De sonnetten‎ > ‎

Sonnet 21

Shakespeare


So is it not with me as with that muse,
Stirred by a painted beauty to his verse,
Who heaven itself for ornament doth use
And every fair with his fair doth rehearse,
Making a couplement of proud compare
With sun and moon, with earth and sea's rich gems,
With April's first-born flowers and all things rare
That heaven's air in this huge rondure hems.
O let me, true in love, but truly write,
And then believe me: my love is as fair
As any mother's child, though not so bright
As those gold candles fixed in heaven's air.
   Let them say more that like of hearsay well,
   I will not praise that purpose not to sell.
Vertaling van Jules Grandgagnage in blanke verzen (2014)


Mijn pen wordt niet beroerd zoals bij hem
Die ieder opgemaakt gezicht bezingt,
En zelfs niet schuwt de hemel erbij te roepen
Om eigen vers met ornament te sieren:
Met maan en zon, met aarde en met zee,
Met elk rijk juweel wordt jij gepaard;
Met d' eerst geboren bloemen van april,
Met al wat schaars is onder dit gesternte.
Mijn lief, laat mij naar waarheid jou beschrijven,
Want ware liefde duldt geen vals gerijmel:
Je bent zo schoon als ieder moeders kind
Maar stralen als een ster, dat doe je niet.
   Wie meer wil zeggen moet dat zelf maar weten,
   Wat geen prijs heeft hoeft ook niet geprezen.