DE WIEDEN

We bouwden de vouwkano op 'Heilige' grond op , we waren op het terrein van de Kano Vierdaagse in Zwartsluis. Het weer was in tegenstelling met de verwachting prima. En al vlot voeren we de Arembergergracht op. Ons eerste doel was de Schikellanden, een stuk plas en moeras gebied waar je nog echt kan verdwalen. We maakten ook dit maal een prachtige omweg en kwamen uiteindelijk op het Bosch Wijde. Ons doel was om eens te varen waar we met de normale uitstapjes niet kwamen, de ophaalbrug tussen de Beulaker en de Belter Wijde, de brug bij de Blauwe hand en naar het strandje, wat net naast de weg ligt, als je per auto van de Blauwe hand naar Zwartsluis rijdt. En een overnachting in een rustig plekje.

Net voor we bij de ophaalbrug 'Ronduite' waren zagen we een eend..., bever....?, nee het was een ree die ons vaarwater kruiste, op z'n gemak zwom het dier een steenworp voor onze boeg langs en verdween onzichtbaar tussen het riet. Dat hadden we maar weer gezien. Het was ook enorm rustig op deze vrijdag, op het water maar een enkele boot. Na heerlijk geluncht te hebben bekeken we het nieuwe recreatie centrum eens van dichtbij, het was ook uitgestorven, alleen een vrouwhoog beeld van een dikke-duikster kon onze goedkeuring wegdragen. Bij de Blauwe Hand was wel enige activiteit, een caravanpark met eng dicht bij elkaar staande caravans en veel op het droge liggende bootjes. We wilde nu naar het Zuideindiger Wijde om dan direct in de dorpsgracht van Giethoorn te komen. Een niet duidelijke kaart en wat avonturen zin dreef ons in een doodlopende sloot met een te lage duiker. Het was toch tijd om de benen te strekken en zo droegen we een keertje over.

In de dorp was het spookachtig stil, we zijn in de hele gracht 2 roeiboten met fluistermotor tegen gekomen. Ook zagen we maar een koppel wat we als toerist konden rangschikken en verder een paar inboorlingen. Bij de plaatselijke kruidenier kochten we waarschijnlijk de laatste ijsjes van het seizoen, tenminste aan het hoorntje te proeven. We peddelden langs het paviljoen dreven over het verlaten meer. Het plan was om ergens in de Paasloër vaart ons bivak op te zetten, maar alle mooie plaatsjes bleken te bestaan uit modder en plassen water, en ook de verstilde trilvenen boden geen goed alternatief.

De bebouwing kwam alweer inzicht, door varen of weer terug, we hebben allebei gedaan, we vonden een los plaatsje met uitzicht over een enorm mooi stuk verstilde trilvenen en verdwenen in een omlijsting van een bomenrand. De ruimte was krap maar de twee tenten en de kano lagen droog.

We spanden aan de kano een zeiltje op zodat we uit de wind en kano in de rug met het weidse uitzicht voor ons konden genieten. Het werd zeer snel donker en we werkten het hele ritueel van soep, struik, toetje, koffie, borrel met noten af en op een nette tijd gingen we onder de wol.

's Morgens werd Bart niet meer wakker door het gebulder van mijn brander, de nieuwe Trangia deed het perfect. Na een eenvoudig doch voedzaam ontbijt vertrokken wij weer. De wind was behoorlijk aangetrokken en pal tegen. Bij een camping aan de Belter Wijde kwamen we weer op het meer, na de golfbrekers voor de camping bleken er flinke golven te staan aan lager wal. Gewoon doorstampen en na een kwartiertje voeren we in de luwte van de Blauw handse weg naar ons volgende doel het strandje. Dit strandje stelt niets voor maar als ik in de auto, na een activiteit in dat gebied, terug naar huis rijdt zie je altijd mensen rusten en spelen op dit kleine strandje. Na het strandje voeren we richting Belt Schutsloot.

Het was zaterdag en dat was te merken, alle grasveldjes werden gemaaid, onderhoud aan de huizen gepleegd en boodschappen gedaan. Het laatste stuk ging weer door stille natuur terug naar Zwartsluis. Hier in de aantrekkende wind, probeerde een scouting groep te Canadezen met gevolg het omslaan van twee ploegen en aanklagerwal spoelen van boot en bemanning , de kant van het clubhuis, dus geen hulp nodig

Karst