PHARMACOLOGICAL MODULATION

Badania nad Błoną od początku stanowiły dla XIII problem wykraczający poza możliwości standardowych metod obserwacyjnych. Rejestracja aktywności neuronalnej, analiza zachowania oraz kontrolowane ekspozycje pozwalały opisywać reakcję organizmu, nie pozwalały jednak ustalić, czy mechanizm Błony można celowo modyfikować.

Dr Marc Giles oraz dr Elias Bronstein podjęli próbę odpowiedzi na to pytanie przy użyciu metod farmakologicznych. Prowadzili równoległe eksperymenty z substancjami mającymi zwiększać oraz zmniejszać przepuszczalność Błony, a następnie porównywali ich wpływ na percepcję, pamięć, pobudzenie korowe i zdolność integracji informacji podczas ekspozycji na Pęknięcia.

Celem programu nie było opracowania jednego preparatu. Była to seria kolejnych prób farmakologicznej modulacji układu poznawczego, która w myśl założeń dr Bronsteina była nie tylko możliwa, ale też konieczna, by poznać prawdę na temat natury i właściwości Pęknięć.

Część zastosowanych procedur nie spełniała standardów, które obecnie uznano by za dopuszczalne w badaniach z udziałem ludzi. Dokumentacja wskazuje również na przypadki, w których granica pomiędzy eksperymentem naukowym a zastosowaniem operacyjnym została wyraźnie zatarta, a w niektórych wypadkach wręcz przekroczona.

Poniższe materiały obejmują fragment zachowanej dokumentacji programu Giles–Bronstein: założenia farmakologiczne, charakterystykę badanych preparatów, wybrane notatki laboratoryjne oraz relacje osób poddanych ekspozycji.

Nie wszystkie opisane procedury uzyskały formalną autoryzację dowódców, czy ośrodków decyzyjnych XIII.