijn huisdokter gecontacteerd en zoeken we samen naar een oplossing. Maar voor nu blijven we inzetten op een warme, hechte relatie met David en zorgen we dat we genoeg kunnen ventileren bij elkaar. Dit is nodig om te blijven inzetten op de relatie met leerlingen met moeilijk hanteerbaar gedrag. Niet alleen met het oog op ontwikkeling van de leerling, maar ook met het oog op ons welbevinden. Jantine L. Spilt (2018) zei hierover het volgende: ‘Aandacht voor de relatie tussen de begeleiding en leerling is zorg dragen voor de leerling én de begeleiding.’ Met mijn reflectiespel wil ik dit bespreekbaar maken.