Wyniki nie potwierdziły prostego modelu - więcej przepuszczalności = więcej informacji.
W przypadku CV-A i CV-C obserwowano zwiększenie liczby raportowanych bodźców, lecz równocześnie wzrost:
tachykardii,
nudności,
zawrotów głowy,
potliwości,
drżenia mięśniowego,
derealizacji,
zaburzeń orientacji czasowej,
wzrostu aktywności EEG o charakterze niespecyficznym,
oraz trudności z odróżnieniem informacji sensorycznej od wewnętrznej reprezentacji poznawczej.
W części przypadków zwiększonej dostępności informacji towarzyszyła poprawa koncentracji. Badani byli zdolni przez dłuższy czas utrzymywać uwagę na jednym obiekcie, szybciej identyfikowali niewielkie zmiany w otoczeniu i wykazywali zwiększoną zdolność do jednoczesnego monitorowania kilku bodźców. W innych przypadkach występował efekt odwrotny: gwałtowny wzrost liczby konkurencyjnych reprezentacji prowadził do poznawczego przeciążenia.
Najbardziej problematyczne były przypadki, w których badani zgłaszali zmiany właściwości sensorycznych nieobserwowane w warunkach kontrolnych.
W dokumentacji niezwykle często powtarzały się wzmianki o "zwiększonym odczuwaniu ciepła bez bodźca termicznego " oraz "wykrywanie konturów wykraczające poza próg widocznego kontrastu.
Nie udało się jednoznacznie ustalić, czy były to rzeczywiste zmiany percepcji, błędna interpretacja sygnału sensorycznego, czy efekt farmakologicznego zaburzenia integracji.