Poniższy zbiór zawiera autentyczne relacje ochotników poddanych eksperymentalnym testom środków opracowanych w ramach badań nad farmakologiczną modulacją Błony (Cortical Veil).
Relacje zostały zachowane w możliwie niezmienionej formie. Dokumentacja wskazuje, że większość uczestników zgłaszała w trakcie lub bezpośrednio po ekspozycji różnego rodzaju objawy fizjologiczne i zaburzenia poznawcze, w tym nudności, zawroty głowy, zaburzenia percepcji, dezorientację oraz gwałtowne zmiany koncentracji. U części badanych wystąpiły następstwa długotrwałe. Dokumentacja medyczna potwierdza przypadki trwałych uszkodzeń neurologicznych oraz zaburzeń psychicznych pozostających w związku z przeprowadzonymi testami.
Zakres i charakter wszystkich powikłań pozostaje przedmiotem odrębnej dokumentacji.
UWAGA: materiały zawarte w tej sekcji nie stanowią dokumentacji klinicznej przeznaczonej do użytku poza strukturami XIII.
SUBJECT 04 — CV-A
SEX: Male
AGE: 34
XIII EXPERIENCE: 4 years
PRIOR RIFT EXPOSURE: Confirmed — 2 documented exposures
OPERATIONAL STATUS: Active at time of test
PRE-TEST ASSESSMENT: No significant neurological abnormalities
TESTER REPORT
„Najpierw pojawiły się nudności. Nie od razu. Może po jakichś sześciu minutach. Zimne dłonie. Spocona twarz. Wszystko wydawało się ostrzejsze, jakby ktoś pociągnął wszystkie kontury mocnym mazakiem. Słyszałem wentylację za ścianą. Potem słyszałem trzy wentylatory. Byłem pewien, że słyszę trzy, choć doskonale wiedziałem, że na korytarzu jest tylko jeden. Nie potrafiłem zdecydować, który z nich jest prawdziwy. Doktor Giles kazał mi skupić się na stole. Skupiłem się. Stół stał się jedyną rzeczą w pomieszczeniu, jaką potrafiłem zauważyć. Widziałem słoje drewna na jego powierzchni, ale jakby z drugiej strony. To znaczy — widziałem je, nie patrząc na nie. Potem zwymiotowałem.”
MEDICAL COMMENT — M. GILES, M.D., Ph.D.
„Reakcja wskazuje na gwałtowne zwiększenie przepuszczalności Błony przy jednoczesnym ograniczeniu zdolności do selekcji bodźców. Szczególnie istotna jest deklarowana rozbieżność pomiędzy percepcją słuchową a wiedzą o fizycznym układzie pomieszczenia. Nie należy interpretować opisu zwiększonej ostrości widzenia jako klasycznej hiperaktywacji wzrokowej. Bardziej prawdopodobne jest częściowe zniesienie mechanizmu filtracji.”
SUBJECT 07 — CV-C
SEX: Male
AGE: 29
XIII EXPERIENCE: 2 years
PRIOR RIFT EXPOSURE: Confirmed — 1 documented exposure
OPERATIONAL STATUS: Active at time of test
PRE-TEST ASSESSMENT: No significant abnormalities
TESTER REPORT
„Tętno wzrosło. 140? 150? Nie pamiętam. Myśli pojawiały się zbyt szybko, bym mógł je zapamiętać. Myśli, nie głosy. Nie głosy. Po prostu myśli. Moje. Chyba moje. No bo jak nie moje to czyje? Było ich dużo. Zdecydowanie za dużo, a ja miałem poczucie, że każda z nich jest niezwykle ważna. Potrafiłem odpowiadać na pytania, zanim Bronstein skończył je zadawać.
Widziałem ciepło jego dłoni. Czerwoną poświatę wokół jego palców. Żółte przy nadgarstkach. Zapytał mnie, jakiego koloru jest jego koszula. Nie potrafiłem sobie przypomnieć.
Widziałem tylko jego gorejące czerwienią serce, które nieustannie tłoczyło krew.”
