Polsfracturen zijn samen met de heupfracturen, de voornaamste fractuur op oudere leeftijd. Op jongere leeftijd treedt een polsfractuur meestal op na een behoorlijk zware val.
Hoe wordt de diagnose van een polsfractuur gesteld ?
Bij zware misvormingen spreekt het uitwendig zicht voor zich. De "typische" polsfractuur (Pouteau/Colles) presenteert zich met een typische S-vormige afwijking naar "dorsaal" (handrug).
Een klassieke Röntgenopname wordt uitgevoerd om de fractuur duidelijk te analyseren.
Bij een "atypische" polsfractuur is er een omgekeerde verplaatsing naar "volair" (handpalm).
Het spreekt voor zich dat fel verplaatste fracturen steeds een operatief ingrijpen vergen. Temeer om de functie van de pols & vingers optimaal te kunnen benutten.
De onverplaatste polsfractuur wordt ingegipst gedurende enkele weken. Klassiek gezien gebeurt dit voor een periode van 6 weken.
Verplaatste fracturen kunnen afhankelijk van het type volgens verschillende methodes behandeld worden.
Verplaatste fracturen bij het jonge kind worden vaak gereduceerd. In de volksmond "recht getrokken". Dit gebeurt onder narcose ter comfort.
Bij volwassenen wordt bijna altijd voor een plaat- en schroefosteosynthese gekozen daar dit de beste resultaten geeft en eveneens een stabiele constructie.
Bij een "open fractuur" ligt het bot bloot aan de lucht en kan vaak geen materiaal worden geïmplanteerd. Hierbij wordt dan een extern apparaat (externe fixator) geplaatst. Deze oplossing wordt zo weinig mogelijk gekozen daar het comfort hiervan toch beduidend minder is in vergelijking met een polsplaatje.
Mogelijke problemen na een polsfractuur
Stijfheid
Een fractuur in het gewricht geeft vaak meer stijfheid daar het gewrichtsoppervlak is aangetast. Langdurige kinesitherapie is dan aangeraden. Zo de botkwaliteit het toelaat wordt het gips zo snel mogelijk verwijderd om de mobilisatie oefeningen al te starten
Krachtsverlies
Dit is een normaal gevolg van een fractuur. De kracht keert normaalgezien terug na een 3 à 4 maand afhankelijk van het type van fractuur.
Ulnaire polspijn
Dit is pijn aan de pinkzijde van de hand. Dit is vaak het gevolg van een polsfractuur dewelke is verkort daar deze instabiel bleek.
Op de foto (rechts) ziet u een duidelijk verkorte radius (*) door een onvoldoende reductie dmv een externe fixator. Patiënt werd geopereerd in het buitenland. De rode lijn is de huidige hoogte van het gewricht, de groene lijn is de hoogte van het normale gewricht. U ziet een duidelijke verkorting. Daardoor komt er meer druk op de ulna (ellepijp) omdat deze nu in principe te lang geworden is voor de pols.
Een verkorting van de ulna met enkele milimeter is eventueel mogelijk. Dit wordt beslist in samenspraak met uw specialist.
Materiaal hinder
Daar de plaat- en schroeven zeer diep tegen het bot liggen veroorzaken deze bijna nooit klachten. Bij jonge personen wordt dit welliswaar vaak verwijderd om op latere leeftijd problemen te vermijden.