25 februari 2012
We hebben besloten in een dag op en neer te rijden om één etappe te lopen. De winter lijkt voorbij, en het belooft een mooie dag te worden. De rit naar Rijsbergen verloopt voorspoedig, een stuk makkelijker dan 3 weken geleden naar Roosendaal met al die sneeuw.
Om 10:00 u beginnen we aan de wandeling.
We verlaten Rijsbergen bij een brug over de Aa of Weerijs, een rivier die in België ontspringt. Even verder verlaten we de verharde weg en komen op smalle weg die later een pad wordt. Dit pad komt weer uit op een verharde weg. Bij een kapelletje gaan we links een smal fietspad op, de Oude Trambaan. Hier liep in vroegere jaren inderdaad een trambaan: in eerste instantie voor goederenvervoer, maar later ook met passagiers.
Als we de voormalige trambaan verlaten komen we op een halfverharde weg. Aan onze linkerkant ligt een bos waar meerdere woningen in gebouwd zijn. Van de ene kant natuurlijk mooi, maar anderzijds liggen de woningen toch wel afgelegen. Er valt ons iets op: bij één van de woningen staat een grenspaal, wat niet kan. De grens met België loopt hier niet.
We naderen het viaduct over de HSL en de A16 en zien een Thalys rijden. Dat haalt herinneringen op. Aan de overzijde van het viaduct komen we langs de Galderse Meren. We bevinden ons nu op een wijziging van de oorspronkelijke route. Die wijziging is niet zo duidelijk aangegeven, maar desondanks komen we toch weer op het juiste pad uit dat ons naar het dorpje Galder leidt. Hier is de jeugd al weer aan het voetballen ( geen ijshockey!). In het dorpje staat een eeuwenoude kapel die gewijd is aan Jacobus de Meerdere.
Hij blijft ons achtervolgen! De kapel werd gesticht in de 15e eeuw. Omdat de plaatselijke kroeg dicht is pauzeren we op de bank nabij de kapel. Na een kwartiertje gaan we verder. Het is lekker weer, af en toe komt het zonnetje door. Bij de rivier de Mark aangekomen gaan we naar rechts over een breed fietspad. Van dit fietspad wordt veelvuldig gebruik gemaakt, met of zonder hulpmotortje.
Een mooie passage; lekker rustig langs het water. Op een enkele plek ligt een dikke steen waar een gedicht in is gebeiteld; men noemt dit poosplaatsen.
Een voorbeeld:
waar men zonlicht ziet
glinsteren in spiegelingen
op wat verborgen blijft
zilvert wind op lang gras
We verlaten dit mooie gebied via een brug over de Mark. In de verte zien we een grenssteen. Na de Markbrug komen we langs een aardbeienveld. De planten zijn ingepakt onder een groot zeil. Daarna lopen we in een boog om een boerderij en bevinden we ons op een graspad dat ons naar een kweker brengt. Hier komen we weer op een verharde weg. We komen in Strijbeek, een dorp dat zijn naam te danken heeft aan een veldslag tussen Napoleon en een leger van onder andere Zweden, Britten en Pruisen. Helaas vinden we in dit dorp ook geen café, dus bezoeken we een ander opmerkelijk gebouw: de St. Hubertuskapel.
Misschien is dit wel de eerste keer tijdens al onze wandelingen dat we bij een kapel komen die gewijd is aan de Naamsheilige van Tiny. Het kapelletje werd omstreeks 1518 gebouwd, en was toen veel groter dan het huidige gebouw. De kapel was oorspronkelijk 22 mtr lang en 15 mtr hoog. Na enkele eeuwen was het gebouw dusdanig vervallen dat besloten werd tot sloop. In 1872 werd de huidige kapel, beduidend kleiner dan de eerste, gebouwd met materialen van de gesloopte oude kapel. Ook hier houden we een korte pauze, daarna gaat het weer verder en bevinden we ons al gauw wederom in een prachtig natuurgebied dat bestaat uit vennen, heide en bos.
Via een klaphekje komen we bij het Patersmoer, een ven waar zich veel watervogels bevinden. Het valt Tiny op dat ze meestal met zijn tweeën zijn. Ligt misschien aan het voorjaar. Maar het is een prachtig gezicht. En die vogels laten zich ook uitbundig horen, het is een gesnater van jewelste! Dat zal wel bij het spel horen.
Via een bos en heide komen we bij het Rondven, ook weer zo’n mooi plekje waarvan we er in Nederland veel te weinig van hebben.
Het is zo heerlijk rustig op deze februaridag. We verlaten het Rondven via een klaphek en lopen weldra op een zandweg die door enkele landgoederen loopt. We passeren De Hondsdonk, een landgoed dat ontstaan is rond een boerenhoeve. In de verte zien we het statige landhuis. Maar wat ook indruk maakt is een prachtige woning die langs het zandpad ligt. We moeten plaats maken voor een koets. We hebben er al eerder een gezien vandaag. In Brabant liggen veel stoeterijen, en we hebben veel maneges gezien. Komt misschien wel door het succes van Anky.
Onze zandweg eindigt bij een verharde weg die we naar links nemen. Even later zijn we bij de bushalte bij de Geersbroekseweg, in de buurt van Ulvenhout dat onder Breda ligt. Hier eindigt de tocht van vandaag, die ons langs hele mooie plekjes leidde.
Na zo’n 20 minuten wachten komt de bus die ons naar Breda brengt. Hier stappen we over en rijden we terug naar Rijsbergen. We besluiten in cafetaria ’t Smidshuis nog iets te eten, voordat we naar huis rijden. Als afsluiting van een fijne dag!
Meer foto's:
Lees verder Geersbroek - Alphen