MEDICAL COMMENT — A. BRONSTEIN, M.D., Ph.D.
„CV-C wywołał reakcję znacznie przekraczającą zakładany zakres modulacji. Tachykardia była przewidywalna. Zaburzenia integracji wielomodalnej — nie. Opis percepcji termicznej bezpośrednio poprzedzał utratę prawidłowego rozpoznania koloru i formy obiektu. Możliwe czasowe przesunięcie priorytetu pomiędzy reprezentacją somatosensoryczną i wzrokową. Należy powtórzyć badanie z innym obiektem.”
SUBJECT 11 — CV-C
SEX: Female
AGE: 41
XIII EXPERIENCE: 3 years
PRIOR RIFT EXPOSURE: Extensive — 7 documented exposures
OPERATIONAL STATUS: Senior field personnel at time of test
PRE-TEST ASSESSMENT: Elevated tolerance to anomalous exposure; no contraindications identified
TESTER REPORT
„Byłam całkowicie spokojna. To pamiętam najbardziej. Ręce mi drżały, ale nie czułam strachu. Mogłam skupić się na dźwięku zegara. Potem mogłam skupić się na każdym dźwięku w pomieszczeniu. Potem nie mogłam skupić się na niczym. Pomieszczenie zniknęło na chwilę. Nie wizualnie. Nadal tam było. Widziałam wszystko bardzo dokładniej. Po prostu przez jakiś czas nie potrafiłam zrozumieć, czym jest pomieszczenie. Idea zamkniętej z każdej strony przestrzeni wydawała mi się absurdalna, głupia i niedorzeczna. Równie głupia, jak myśl że słońce emanuje czarny światłem. Potem zobaczyłam coś poruszającego się za szybą obserwacyjną. W sensie za lustrem. Tylko tam nikogo nie było. Chyba... Chyba nikogo tam nie było. Doktor Giles twierdził, że tam nikogo nie ma. ”
MEDICAL COMMENT — M. GILES, M.D., Ph.D.
„Obiekt 11 wykazuje wyjątkowo wysoką tolerancję na ekspozycję anomalną. W tym przypadku CV-C nie wywołał typowej reakcji lękowej ani dezorganizacji zachowania. Zaobserwowano natomiast przejściową utratę integracji pojęciowej przy zachowanej percepcji sensorycznej. Jest to istotne rozróżnienie. Obiekt nie przestał postrzegać środowiska. Przestał przypisywać postrzeganym elementom stabilne znaczenie. Hipoteza o świadomej regulacji przepuszczalności Błony wymaga dalszej weryfikacji.”
SUBJECT 14 — CV-B
SEX: Male
AGE: 26
XIII EXPERIENCE: 11 months
PRIOR RIFT EXPOSURE: None confirmed
OPERATIONAL STATUS: Support personnel
PRE-TEST ASSESSMENT: No neurological or psychiatric contraindications identified
TESTER REPORT
„Nic się nie stało. W tym właśnie problem. Ciągle pytali mnie, co widziałem. Widziałem pomieszczenie. Widziałem stół. Widziałem ludzi. Wszystko było normalne. Potem pokazali mi nagranie. Coś stało obok mnie. Nie widziałem tego. Nadal tego nie widzę, al wciąż to czuje. Kiedy oglądam nagranie, robi mi się niedobrze, zanim to coś się pojawi.”
MEDICAL COMMENT — A. BRONSTEIN, M.D., Ph.D.
„Przypadek 14 jest bardziej interesujący niż sugeruje zapis objawów. Nie stwierdzono subiektywnego doświadczenia anomalnego w czasie ekspozycji. Obiekt zachował prawidłową orientację, rozpoznawał osoby i przedmioty oraz prawidłowo wykonywał polecenia. Analiza zapisu wideo wykazała obecność bodźca, którego obiekt nie raportował. Reakcja autonomiczna pojawia się dopiero podczas późniejszego odtworzenia materiału. Może to oznaczać, że informacja została zarejestrowana na poziomie neuronalnym, lecz nie została dopuszczona do świadomej reprezentacji.”