W dokumentacji XIII wszystkie preparaty opracowywane w ramach programu funkcjonowały pod wspólnym określeniem: THE PILLS. Nazwa ta funkcjonowała nieformalnej i obejmowała substancje o różnych drogach podania, mechanizmach działania i profilach farmakodynamicznych. Nie zachowała się kompletna dokumentacja wszystkich wariantów.
CV-A / AMBER
Postać: jasnobursztynowa kapsułka żelatynowa
Droga podania: doustna
Założony efekt: zwiększenie przepuszczalności Błony
CV-A opracowano jako preparat mający zmniejszać efektywność hamowania korowego przy zachowaniu względnie stabilnej kontroli wykonawczej.
Wariant laboratoryjny obejmował kombinację fikcyjnych związków:
Veyronate-A — modulator receptorów glutaminergicznych,
GABA-X7 — inhibitor wtórnego wzmocnienia transmisji GABA-ergicznej,
Thaloridine — modulator transmisji wzgórzowo-korowej,
Neraval — regulator aktywności układu noradrenergicznego,
Cortessine — eksperymentalny stabilizator synchronizacji korowej.
Zakładano zwiększenie udziału sygnału bottom-up przy jednoczesnym ograniczeniu kompensacyjnego filtrowania top-down.
W praktyce efekt był znacznie mniej selektywny.
CV-B / BLUE
Postać: niebieska tabletka podjęzykowa
Droga podania: przezśluzówkowa
Założony efekt: zwiększenie stabilności Błony
CV-B stanowił przeciwieństwo CV-A. Celem było zwiększenie progu, przy którym informacja sensoryczna uzyskuje dostęp do świadomego przetwarzania.
Formuła badawcza obejmowała m.in.:
Glycervan — agonistyczny modulator układu GABA-ergicznego,
Nemorazine — regulator aktywności cholinergicznej,
Vastrel — modulator filtracji wzgórzowej,
Ephradol — inhibitor nadmiernej aktywacji noradrenergicznej,
Cortanex — związek stabilizujący aktywność sieci korowych.
Pierwsze wyniki sugerowały zmniejszenie liczby zgłaszanych bodźców anomalnych. Nie ustalono jednak, czy preparat zwiększał nieprzepuszczalność Błony, czy po prostu ograniczał zdolność obserwatora do świadomego raportowania doświadczenia.
CV-C / RED
Postać: czerwony roztwór
Droga podania: iniekcja
Założony efekt: szybka, krótkotrwała modulacja
CV-C opracowano jako preparat o znacznie szybszym początku działania. W przeciwieństwie do dwóch pierwszych wariantów nie zakładano stabilizacji określonego poziomu przepuszczalności.
Celem było uzyskanie kontrolowanego przesunięcia progu Błony podczas trwania ekspozycji.
Preparat zawierał m.in.:
Ravexin — agonistyczny modulator układu glutaminergicznego,
Bromethal — inhibitor wybranych mechanizmów GABA-ergicznych,
Syntherol — regulator synchronizacji neuronalnej,
Virestat — modulator osi cholinergicznej,
N-17 — substancję eksperymentalną o nieustalonym mechanizmie działania.
CV-C uznano za najbardziej obiecujący wariant programu. Z uwagi na niezwykle wysoki odsetek trwałych skutków ubocznych, uznano go także za najbardziej niebezpieczny i wstrzymano testy.
DANE FORMULACYJNE
PEŁNA FORMUŁA: DOSTĘP OGRANICZONY
SKŁAD: BRAK DOSTĘPU
PARAMETRY SYNTEZY: BRAK DOSTĘPU
DAWKOWANIE / STĘŻENIE: BRAK DANYCH
PERSONEL UPOWAŻNIONY: [USUNIĘTO]